Ja, bij mijn paardje! En het werkte fantastisch, geheel itt mijn verwachtingen

Ásti heeft een paar neuroses die voor ons allebei behoorlijk lastig zijn. Hij is heel braaf en gehoorzaam en makkelijk in de omgang, totdat er iets engs gebeurt, en dan gaat 'ie bij voorkeur full speed aan de kletter. Niet erg handig hier, met al die wegen. Temeer daar wat hij eng vindt soms voor mij niet waarneembaar is, en ik het dus ook niet voor kan zijn. Ruim een jaar geleden hadden we een paar echt griezelige belevenissen, en ik durfde er niet meer op en Ásti was zo gespannen als een veer, de kleinste kleinigheid was genoeg om hem in paniek te brengen (vaatje buskruit met heel kort lontje, dat effect, en maar wachten op het vonkje). Ik had al allerlei dingen gebprobeerd, desensitisering, clicker, kruiden, magnetiseur, en ten einde raad heb ik Vanda Oosterhuis gebeld, die TTeam doet bij paarden. Ik had er zelf weinig vertrouwen in maar ik wist ook niet wat ik anders moest, afgezien van pony met pensioen.
Vanda is een keer of 7 geweest en heeft hem elke ker ongeveer 1 uur behandeld met touches, labyrinth lopen, bandages etc. Hij vond het fantastisch! En dat terwijl hij heel achterdochtig is tov vreemden. Je zag hem ontspannen en hij ging er bij staan slapen, zo schattig

Ik heb dus ook steeds ijverig de touches en toestanden met hem gedaan, en inmiddels rijden we weer lekker door het bos met een lang teugeltje. Het heeft hem als het waren over een drempel geholpen, hij is een enorme binnenvetter, als het eng wordt (en dat is al heel snel, er hoeft bv maar iemand te niesen en hij raakt al gespannen) dan bevriest hij als het ware, alle spanning trekt naar binnen totdat er dan iets heel kleins gebeurt dat de bekende druppel is, en dan explodeert al die spanning naar buiten en het enige dat hij dan nog kan is rennen. En doordat ik zelf het ook hartstikke eng vond versterkten we elkaar voortdurend, ik zat er als een gespannen veer op, hij denken 'ojee, ze vindt het eng, het is vast heel gevaarlijk', en dan een ritselend takje en kabam!
Vanda heeft mij geleerd om het in een vroeg stadium waar te nemen en dan direct te behandelen met touches. Omdat Ásti zo bevriest lijkt het alsof hij zich niks aantrekt van wat er gebeurt, hij lijkt niet te reageren en dan komt zo'n explosie onverwacht. Maar je kunt als je goed kijkt de spanning zien ontstaan, en als je dan ontspannende touches gaat doen smoor je het in de kiem.
De oorzaak van zijn angsten kan ik niet wegnemen, dat zit in z'n verleden en zo vastgebakken, dat blijft. Maar ik kan hem en mij nu wel beter helpen om ermee om te gaan.
De touches helpen hem om uit zichzelf te komen, zodat hij weer kan nadenken en zien dat de enge dingen toch misschien niet zo eng zijn, ipv vast te draaien in z'n angsten. Aanraken vindt 'ie eigenlijk eng, maar je doet onverwachte dingen die niet griezelig of pijnlijk zijn, en dan concentreert hij zich daar op, en merkt ineens weer dat hij bv een achterkant heeft (dat vertgeet hij nl

) en dat het eigenlijk heel fijn voelt om aangeraakt te worden als het maar rustig en met beleid gebeurt komt hij daarvan weer tot rust. Je kunt het heel mooi zien, naarmate de touches beter dooordringen gaat de spanning uit z'n gezicht, hij gaat kauwen, dan zakt z'n hoofd, z'n achterhand ontspant, etc.
Ik heb het ook met 'gewone' massage geprobeerd, maar dat werkt dus maar heel beperkt. Op de een of andere manier werken de touches heel anders, veel bewustmakender ahw.
Hoop dat je hier iets aan hebt
