Barfplaats.nl

Iedereen bedankt voor de beterschapswensen

pearlsofpassion schreef:Veel beterschap! Vreselijk als ze afzien.
Hopelijk knapt ze snel op!
Ondertussen volstoppen met wat ze maar wil drinken?

Vera drinkt graag tiet.
Inmiddels is ze ruim twee en heb ik al ruim een half jaar af en aan dikke nursing agitation (lijkt hormonaal bepaald door cyclus te zijn). Ik ben wat gaan sturen en ze drinkt ongeveer vanaf haar verjaardag nog maar zo'n 5x per dag en hoogstens max 1-2 x per nacht. Dat is niet zoveel, aangezien ik lange sessies ook niet meer vol kan houden. Daardoor heb ik niet zo veel melk meer

ik heb vandaag vanalles aangeboden; water, diksap, yogho. Maar het is allemaal geen tiet. Ze wilde zelfs geen bakje appelmoes.

Koekje,heel veel beterschap met je meiske!

Hè bah, Koek, zo'n ziek meiske is zo zielig. En nierbekkenontsteking is al helemaal geen lachertje. Sterkte met 't hummeltje.

Beterschap voor kleine Koekje! Klinkt erg naar, hopelijk werken de AB heel snel.

De AB doet hoor. Wat een vreselijke toxic kak

Mijn lijf is echt slecht vandaag. Vreselijke bewegingsdrang terwijl bewegen pijn doet.
Bewegingsdrang sucks.

Fijn dat de AB het doet Koek, beterschap voor het kleine dametje.

Brrr klinkt naar Hope, sterkte!!

Hoe gaat het nu met de kleinen koek?
Ik hoop dat ze weer beter is, niks aan zo'n ziek kind



Klein leed.
Gister optijd naar bed gegaan, 10 uur er in 11 uur echt slapen.
Normaal liggen we er pas om 12 uur in en slaap ik pas om 1 a 2 uur.
Vanochtend deels uit me zelf om 8 uur wakker geworden en om half 9 opgestaan, allemaal goed en wel.

Onder de douche geweest en toen ontbeiten en nu........... Ben ik weer super moe en wil ik eigenlijk mijn bed weer in

Waarom kan ik me nou niet gewoon uitgerust voelen en moet ik gelijk weer moe zijn
Moet heel veel in het huis doen en had er echt zin in, nu word het weer zo'n worsteling

"Einde" handtherapie. Verwijzing en afspraak met de chirurg in de pocket. Hopelijk heeft die DE definitieve oplossing voor mij.

jasmijn schreef: Klein leed.
Gister optijd naar bed gegaan, 10 uur er in 11 uur echt slapen.
Normaal liggen we er pas om 12 uur in en slaap ik pas om 1 a 2 uur.
Vanochtend deels uit me zelf om 8 uur wakker geworden en om half 9 opgestaan, allemaal goed en wel.

Onder de douche geweest en toen ontbeiten en nu........... Ben ik weer super moe en wil ik eigenlijk mijn bed weer in

Waarom kan ik me nou niet gewoon uitgerust voelen en moet ik gelijk weer moe zijn
Moet heel veel in het huis doen en had er echt zin in, nu word het weer zo'n worsteling

Waarom je zo moe bent? Omdat het maken van een prachtige dochter nu eenmaal heel veel energie kost

Ja, broeden is een hele intensieve bezigheid. Ik heb destijds ook niet veel meer gedaan dan 9 maanden op de bank hangen, als ik al wakker was.



Bij Vera is de koorts (nagenoeg) weg en ze hoeft ook niet meer de hele dag te huilen. Wel heeft ze geen eetlust en wil nog steeds amper drinken. En hele vieze kak: borstvoedingspoep, maar dan stinkend
Ze wilde vandaag met geen mogelijkheid naar de psz, dus maar thuisgebleven.
Ik ben heel moe. En ik was nog niet beter van de vorige verkoudheid, maar heb weer opnieuw een zere keel en zeer oor en een soort bloedsmaak achterin m'n keel

16 weken met voet in gips gezeten en nog is de fractuur niet volledig genezen.
Nu nog weer zes weken met heel stevige schoen langzaam aan belasting uitbreiden. Als dat niet lukt toch maar een CT-scan. En al die tijd kan je niet langer dan 15 minuten wandelen. Wat een gebed zonder end zeg...

Dat duurt best lang zo. Kunnen ze er niet een schroefje inzetten?

Er is wat botaangroei, want vergeleken met 6 weken geleden is de factuurspleet wel minder scherp en hier en daar zijn wat botverbindingen te zien, dus in overleg besloten om dat nog zes weken de kans te geven om verder aan te groeien. Als er dan geen of onvoldoende verdere aangroei is dan is een schroef zeker een optie, maar dan breek je wel weer het bot. Either way it sucks.

Groter leed: ik denk dat we binnenkort een van de katten van mijn dochter moeten laten inslapen. Dat arme beest is nog maar net drie jaar oud, maar is al 2,5 jaar ziek. Het is begonnen met overal plassen. Bleek blaasgruis te zijn. Overgestapt op speciale brokken, maar dat hielp niet. Ze bleef overal plassen. Toen echo laten maken. Niets bijzonders te zien.

Op naar Utrecht, alwaar nog een echo, lab: geen fysieke oorzaak te vinden. Diagnose uiteindelijk blaasgruis o.b.v. idiopatische blaasontsteking. Speciaal voer, pijnstilling en het leek redelijk te gaan. Toen begon het spugen. Eerst af en toe, maar later steeds vaker, tot meerdere keren per dag. Daarbij afvallen. Het arme beest woog nog maar net 2 kg.
Na onderzoeken bij eigen DA door laten verwijzen naar internist. Na weer veel onderzoeken, waaronder een gastroscopie met biopten bleek het hypereosinofiel syndroom te zijn, dus aan de prednison. Dat leek te helpen en we mochten geleidelijk aan afbouwen.

Nu eet ze sinds een paar dagen niet meer, zit onder het bed, gromt en blaast daar en laat af en toe vreemde episodes met schokken zien. Het lijkt op een extreem ernstige vorm van hik, maar het kunnen net zo goed spasmen van elders zijn. En opnieuw overal plassen en af en toe braken.

We hebben al enkele gesprekken met de DA gehad over behandelopties, maar die zijn er eigenlijk niet. Als ze niet eet krijgen we de prednison er niet in en als we de prednison er niet inkrijgen wordt ze zieker en zieker. Het arme beest heeft niet veel kwaliteit van leven. De kat is van mijn oudste dochter. Die weet met haar verstand wel dat het einde nadert, maar het hart wil nog niet. Maar erg lang zal het niet meer duren vrees ik.