Extreme schreef:
Dank Marga voor de info link, kende de site op zich wel maar al langere tijd niet gelezen.
Wat ik me afvraag, totaal een leek hoor qua fokken, maar wat ik begrijp zijn er binnen de labrador gezondheids problemen wat o.a. voort is gekomen omdat er ooit met een veel gevraagde reu gefokt is(natuurlijk is dit erg zwart/wit gezet hier), maar als de genenpool zo klein is geworden, zullen sommige fokkers dan niet alsnog een hond gebruiken voor de fok die grijs(of andere niet geaccepteerde kleur)is/vererft, daar een sterke kleur verervende reu/teef tegen overzetten?Met het gevolg dat de genenpool zo veranderd en je uiteindelijk grotere kans heb op een grijs?
En ook, in het begin waren er alleen blonde labradors, daar stond de dna op geel aan als ik het goed begrepen heb, er is ergens iets gebeurd waardoor zwart erbij is gekomen, dus zwart was ook aangezet, hoeveel later is de bruine erbij gekomen. Zal het niet zo zijn dat er altijd fokkers zullen zijn die zullen proberen om een andere kleur te "maken"door die gen aan te zetten? Hebben we niet over weet ik hoeveel jaar ipv zeg nee tegen de silver, zeg nee tegen de lapjeshond?
Toen ik 12 jaar geleden mijn bruine teefje uitzocht hoorde ik van haar fokster dat de gele lab aan het verdwijnen was, het werden er steeds minder, sommige fokkers zijn toen bewust weer geel gaan fokken, het is een vraag en aanbod stukje de ene fokker blijft bij z'n kleur, de andere fokt voor het geld en ziet dollartekens en kiest voor silver of andere "aparte" kleur.
12 jaar geleden kozen wij onze teef, ze had de kleur bruin, als je weet hoeveel mensen tegen mij hebben gezegd waar begin je aan, bruin, moet je niet doen, omdat dat een ingefokte kleur is, zijn ze allemaal "gestoord", het zijn neuroten, agressiever, zo totaal geen labrador karakter.
Wat een schat van een hond heb ik aan haar gehad, zo lief en zo stabiel qua karakter, ja ze was ontzettend eigenwijs, maar ik heb niets gemerkt dat ze niet in het labradorhokje zou passen.
De gezondheidsproblemen in de labrador. Dat is natuurlijk vrij algemeen gesteld. Wij hebben de basis-honden geïmporteerd uit Engeland. Dit land staat juist bekend vanwege lijnteelt omdat ze vroeger bijna allemaal binnen de landsgrenzen dekten ivm hun strenge quarantainebeleid.
Hoewel er tegenwoordig geroepen wordt om het IC zo laag mogelijk te houden heeft de lijnteelt toch bijgedragen aan een gezonde labrador.
Vroeger werden pups die niet goed genoeg waren gewoon geëlimineerd. Ook bij grote nesten werden de mindere pups verwijderd om zo sterke honden te fokken. We kunnen het ons nu niet meer voorstellen maar zo'n 40 jaar geleden werden er ook blonde bouvierpups uit de nesten verwijderd vanwege de ongewenste kleur.
Zo ging het ook met bruine labjes. Van oorsprong was de labrador zwart en weinig geel. Later werd ook de bruine kleur erkend.
Ik spreek alleen vanuit mijn fokkerijtje over de labrador.
Door de selectie die in het verleden in Engeland plaatsvond hebben wij sterke en gezonde honden kunnen aanschaffen. Onze reu heb ik nu op alle mogelijke afwijkingen laten testen en alles is goed.
Bij de teefjes heb ik tot nu toe vrij onverwante reuen gebruikt en tot nu toe gezonde puppen. Afkloppen!!!
Voor mij geen enkele reden om een grijze labrador te gebruiken, waar Weimaraner inzit. Persoonlijk vind ik de kleur ook niet mooi maar waarom zou je de gezondheidsproblemen van de Weimaraner binnen het ras van de labrador inbrengen?
Dat de bruine gestoord zouden zijn is pertinente onzin voor mij. Hier lopen 2 lieve rustige bruintjes en zijn de gele de druktemakers. Jouw ervaring dus ook met de bruine.
Bruin is een hele geliefde kleur als gezinshond.
Voor de silver worden inderdaad idiote prijzen gevraagd waardoor sommige fokkers de verleiding niet kunnen weerstaan.
Weet niet of ik alles heb beantwoord, draad een beetje kwijt.
