Barfplaats.nl

Sommige van jullie weten misschien nog dat ik een aantal jaar geleden een vraag heb gesteld hier voor Donja, het hondje van m'n schoonzus. Die was toen erg ziek en zwak, en het bleek leishmania te zijn.

Daar is ze sindsdien voor behandeld door een arts (weet helaas geen naam) die nu in Emmeloord zit, icm met de eigen dierenarts. Ze krijgt voor de leishmania alopurinol

Sinds een tijdje gaat het erg slecht met Donja, ze valt extreem af en ze blijkt nu ook bloedarmoede te hebben. Ze eet niet meer, ze is ontzettend sloom, en ligt de hele dag alleen maar. Donja is een kruising chihuahua / vlinderhondje.
Zelf vrees ik het ergste 

Ze bouwt wel rode bloedcellen maar die worden heel snel weer afgebroken in de bloedbaan.
Ze heeft mij (via m'n vriend) gevraagd om advies omdat ik er veel meer mee bezig ben. Het hondje is zo extreem mager dat ik van plan ben te gaan adviseren om alles te voeren wat ze eten wil, zoveel mogelijk - of het nou goed voor haar is of niet.
Ik weet niet precies wat ze erbij krijgt, dat zal ik zometeen te horen krijgen. Ik heb het vermoeden dat ze geen ijzersupplement krijgt. Ik heb wel begrepen dat er medicijnen zijn die haar zouden kunnen helpen (kotsiko steroïde ofzo??), maar dat die ook de weerstand verlagen waardoor de leishmania heftiger zou kunnen worden.
Ik wil haar ook aanraden om Multivitaminen en Mineralen van Groene Os te gaan bijgeven, en ik wil haar wat Convalescense support (waltham) van Royal Canin (I know, I know, maar op dit moment zijn drastische maatregelen nodig) mee te geven zodat ze hopelijk wat aan kan sterken.

Graag hoor ik ook tips van jullie kant, eventueel ervaring met deze situatie?

Voor de duidelijkheid, het hondje weegt normaalgesproken 4 kilo, nu nog maar 3

Als de medicijnen niet aanslaan, kun je voeren wat je wil..... dan houdt het snel op 

Ze krijgt nu al zeker 2 jaar alopurinol. Eerst een hoge dosis, daarna een hele tijd om de dag een dosis. Ze durfde (samen met de DA) niet aan om te minderen omdat de leishmania symptomen wel aanwezig bleven (maar sterk verminderd)... ze krijgt nu weer een hogere dosis heb ik begrepen. 

In ieder geval at ze net de waltham die ik heb gebracht goed.
Heb ook wat Darmclear van Groene Os gebracht vanwege diarree.
Ze gaat de Multivitaminen en Mineralen van Groene Os bestellen, hopelijk krikt dat de weerstand wat op.
En ze gaat wat kwark/yoghurt proberen bij te voeren waar ze de darmclear in kan mengen.
Hoop dat ze er in ieder geval wat gewicht bij kan krijgen en dat dat icm de multivit de weerstand wat opkrikt

Maar inderdaad, het ziet er niet goed uit. Ze is inderdaad broodmager en zoals ik al zei, ik vrees het ergste 

Ze krijgt overigens verder inderdaad niks voor de bloedarmoede 
Weet iemand nog een goed ijzersuplement wat makkelijk te gebruiken is voor kleine hondjes? Ik heb in eerste instantie dus de Multivitaminen en Mineralen aangeraden van Groene Os maar ben bang dat daar niet genoeg ijzer in zit

Niemand nog tips om dit hondje te laten eten, aan te laten komen?
En misschien dingen om haar extra te geven? Supplementen?

Als een hondje helemaal niets eet, zou het mij totaal niet boeien WAT erin ging, al is het een boterham met pindakaas.

Ik neem aan dat dingen als "kuipje pate", andere brokken, blikvoer al geprobeerd is?

ER bestaan dacht ik eetlustopwekkers, maar ja, da's ook weer een medicijn-achtig iets.. moet je dat willen?

Penspoeder hoorde ik laatst; dat bestaat dus ;-) en zou zo lekker moeten ruiken dat een hond dat wil eten waar de penspoeder overheen is gedaan?

Gebakken vis, gebakken vlees (zonder bot).. want op enig moment zou ik dan echt werkelijk denken.. WAT het ook is; ik wil dat je eet!

Suzanne

Borke hier op Barfplaats heeft daar een verhaal over van hond Sofie. http://www.borke.nl/index.php?option=co ... &Itemid=50
Misschien staan daar nog wat tips over het dieet/voeding.
Sterkte.

Suzanne schreef: Als een hondje helemaal niets eet, zou het mij totaal niet boeien WAT erin ging, al is het een boterham met pindakaas.

Ik neem aan dat dingen als "kuipje pate", andere brokken, blikvoer al geprobeerd is?

ER bestaan dacht ik eetlustopwekkers, maar ja, da's ook weer een medicijn-achtig iets.. moet je dat willen?

Penspoeder hoorde ik laatst; dat bestaat dus ;-) en zou zo lekker moeten ruiken dat een hond dat wil eten waar de penspoeder overheen is gedaan?

Gebakken vis, gebakken vlees (zonder bot).. want op enig moment zou ik dan echt werkelijk denken.. WAT het ook is; ik wil dat je eet!

Suzanne

Ja, dat heb ik inderdaad ook gezegd. Gewoon alles proberen. Maar helaas eet Donja nog steeds heel slecht.

Helaas moet ik ook mededelen dat de dierenarts heeft gezegd dat het er niet goed uitziet voor Donja. Ze verwachten dat ze nog rond een half jaar heeft. Ze komt langzaam wel iets aan en weegt nu 3,4 kg, maar haar levenslust blijft sterk achteruit gaan.
Ik vind het ook heel moeilijk want ik sta hier een beetje machteloos in. Als het m'n eigen hondje was geweest had ik dingen heel anders gedaan, maar dit is een erg bang hondje dat helaas vaak bevestigd wordt in haar angst en daardoor steeds nerveuzer wordt. Dat komt haar ook niet ten goede in deze situatie.
Ik heb dus ook niet alle informatie, als in details. Dat vindt m'n schoonzus minder belangrijk en wordt dus niet onthouden enzo. Ik vind het dus ook erg lastig, want (mede dankzij jullie) kan ik met heel veel informatie komen aanzetten, maar daar wordt weinig mee gedaan (financiele situatie). Als ik het zou kunnen zou ik alle lasten overnemen, maar zo ruim zitten wij nou ook net niet.

Maar de leishmania is nooit helemaal "weggegaan" met de medicijnen en nu maakt het dus een terugslag. Mijn schoonzus heeft besloten te genieten van de laatste momenten met Donja en haar verder niet teveel stress meer te laten doorgaan door vanalles te gaan proberen. Omdat Donja zo nerveus is heeft ze makkelijk stress, en iedere keer dat ze stress heeft speelt de leishmania weer op. Ook lijkt ze nu een soort van autoimmuun te vertonen waarbij haar rode bloedcellen worden afgebroken. Het gaat gewoon erg slecht. Ik kan het alleen maar vertellen zoals ik het te horen krijg helaas, erg gedetailleerd is het dus niet.

Ze genieten van de laatste momenten met Donja en helaas is dat niet veel. Donja wordt een aantal keer per dag naar het veldje getild om een plas en een poep te doen en veel meer is het niet meer, behalve natuurlijk knuffelen op de bank enzo.

In ieder geval wil ik iedereen bedanken voor het meedenken.

Nu is het gewoon afwachten, het kan een half jaar duren, het kan een jaar duren, maar het einde zit eraan te komen 

Leishmania wordt niet voor niets een sluip moordenaar genoemd, helaas.
Helemaal genezen kan niet maar er zijn wel meer mogelijkheden naast de Allopurinol.
Ik heb zelf 2 Spaanse honden en ze hebben beide Leish, zij krijgen naast vers voer en regelmatig een kuur probiotica voor een hoge weerstand ook Micro Comp poeder en dat is erg goed aangeslagen.
Judy is de jongste en zij kreeg vorig jaar deze tijd een eerste uitbraak en ik herkende de symptomen en de test wees het ook uit. Ik heb haar direct na bloedafname op de Allo gezet (die ik voor mij Chihuahua al in huis had) en ook meteen een vrij hoge dosering, ruim hoger dan de standaard dosering. Op advies van Erwin (Any Animal) ook de micro comp gaan geven + visolie en probiotica, ze knapte zienderogen op en de herhaal test na een tijdje gaf weer een normaal bloedbeeld.
De oudste is een Chihuahua van nu 13 jaar, bij hem kwamen we er pas later achter dat hij Leish had, zijn gewrichten zijn dan ook aangetast. Hij heeft sinds we het weten altijd Allo gehad en hebben dit nooit kunnen afbouwen, nu sinds de micro comp krijgt hij wel een dosering minder.

Er zijn nog 2 andere medicatie mogelijkheden, daar heb ik geen ervaring mee.

Ik zou in hun geval in elk geval de dosering allo vrij hoog zetten, die kleine van mij is 4 kilo en kreeg 3x een kwart tablet (van 100mg) ik zou dat zeker verdubbelen, denk dat ik 2 tabletten per dag zou geven, verdeeld over de dag.
En je zou eigenlijk moeten weten of er al organen erg zijn aangetast?

Ik hoop dat het hondje weer opknapt want het leven moet wel leuk blijven natuurlijk, sterkte

De allo kon niet omhoog, omdat dat haar verder zou aantasten, dat zou ze niet kunnen hebben. Ze zijn met Donja naar een specialist in Emmeloord geweest, weet alleen niet hoe hij heet.
Hij heeft Donja eerst op een hoge dosis allopurinol gezet en daarna een relatief hoge onderhoudsdosis (om de dag) en dat is niet veranderd. Wel zijn er periodes geweest dat Donja wel de hoge dosis weer kreeg omdat de leishmania weer opspeelde. Dat zou dus nu niet weer kunnen omdat haar lichaampje dat niet zou kunnen hebben (ook volgens die specialist).
Er was nog een andere optie inderdaad, maar die medicijnen zouden 100 euro ofzo kosten vertelde m'n schoonzus. Ze zou er dan wel heel lang mee kunnen doen, maar ze kan dat geld dus gewoon niet missen   

Toen ze Donja uit de opvang haalde, waren er geen tekenen van leishmania. Toen Donja ziek begon te worden heb ik er een aantal keer op gewezen dat het erg op leishmania leek en dat ze echt snel naar de dierenarts moesten. Dat werd om verschillende redenen steeds uitgesteld - financien, bevalling van schoonzus, etc... en bovendien was ze negatief getest op leishmania.... nouja, goed, toen toch maar met bewijs komen aanzetten dat dat niks hoeft te betekenen en uiteindelijk na een jaar met een slome hond zijn ze toch maar naar de dierenarts gegaan. Donja heeft dus erg lang met onbehandelde leishmania gelopen 
Ik geloof wel dat er ook sprake is van schade aan de organen maar het fijne weet ik er niet van. Donja's gewrichten zijn wel aangetast, zo kan ze o.a. niet meer springen.

Ik vind het ook heel moeilijk, m'n schoonzus stelt m'n hulp ontzettend op prijs en ik weet dat ze zich ook ontzettend schuldig voelt dat ze Donja niet alles kan geven wat ze zou willen. Aan de andere kant heb ik echt met Donja te doen en vind ik het zo sneu dat zij eronder te lijden heeft omdat m'n schoonzus en fam. het gewoon niet allemaal kunnen opbrengen. Met onze vaste DA hebben ze gelukkig een regeling en Donja gaat wel regelmatig voor de checkup en extra nodige dingen, maar sommige dingen zijn hun gewoon te duur. Ik geloof dat ze (schoonzus, man, kind van 3 en Donja dus) rond moeten komen van ca. 800 euro per maand.

Ik heb ook het advies gegeven van probiotica, maarja dan moet ze dat bestellen en dat kost weer geld, ga zo maar door.

Ik vind het echt zo moeilijk want ze wil het wel en ze stelt m'n hulp echt op prijs. Maar ze vind het allemaal ook een beetje "eng" om het maar gewoon van mij aan te nemen geloof ik en vertrouwt meer op de DA. Zo had ik al gezegd om echt alles te gaan proberen met voeren, ook blikvoer, kattenvoer (wil ze trouwens niet eten), etc... een week later kwam ze naar me toe "Oooh de Dierenarts zei dat ik wel alles kon proberen, bijvoorbeeld ook kattenvoer, dus dat ga ik nu proberen"... tja...
Het is allemaal een beetje dubbel.

Echt persoonlijk denk ik dat Donja al heel lang geen leuk leven meer heeft. Ze rent niet, ze speelt niet, ze vindt alles eng... Afgelopen zomer heb ik een week opgepast en eerlijk? Ik vindt Donja depressief. Ik weet niet of een hond depressief kan zijn, maar dat is de beste manier waarop ik het kan omschrijven.

Ik heb vanalles geprobeerd om Donja wat zekerder en lekkerder in haar vel te krijgen, ik heb ze geholpen met training en spelletjes, maar ook dat zet m'n schoonzus dan niet genoeg door.

"Donja rent niet" zegt ze tegen me. Nou toen ik oppastte heb ik Donja zien rennen. Een kort stukje, en dat vond ze nog leuk ook. "Ja ik loop een kort rondje want iets langer dat kan ze niet meer" (dat was bijna 4 jaar geleden). Ik heb toen met Donja een rondje van ruim 5km gelopen en daar heeft ze erg van genoten.
Dit zijn ook dingen die ik mijn schoonzus heb verteld en heb geprobeerd duidelijk te maken. Maar Donja wordt vertroeteld en daarmee constant bevestigd in haar onzekerheid. Donja moet niks en mag alles. En dat is altijd zo geweest.
Mijn schoonzus heeft ooit meegemaakt dat haar vorige hondje (dwergkees) is gegrepen door een grote hond. Komt er een grote hond aan zetten, dan zit Donja direct op de arm.. dat soort dingen. En de afgelopen 5 jaar heb ik Donja alleen maar onzekerder zien worden en zien wegkwijnen...
Donja heeft dondersgoed door dat als ze niet lekker is, of als ze "zielig" is, dat ze gewoon moet weigeren te lopen. Want dan wordt ze getild. Ga zo maar door.

Ik heb hier veel met hun over geprobeerd te praten, maar helaas maakt het weinig uit. En ook dat voelt erg dubbel, want het zijn echt wel mensen die het beste voor hebben met Donja. En m'n schoonzus weet het op zich ook wel, en is het ook wel met me eens, maarja, Donja is haar troetelhondje en daarmee slaat het eigenlijk dan alweer om. En zelfs als ze het heel "streng" probeert, haar man is beleefd gezegd de slimste niet en alles gaat bij hem het ene oor in en het andere oor uit, en hij denkt echt nergens bij na. Maargoed...

Als ik dit zo opschrijf vraag ik me af waarom ik eigenlijk nog probeer te helpen. Ze doen er toch steeds niks mee 
Maar ik kan het ook niet zonder wat te proberen, voor m'n ogen laten gebeuren
Het voelt zo dubbel en ik vind het zo sneu

En nogmaals, ik wil m'n schoonzus echt niet in een slecht licht zetten, ze houdt van haar hondje met hart en ziel en Donja wordt niet slecht behandeld, maar helaas kan ze niet veel meer bieden dan dat.

Wat voel je je dan machteloos he?
Ik heb zo'n half zus, de hond (een grote Deense dog) is nu gelukkig eindelijk ingeslapen maar ik zag dat hij echt vel over been werd en echt pijn had maar zij (wilde) zag dat niet en dan kun je zeggen wat je wilt maar het had geen zin.
Echt heel sneu voor zo'n hond.

petramarcel schreef: Wat voel je je dan machteloos he?
Ik heb zo'n half zus, de hond (een grote Deense dog) is nu gelukkig eindelijk ingeslapen maar ik zag dat hij echt vel over been werd en echt pijn had maar zij (wilde) zag dat niet en dan kun je zeggen wat je wilt maar het had geen zin.
Echt heel sneu voor zo'n hond.

Inderdaad...

Voelt als een veel te late vraag, maar ik neem aan dat het hondje ook op bv ehrlichia is getest?

Er is tenminste een keer een bloedonderzoek uitgevoerd. Of dit een uitgebreid bloedonderzoek is geweest of niet weet ik helaas niet. Maar daaruit is dus gebleken dat ze o.a. veel te weinig rode bloedcellen heeft. Ik zal het eens vragen, bedankt voor de tip!

Maar er wordt dus al snel tegenaan gehikt, extra test = extra geld
En ze hebben dus besloten te genieten van Donja zo lang het duurt

om eerlijk te zijn vind ik dat ze de hond laten lijden , omdat ze niet behandelen ....
het hondje is al ver afgetakeld , en hoe lang willen ze t nog laten lijden ...
misschien cru , maar ik zou aanraden om het hondje een spuitje te laten geven .!!