Barfplaats.nl

Noortje liep vanmorgen in het bos, toen er opeens een ree voor ons langs rende. Ze stond helemaal op haar achterpoten te trekken, want ze zou die ree wel even vangen. Ik heb haar nog een heel stuk mee moeten trekken. Ze zag er uit, alsof ze met haar vijf kilo dat arme beest wel even zou fileren. 

Gek toch, dat zo'n stoere dame honderd meter daarvoor nog zo'n last had van haar achterpootje. Er was wat van dat sneeuwachtige zaadpluis aan een teen blijven hangen, dus toen kon ze die poot niet meer op de grond zetten. Ik mocht het er heel voorzichtig af plukken, waarna zij heel zachtjes het zielige pootje weer kon neerzetten. 

Wat een lieve naam heeft het stoere kind, Noortje. 

Ik zie het ook helemaal voor me!!

Logisch, dat is het oerinstinct wat naar boven komt borrelen. De jacht op wild...