Barfplaats.nl

Hallo allemaal,

Het is al weer een tijdje geleden dat ik me hier gemeld heb.
In februari hebben we Kjell zijn 14de verjaardag mogen vieren 

Een paar weken geleden begon Kjell een paar keer per dag kort te hoesten.
Donderdag werd dat hoesten wat vaker dus besprak ik 's avonds met mijn man dat we een afspraak moesten maken om hem weer een keer na te laten kijken.
(In december heeft hij nog een seniorencheck gehad inclusief uitgebreid bloedonderzoek.)
'S avonds begon hij echter ineens heel ernstig te hoesten en aangezien ik zo de nacht niet in wilde, heb ik de dierenarts gebeld.
Gelukkig mochten we komen en zo gingen we om 22.00 uur richting de dierenarts in Eersel.

Na het maken van een foto bleek dat zijn hart vergroot is en dat zijn longen vol vocht zaten.
Op een ECG was te zien dat zijn hartslag heel hoog was en dat zijn hart tussen de slagen door geen rust kreeg maar bleef fibrilleren.
Hij heeft voor de nacht een spuit met vochtafdrijvers gekregen en Digoxine pilletjes.
De dierenarts stond er van te kijken dat Kjell er nog zo bij stond en gewoon eet en mee gaat wandelen enz.

De volgende dag konden we terecht bij de hartspecialist van de praktijk.
Kjell bleek die ochtend 3 kilo (!) lichter te zijn dan de avond daarvoor.
De dierenarts heeft een echo gemaakt en nog een ECG. Daaruit kwam de diagnose Dilaterende Cardiomyopathie met boezemfibrilleren.
Na juist afstellen van de medicatie zou Kjell volgens haar zeker nog goed opknappen en hij is ook volgens haar een taaie.
Er schijnen honden te zijn die nog 2-3 jaar mee gaan met de juiste medicatie.
Hij krijgt nu dagelijks Digoxine, Vetmedin, Furosemide en Benefortin.

Nu was ik aan het googlen om te kijken hoe en wat, maar nu lees ik hier en op internet toch ook wel veel andere verhalen dan 2-3 jaar 

Kjell is natuurlijk ook al 14 jaar geworden, dus 2-3 jaar is sowieso nog maar af te wachten, maar ik hoop in ieder geval dat hij nog een tijdje
bij ons mag blijven... Tenminste, als hij zich goed voelt, dat vind ik toch wel heel belangrijk.
Gelukkig lijkt hij zich op dit moment wel weer goed te voelen. Hij hoest en hijgt niet meer en is nog steeds blij als hij mee mag (helaas nog maar korte stukjes nu).

Alleen zijn eetlust is sterk verminderd sinds het starten van de medicijnen. Weet iemand of dat een bekende bijwerking is en zou ik daar iets aan kunnen doen?
Ik zal hier af en toe een up-date geven. Misschien dat iemand anders er later ook nog wat aan heeft om het terug te lezen.

Ik denk dat je dat even met je arts moet bespreken, wellicht dat er een ander medicijn voor is. Of dat de dosering te hoog is.
Bij Furosemide kunnen ze misselijk worden en volgens mij van Digoxine ook, als ik het mij goed herinner. Even overleggen dus. Die Benefortin ken ik niet. Het kan ook een allergische reactie zijn op 1 van de middelen, dan worden ze ook misselijk.

Dank je wel voor jouw reactie 
Hij heeft net een beetje gegeten, maar ik houd 't in de gaten en anders ga ik zeker even bellen met de DA. Dinsdag moeten we ook op controle om te kijken of de dosering aangepast moet worden.

De ervaringsspecialist hier op het forum in Parelridder. ik denk dat ze met liefde al je vragen wilt beantwoorden. Onder deze link http://www.knightsofthepearls.nl/Rasinf ... coated.htm kan je eea terug vinden.
Heel veel sterkte met Kjell!

Onze hartpatientjes gingen uiteindelijk ook moeilijker eten.
Mensen met hartproblemen hebben dat ook en ik heb ergens gelezen dat zalmoliecapsules bij mensen een betere eetlust opleveren.
Wij zoeken steeds naar lekkere hapjes: kipfilet, soepvlees, geklutst eitje, omeletje, etc. Bij gewichtsverlies geven we ook satinballs. Vinden ze ook vaak lekker en zo krijgen ze in ieder geval calorieen binnen.
In die fase van hun leven gaan wij vooral voor lekker en calorieen en minder voor gezond . Ze moeten gewoon op krachten blijven.
Sterkte met Kjell, want de zorg voor een hartpatient is niet niks.

Dank je wel Cindy en Hamada.
Ik ben idd ook geneigd om hem dan maar lekkere dingen te geven.
Hij is 14 en mag nog zo veel mogelijk genieten van de tijd die hij nog heeft.
We lopen ook wat verder dan wordt aangeraden (voor de deur laten plassen).
Hij gaat nog graag mee en we lopen zijn tempo en vaak is het maar een kwartiertje,
ik heb 't idee dat hij daar veel meer lol in heeft dan voor de deur plassen.
Gewoon lekker wat snuffelen en scharrelen.

Ramses reageerde erg goed opxzijn medicatie, in die zin dat hij niet benauwd was. Maar zijn conditie was ergslecht, hij kon soms maar 10 of 20 meter lopen maar genoot erg van uitstapjes. Hij, en dus wij ook, hebben veel plezier gehad van een hondenbuggy. Ramses liet zich als een prins rondrijden, liet weten wanneer hij even wilde snuffelen en plassen, en ook wanneer hij er weer in wilde  zo kon hij nog overal bij zijn. Toen hij het niet meer kon/wilde opbrengen om rechtop in zijn buggy te zitten was duidelijk dat het op was   Maar wijzijn dus helemaal pro buggy

Bedankt voor de tip!
Kjell gaat inderdaad ook erg graag mee dus ik ga zeker kijken voor een geschikt vervoermiddel zodat hij toch mee kan.  8)

Gisteren is de hoeveelheid Furosemide verlaagd van 3x 1.5 naar 2x 1.5 (dat moest na 5 dagen) en vandaag begint het hoesten weer 
Net dus even gebeld met de DA praktijk, ze belt me vanmiddag terug maar ik verwacht dat de Furosemide weer opgehoogd moet worden.
Verder is hij rustig, hijgt niet en is er nog steeds als de kippen bij als hij mee naar buiten mag.

Wat ik er van weet kan furo best flink opgehoogd worden. En Ramses had uiteindelijk 7 soorten medicatie, waardoor zijn benauwdheid weg bleef. Dus er is best veel mogelijk waardoor een hond nog goed hondwaardig kan leven.
Wij hebben bij de trajecten met onze hartpatienten veel ondersteuning gehad door de consulten bij de Wagenrenk, dr. Paul Mandigers.
Sterkte met Kjell.

Fijn om te horen dat er nog meer mogelijkheden zijn om van de benauwdheid af te komen.
Hoesten is inmiddels gelukkig weer over, maar ademhaling zou onder 30x per minuut moeten blijven en dat is niet, dus dan is hij toch wat benauwd.

HannekeKjell schreef: Bedankt voor de tip!
Kjell gaat inderdaad ook erg graag mee dus ik ga zeker kijken voor een geschikt vervoermiddel zodat hij toch mee kan.  8)

Gisteren is de hoeveelheid Furosemide verlaagd van 3x 1.5 naar 2x 1.5 (dat moest na 5 dagen) en vandaag begint het hoesten weer 
Net dus even gebeld met de DA praktijk, ze belt me vanmiddag terug maar ik verwacht dat de Furosemide weer opgehoogd moet worden.
Verder is hij rustig, hijgt niet en is er nog steeds als de kippen bij als hij mee naar buiten mag.

Het kan verschil maken om in plaats van 2 x 1,5 furosemide 3 x 1 te geven of 4 x 0,75. Voordeel is dat je dan toch een zo laag mogelijke dagdosis geeft. Het belang daarvan is dat je kunt opbouwen tot een bepaald maximum. Dus hoe minder je geeft, hoe meer reserve je nog hebt. Die reserve is je laatst redmiddel en daarom is het ontzettend waardevol zo min mógelijk te geven / zo veel mogelijk krediet te houden.

Tel je de ademhaling in koele ruimte en tijdens slapen?

Ik hou ook altijd de hartfrequentie in de gaten (voel me dan bijna een hypochonder  8) ), maar flink verhoogde frequentie kan ook maken dat de hond zich niet prettig en benauwd voelt. Als  Ramses of Senna en paar dagen echt te hoog zaten (gemeten na half uur rust)  legde ik het voor aan de specialist of medicatie kon of moest worden bijgesteld.
Inderdaad altijd in overleg, want hoe minder medicatie  aan het begin hoe meer marge je hebt.

Update 

Het gaat erg goed met Kjell!
Nu de medicijnen goed afgesteld zijn wil hij zelfs af en toe weer spelen  8)

Met dit warme weer ligt hij overdag lekker op de bank in de airco en dat bevalt hem zo te zien prima 

Wandelingetjes van een half uur tot drie kwartier zijn geen probleem.
Verder ademt hij rustig en zijn hartslag is weer tot normale waarde gedaald.
Op de laatste echo was te zien dat de pompkracht van zijn hart wat verbeterd was.

Hij slikt nu per dag:
2x 1,5 furosemide
3x 1 tildiem
1x 0,5 Benefortin
1x 2 en 1x 1 Vetmedin

Zijn eetlust is na het stoppen van de Digoxine weer prima

Om de 3 maanden krijgt hij nu een uitgebreide bloedtest en hart echo om te zien hoe het ervoor staat.
Tenzij er natuurlijk wat veranderd, dan trekken we eerder aan de bel.

Onvoorstelbaar hoe goed hij weer opgeknapt is.
Voor hoelang weet niemand, maar voor nu genieten we intens van de tijd die we nog hebben!

Zo heerlijk dat het weer goed met hem gaat.

Ooh wat fijn om dat te lezen zeg