Barfplaats.nl

Graag zou ik tips/ervaringen horen van mensen bij wie de -oude- hond glaucoom heeft (gehad). Dwarreltje is 15, ik druppel haar al enkele weken met Dorzolamide en Latanoprost. In het begin (met een week pijnstillers) leek het beter te gaan, ze had geen 'schrik' reacties meer en werd weer wat levendiger. Vóór het druppelen begon, kon ze echt ineen krimpen bij het karkas verorberen. Dat leek veel beter te gaan.
Nu echter moet ik constateren dat ze helaas weer wegduikt als mijn hand nadert (en nee heb het beestje nooit anders dan liefdevol aangeraakt  ), veel knippert met het glaucoomoog en erg onrustig is, continu verliggen.
Gelukkig (vr)eet ze nog steeds goed, vindt het nog heerlijk om in het bos te kuieren/snuffelen en overal haar geur achter te laten.
Volgens da is er geen echt goed pijnstiller voor dit soort heftige hoofdpijn. Ik mag i.p.v. 2x, nu 3x dgs druppelen. Morgen heb ik einde dag een afspraak bij da. Ik weet al dat de enige manier om haar echt pijnvrij te krijgen, oog verwijderen is. Op zich zou ik dat zo gedaan hebben, maar ze is al 15... Leeft al 5 jaar met dagelijks 30 mg Vetoryl als medicijn tegen Cushing. Narcose zal de aanvallen die ze nu af en toe heeft gaan clusteren, dus operatie zie ik eigenlijk niet als keuze. Maar ja... Aan de ander optie wil ik eigenlijk niet denken.
Wie kan me nog iets positiefs vertellen in deze?

Onze Buzzer (vorig jaar overleden) heeft een glaucoom oog gehad. Hij had echt heel veel last en na een paar weken druppelen zonder resultaat hebben we toen besloten het oog te laten verwijderen. Buzzer was ruim 13 toen. Hij zag er niet uit de eerste tijd, maar vanaf de eerste dag hadden we wel onze vrolijke Buzzer weer terug!!

Over de narcose in combinatie met cushing kan ik je helaas niks zinnigs zeggen. Alleen de hoofdpijn bij glaucoom is wel zo erg dat volgens mij alleen verwijdering van het oog helpt.

Ik heb een kat met (oa)  cushing gehad (kwam ik pas achter na zijn overlijden) en deze is geopereerd wat meer dan prima verlopen is, gasnarcose met waakinfuus, zo kort mogelijk, rustige plek om bij te komen...ik heb echt geen verslechtering gemerkt destijds.

Martine-Tom schreef: Ik heb een kat met (oa)  cushing gehad (kwam ik pas achter na zijn overlijden) en deze is geopereerd wat meer dan prima verlopen is, gasnarcose met waakinfuus, zo kort mogelijk, rustige plek om bij te komen...ik heb echt geen verslechtering gemerkt destijds.

Hoe oud was jouw kat toen?

Dwarreltje schreef: Hoe oud was jouw kat toen?

11

Mijn ervaring met glaucoom bij een oude hond is dat het oog uiteindelijk toch snel verwijderd is.
Betrof wel een vrij gezonde oude hond( Sint Bernard),Ze heeft daarna nog ruim 1,5 jaar blij door kunnen gaan.

De vreselijke hoofdpijn gaf de doorslag om toch te opereren.

Dank jullie wel voor de reacties! Was ik er eerst van overtuigd dat opereren geen optie was, na jullie reacties bedacht ik wat een bikkel Dwarreltje eigenlijk is en gewoon nog keigoed door het leven gaat. Da gaf een half jaar geleden nog aan, dat ze zo 'wel 18 kon worden'.
Als ik het oog wegdacht, was er geen enkele reden tot inslapen. Op weg naar de da met een spa achter in de auto  is met recht een dodemansrit. Man, wat kan je je dan in- en inverdrietig voelen.
Een uur later, met de da -figuurlijk- achter me  besloten dat op 5 september Dwarreltje onder het mes gaat. Het is niet eens een erg lange operatie (40 min.) en nu we weten dat Dwarreltje aanvallen kan krijgen, wordt er gekozen voor een narcose die die bij/nawerkingen niet geeft.
Tot 5 september sterke pijnstilling (Onsior 20 mg).

Groet van een helemaal doorgedraaid, blij en weer enthousiast vrouwtje 

Wat een opluchting. Ligt het aan mij of duurt het wel lang voor de operatie plaats kan vinden?

Inderdaad wat een opluchting! Ik voel de zware klomp in je maag vandaag bijna...

De operatie duurt idd niet lang en lijkt veel erger dan het is. Dwarreltje zal je heel dankbaar zijn en weer gezellig met 1 oog verder met haar leven gaan!

Bij ons zat tussen de beslissing en operatie 2 dagen, maar ik neem aan dat er reden is dat je nog even (moet) wacht(en).

odradaatje schreef: Wat een opluchting. Ligt het aan mij of duurt het wel lang voor de operatie plaats kan vinden?

Nee dat heb je goed gezien  Dierenarts wordt echter morgen zelf geopereerd aan hand . En ik ben erg honkvast  Vandaar de sterke pijnstillers, waarvan ik echt de max. dosering heb gekregen.

Ruisje schreef: Inderdaad wat een opluchting! Ik voel de zware klomp in je maag vandaag bijna...

De operatie duurt idd niet lang en lijkt veel erger dan het is. Dwarreltje zal je heel dankbaar zijn en weer gezellig met 1 oog verder met haar leven gaan!

Bij ons zat tussen de beslissing en operatie 2 dagen, maar ik neem aan dat er reden is dat je nog even (moet) wacht(en).

Ik had het liefst vanavond nog gehandeld, maar da stelt het uiteraard geen maand uit als het in haar ogen niet had gekund. Zij vond eerlijk gezegd de spanning op het oog zeker niet verhoogd en tja, we waren er rond 17 uur. Dan gaat het richting etenstijd en is Dwarreltje net een pup in haar gedrag  Kortom, ze liet zich weer eens van haar beste kant zien; zo zag ik het ook weer helemaal zitten. Vanavond de eerste pijnstilling gegeven dus ga het afwachten.
Zodra het wél urgent wordt, zal mijn da zeker niet afwachten maar een collega inzetten.

Uiteindelijk heeft alles zo zijn redenen. Geloof goed dat je honkvast bent, zeker als je tevreden bent over je DA en er vertrouwen in hebt.  Nu hopen dat de pijnstilling verlichting geeft en dan is een maand ook weer zo voorbij.

Ik wil toch nog even de goede afloop melden  :
Nadat Dwarreltje voor de tweede keer in een paar weken een fikse darminfectie onder de leden kreeg en hierdoor al vijf dagen niets meer binnen kon houden, is de operatie met een week vervroegd op mijn verzoek. Voor mijn gevoel zat dat oog haar danig dwars en veroorzaakte een gebrek aan weerstand. Misschien ook -dacht da- de pijnstillers die het veroorzaakten. Hoe dan ook, ik wilde dat oog eruit.

Dwarreltje is gisterenmorgen 11 uur geopereerd, heeft tot 16 uur aan het infuus gelegen i.v.m. alle vochttekort, is nu aan de AB i.v.m. de darminfectie en heeft gisteren reeds diverse malen de keuken grondig onderzocht, na een handvol gekookte kip naar binnen geschrokt te hebben  Je weet maar nooit of er ergens een flintertje vlees is achtergebleven  Dit is weer de veelvraat die ik ken 
Ze moet nu even de Vetoryl laten staan, waardoor ze wel weer meer drinkt, maar dat zou ook binnenkort weer verholpen moeten zijn.

De hele kamer stinkt (narcose = ontspanning en darminfectie is geen goede combinatie  ), maar ze is weer zo goed als de oude, dus een berkenteershampoobadje is nu haar deel geweest

Ik ben wederom erg blij door de reacties hier, toch te zijn gegaan voor de operatie!

Hoe gaat het nu met Dwarreltje?

hamada schreef: Hoe gaat het nu met Dwarreltje?

Leuk dat je het vraagt

In één woord: geweldig! Helemaal mijn eigen, oude Dwarreltje weer. Zit weer terug op de Vetoryl die ze al 5 jaar slikt, dus het vele drinken is gelukkig ook weer gematigd. Verder blijft het natuurlijk een oud hondje, maar ze heeft duidelijk geen pijn meer. Verorbert weer karkassen zonder nog in elkaar te krimpen, loopt weer mee met de boswandelingen en holt soms zelfs achter ons aan als ze te lang ergens is blijven snuffelen.
Uiteraard is haar zicht nu minder dan 50%; Het linkeroog is op haar leeftijd natuurlijk niet helemaal meer wat het was. Gevolg is dus wel, dat ik haar beter in de gaten moet houden. Als ik de roedel 's avonds in het bos uitlaat (of 's morgensvroeg voor het werken), kan ze me echt niet meer zien en gezien haar kleur zie ik haar ook niet meer. Dus op die donkere tijden gaat ze aan de lange uitlooplijn. En verder pas ik me gewoon aan aan haar tempo: 20 meter slenteren, 2 minuten wachten, 10 meter slenteren, 3 minuten wachten, enz. Maar zo genieten we tenminste van de natuur
Kortom: ik zou iedereen aanraden deze operatie te laten uitvoeren, vooropgesteld natuurlijk dat je hond verder oke is. Dit oog was het enige dat mijn hondje dwarszat, dus ben blij het te hebben laten verwijderen!