Barfplaats.nl

2e stroomuitval van vandaag. 3e sinds gisteravond. En ik wilde net gaan koken

Meneer is nu met de hoofdlamp op lades van de Ikea kast in elkaar aan het zetten. Ik ga maar even helpen..

Ik heb net via een livestream de uitvaartdienst van mijn ex-schoonmoeder gevolgd.
Het was geen optie om vanuit Hongarije naar NL te gaan met alle beperkingen, maar als je dan je kinderen huilend in de aula ziet zitten omdat ze verdriet hebben om hun Oma terwijl je ze niet even kunt vasthouden en troosten dan breekt je hart gewoon in meer stukjes dan je ooit kunt tellen. Echt hè: RUKVIRUS!

Rana is weer verstopt, gisteren al de hele dag meer en minder mee bezig geweest en omdat ik daar toch altijd wat stress van ervan ben ik gisterenmiddag met ze naar een plek gereden waar we vaak wandelen en waar ze beide los kunnen. Goed overzicht en geen kans op onverwachte andere honden. Er worden meer honden uitgelaten en het is een beetje een ongeschreven regel dat als er al iemand loopt jij je hond er niet ook bij gooit. Het is een groot veld langs de A9 met een sloot van een mtr of 4 denk ik ertussen. We komen daar dus al jaren en met Dex het laatste 1,5 jaar ongeveer heel regelmatig hele perioden zelfs dagelijks omdat dit de enige plek is waar hij los kan lopen.

Gisterenmiddag dus ook daarheen en omdat ik met Rana bezig was, kijken of het lukte met poepen Dex een beetje uit het oog verloren. Dat gebeurt op zich vaker dan is hij aan de waterkant aan het spelen/rommelen met van alles wat hij daar vind. Maar nu zag en hoorde ik hem niet meer… totdat ik hem opeens keihard zie rennen… in de berm van de A9… Ik ben nog nooit zo over de zeik en in paniek geweest… WTF Geen idee meer wat er door mijn hoofd ging maar Dex kan niet zwemmen dus die brede sloot is hij niet overgegaan. Naast dit veld ligt een groot parkeerterrein en daar is de sloot veel smaller denk 1 mtr ofzo en het enige wat ik kon bedenken was naar dat terrein rennen en hem daar terug laten komen. Maar dan moest ik eerst van het veld af, de sloot loopt ook tussen het veld en dat parkeerterrein dus ik rennen, rennen en zijn naam schreeuwen. Half jankend van paniek… zie ik hem op een gegeven moment uit mijn ooghoek over dat parkeerterrein rennen. Waarschijnlijk door mijn paniek durfde hij de laatste 20 mtr ofzo niet naar me toe en bleef hij staan dus ik door mijn knieën en hem zo goed en kwaad als het ging hem weer roepen (conditie is 0,0 dus ik was volledig buiten adem). Kwam hij uiteindelijk aangesprint zwart van de vieze stinkende bagger en helemaal een beetje hieperdepiep…
Rana was braaf achter me aan gehobbeld die snapte er niets van

Heb nog een beetje met ze gespeeld om de paniek eruit te halen maar ben zelf de rest van de dag/avond van slag geweest. Zie hem nog door die berm heen sprinten met voorbijrazende vrachtwagen en auto’s op de achtergrond. Achteraf nog zitten denken ook of ik het anders had/kunnen moeten doen bv in de sloot springen en hem ophalen maar ik was bang dat als hij zelf ook paniek was hij dan misschien juist de A9 op zou rennen als ik ook die kant op zou komen of vanuit spel pak me dan als je kan ofzo, ik weet dat ik daar soort van in flitsen over heb nagedacht

Gisterenavond heeft Dex nog een jeukaanval gehad. Dat heeft hij vaker gehad waarschijnlijk doordat hij dan door iets gestoken was. We denken dat het gisteren een reactie van iets wat in de modder zat is of een reactie op de paniek waarvan ik denk dat hij die ook wel gehad heeft. We hebben er pilletjes voor liggen die gegeven en uiteindelijk werd hij gelukkig wat rustiger.

Ik heb heel onrustig geslapen met als gevolg dat mijn schouders helemaal vastzitten wat altijd weer zorgt voor een zware bonkende hoofdpijn. Rana kan nog steeds niet poepen dus daar vanmorgen weer mee naar de DA geweest… voel me overall ellendig, beroerd en suf. Maar ook dankbaar dat Dex er nog is, hij geen (ernstig) ongeluk veroorzaakt heeft en het goed afgelopen is. Ik weet niet of we daar nog gaan wandelen met hem misschien dat het water nu erg laag staat waardoor hij naar de overkant kon maar dit wil ik nooit nooit nooit meer meemaken. Misschien als we met zijn 2-en zijn dat we hem extra goed in de gaten kunnen houden maar denk dat we op zoek gaan naar een andere plek

Pffff dat is inderdaad wel heel hard Millymol Ze wel kunnen zien maar ook zo onbereikbaar......

En wat een schrik El Kato! Gelukkig inderdaad goed afgelopen! Hopelijk zakt de paniek en stress ook weer snel

MillyMol schreef: vr 22 jan 2021, 11:30 Ik heb net via een livestream de uitvaartdienst van mijn ex-schoonmoeder gevolgd.
Het was geen optie om vanuit Hongarije naar NL te gaan met alle beperkingen, maar als je dan je kinderen huilend in de aula ziet zitten omdat ze verdriet hebben om hun Oma terwijl je ze niet even kunt vasthouden en troosten dan breekt je hart gewoon in meer stukjes dan je ooit kunt tellen. Echt hè: RUKVIRUS!

ach wat vreselijk

Kolere El_kato wat een enorme schrik!!! Logisch dat je er vanaf lag.

Jeetje El_kato! Wat een schrik! Gelukkig is het allemaal goed afgelopen, maar ik kan me voorstellen dat je even van het pad af bent, dan!

@MillyMol: dat zijn de zwaarste momenten. Weten dat je geliefden het slecht hebben en niet even een arm om elkaar heen kunnen slaan. Heel veel sterkte.

MillyMol schreef:Ik heb net via een livestream de uitvaartdienst van mijn ex-schoonmoeder gevolgd.
Het was geen optie om vanuit Hongarije naar NL te gaan met alle beperkingen, maar als je dan je kinderen huilend in de aula ziet zitten omdat ze verdriet hebben om hun Oma terwijl je ze niet even kunt vasthouden en troosten dan breekt je hart gewoon in meer stukjes dan je ooit kunt tellen. Echt hè: RUKVIRUS!

Dat is inderdaad wel heel zwaar en moeilijk zeg, je wilt ze gewoon een knuffel geven.
Maar ook moeilijk voor jou zelf om op een afstand afscheid te moeten nemen.
Gecondoleerd en veel kracht gewenst. [emoji8]

Christene El_Kato, ik krijg al hartkloppingen als ik het lees! De gedachte dat je hond zo dicht bij een potentieel catastrofale situatie is, en dan moeten bedenken hoe je hem daaruit krijgt, alle scenario's die in seconden door je hoofd flitsen... Blij te lezen dat het je gelukt is en dat je ondanks de paniek toch de juiste beslissing hebt genomen! Sterkte met het weer op adem komen, en sterkte met je verstopte hondje!

MillyMol schreef: vr 22 jan 2021, 11:30 Ik heb net via een livestream de uitvaartdienst van mijn ex-schoonmoeder gevolgd.
Het was geen optie om vanuit Hongarije naar NL te gaan met alle beperkingen, maar als je dan je kinderen huilend in de aula ziet zitten omdat ze verdriet hebben om hun Oma terwijl je ze niet even kunt vasthouden en troosten dan breekt je hart gewoon in meer stukjes dan je ooit kunt tellen. Echt hè: RUKVIRUS!

Hartverscheurend, echt. Wat moet dat moeilijk voor je zijn geweest. In zulke situaties is afstand echt heel vervelend. Sterkte, ook met het verlies van je ex-schoonmoeder.

MillyMol schreef: vr 22 jan 2021, 11:30 Ik heb net via een livestream de uitvaartdienst van mijn ex-schoonmoeder gevolgd.
Het was geen optie om vanuit Hongarije naar NL te gaan met alle beperkingen, maar als je dan je kinderen huilend in de aula ziet zitten omdat ze verdriet hebben om hun Oma terwijl je ze niet even kunt vasthouden en troosten dan breekt je hart gewoon in meer stukjes dan je ooit kunt tellen. Echt hè: RUKVIRUS!

Teringdepering, dat is schrikken El_Kato!
En tobben of je het goed hebt gedaan? Je bent er zelf nog, Dex is er nog........natuurlijk heb je het goed gedaan! Op zo'n moment moet je razendsnel denken en handelen en dat is gelukt.

Jemig, wat een berichten hier. Sterkte voor allen.

MillyMol schreef: vr 22 jan 2021, 11:30 Ik heb net via een livestream de uitvaartdienst van mijn ex-schoonmoeder gevolgd.
Het was geen optie om vanuit Hongarije naar NL te gaan met alle beperkingen, maar als je dan je kinderen huilend in de aula ziet zitten omdat ze verdriet hebben om hun Oma terwijl je ze niet even kunt vasthouden en troosten dan breekt je hart gewoon in meer stukjes dan je ooit kunt tellen. Echt hè: RUKVIRUS!

Dat is ook heel moeilijk. Ik was ook graag bij de dienst voor de vader van een hele goede vriendin geweest. Dit virus laat diepe sporen na - op veel gebieden...

Pfffff El Karl da’s echt een nachtmerrie met gelukkig een goede afloop. Goede keuze gemaakt onder stress, knap!