Slokdarmverlamming / megaesophagus
Geplaatst: vr 23 aug 2013, 10:16
Halllo allemaal,
Ik ben Sandra en ik wil eigenlijk alleen even een berichtje met jullie delen. Ik was op een forum voor Franse Bulldogs aan het surfen en zag een bericht over slokdarmverlamming, wat onze hond ook heeft (gehad). Toen ik hierop ging googelen kwam ik behoorlijk wat berichten tegen over dit onderwerp. Veelal zeer somber gestemd, daarom wil ik mijn verhaal toch ook even naar buiten brengen.
Het schijnt maar af en toe te werken, afhankelijk van de oorzaak van de slokdarmverlamming, maar het heeft onze Nomz echt gered.
Hij bleek in december 2010 slokdarmverlamming te hebben. Hij was toen 1 jaar. Hij was zo ziek en ellendig en hield niets binnen. We moesten steeds kleine beetjes voeren of te drinken geven en hem vervolgens 15 minuten rechtop houden, maar ook dit werkte niet echt voldoende. Hij lag de hele dag zielig stil in een hoekje. Doodsbang was ik om het huis uit te gaan en hem bij terugkomst dood te vinden. Daarnaast natuurlijk bang voor verslikken en een mogelijke longontsteking daardoor. Gelukkig werkt mijn man thuis en had hij de tijd om tussendoor steeds met Nomz bezig te zijn. Toen hij op zijn ziekst was, kwam ook inslapen enkele ter sprake in de dierenkliniek. Gelukkig had één van de dierenartsen in de kliniek een idee. Het geneesmiddel Mestinon. Dit werkt bij Myasthenia Gravis, waarbij de prikkeloverdracht tussen zenuwuiteinde en spiervezels gestoord is. Dit zorgt er namelijk voor dat de spieren in de slokdarm niet meer werken.
Zodra we begonnen met het geneesmiddel, ging Nomz heel snel vooruit. Hij slikt dit nu nog steeds, in combinatie met Prednoral (al geprobeerd dit af te bouwen maar dan komen de klachten terug). Het is niet ideaal, al die medicijnen, maar het werkt geweldig! Nomz is inmiddels bijna 4 en eet en drinkt sinds de behandeling gestart is helemaal normaal.
Hopelijk heeft iemand hier iets aan.
Ik ben Sandra en ik wil eigenlijk alleen even een berichtje met jullie delen. Ik was op een forum voor Franse Bulldogs aan het surfen en zag een bericht over slokdarmverlamming, wat onze hond ook heeft (gehad). Toen ik hierop ging googelen kwam ik behoorlijk wat berichten tegen over dit onderwerp. Veelal zeer somber gestemd, daarom wil ik mijn verhaal toch ook even naar buiten brengen.
Het schijnt maar af en toe te werken, afhankelijk van de oorzaak van de slokdarmverlamming, maar het heeft onze Nomz echt gered.
Hij bleek in december 2010 slokdarmverlamming te hebben. Hij was toen 1 jaar. Hij was zo ziek en ellendig en hield niets binnen. We moesten steeds kleine beetjes voeren of te drinken geven en hem vervolgens 15 minuten rechtop houden, maar ook dit werkte niet echt voldoende. Hij lag de hele dag zielig stil in een hoekje. Doodsbang was ik om het huis uit te gaan en hem bij terugkomst dood te vinden. Daarnaast natuurlijk bang voor verslikken en een mogelijke longontsteking daardoor. Gelukkig werkt mijn man thuis en had hij de tijd om tussendoor steeds met Nomz bezig te zijn. Toen hij op zijn ziekst was, kwam ook inslapen enkele ter sprake in de dierenkliniek. Gelukkig had één van de dierenartsen in de kliniek een idee. Het geneesmiddel Mestinon. Dit werkt bij Myasthenia Gravis, waarbij de prikkeloverdracht tussen zenuwuiteinde en spiervezels gestoord is. Dit zorgt er namelijk voor dat de spieren in de slokdarm niet meer werken.
Zodra we begonnen met het geneesmiddel, ging Nomz heel snel vooruit. Hij slikt dit nu nog steeds, in combinatie met Prednoral (al geprobeerd dit af te bouwen maar dan komen de klachten terug). Het is niet ideaal, al die medicijnen, maar het werkt geweldig! Nomz is inmiddels bijna 4 en eet en drinkt sinds de behandeling gestart is helemaal normaal.
Hopelijk heeft iemand hier iets aan.
