Barfplaats.nl

mei


juni


september


vorige week

Owwww die ogen... 

vrijdag de laatste foto genomen...
donderdagavond zat ik op de bank en stond ie voor me...kijkend naar de bank... heb zimba opgetild en op de bank gelegd....
Ben naast hem gaan liggen en zo hebben we een tijd liggen kroelen..totdat ie eraf wilde en samen met mike hem eraf getild...
vrijdag nog naar t park geweest... s avonds wilde zimba maar naar buiten... huilend s avonds in de voortuin gezeten met hem..
ik kreeg hem niet meer omhoog...wat een drama..
half 12 kreeg ik hulp.....
vreselijk

Tis ook vreselijk. Je voelt je zo machteloos 
Wat zul je hem missen... Ik heb ruim een half jaar nadat Hooli er niet meer is nog steeds dat het me af en toe overvalt 
Denk aan jullie 

Ellen.... je hebt alles voor hem gedaan wat je doen kon, je bent meer, veel meer, dan geweldig voor hem geweest. Vergeet dat niet!!!

En dat het moeilijk is..., breek me de bek niet open. Jij hebt hebt hem niet onnodig laten blijven, omdat je hem niet missen kon. Je hebt hem laten gaan, omdat je van hem hield.

De oh zo bekende doffe blik die in de oogjes komt 
Milo van mij had dat ook zo erg , een paar dagen voor zijn laatste prikje
Als ik nu weleens terug kijk naar de foto,s .....

En ja dat gemis , dat is een verschrikking . 
Zoveel jaren samen , je allerbeste maatje
Je laat ze gaan uit liefde , en om ze een langer lijden te besparen
Maar voordat de scherpste randjes er vanaf zijn ..... pfff

Zo herkenbaar allemaal en zo verrekte moeilijk 
Maar inderdaad Ellen......je hebt alles voor je lieve manneke gedaan wat in je macht lag 
Dikke pakkerd voor nu!

Ik blijf het altijd spannend vinden dat een hond zo ziek kan zijn en er tegelijkertijd zo goed kan uitzien. Oké, hij had een oud bekkie, maar verder.

Angelique schreef:

Ik blijf het altijd spannend vinden dat een hond zo ziek kan zijn en er tegelijkertijd zo goed kan uitzien. Oké, hij had een oud bekkie, maar verder.

+1! Ik heb heel traag internet hier, dus kon ik de commentaren lezen voordat de foto's zichtbaar waren, en ik had me iets vreselijks voorgesteld bij de laatste foto, maar als ik heel eerlijk ben... Inderdaad, je ziet dat het een oude hond is. En je ziet dat hij wel degelijk hard achteruit is gegaan, tussen mei en vorige week. Maar ik vind hem toch nog lekker geïnteresseerd ogen op die foto! En verder was Zimba gewoon een prachtige hond, met een heel wijs snuitje. Een hond om tegenaan te kruipen. Wat zul je hem missen...

Hij was een prachtbeest en zag er ondanks alles wat er in hem gebeurde goed uit. De foto van september en de laatste laten echter zien dat hij met steeds grotere stappen achteruit ging........zo zwaar om als baasje te zien gebeuren. 't Gemis......'t ja volgens mij gaat dat op en af maar niet weg. Ergens weet je dat je er goed aan hebt gedaan, dat het ook vroeg of laat moet maar 't doet zo'n pijn en ook al lopen er nog tig andere rond je.........ieder dier is onvervangbaar. Sterkte met het moeten missen...........je hebt het (alles) voor hem gedaan

en dikke  . Keihard hè?

Angelique schreef:

Ik blijf het altijd spannend vinden dat een hond zo ziek kan zijn en er tegelijkertijd zo goed kan uitzien. Oké, hij had een oud bekkie, maar verder.

Dat was precies wat Anja en ik vanmorgen tegen elkaar zeiden toen ik haar de foto's van Zimba liet zien en over Zimba vertelde.

Wat een uitstraling had Zimba!!
Hij heeft echt alles van je gekregen aan liefde en zorg, maar juist dan is het gemis zo intens.
Ik denk veel aan jullie

die foto aan zee vind ik echt prachtig

Ondanks dat hij ziek was bleef hij wel een geweldige uitstraling hebben, lief en wijs. Een hond waar ik zelfs als passant van onder de indruk zou zijn.