Barfplaats.nl

Als Shiba eigenaar en vrijwilliger van een herplaatsingsorganisatie voor Japanse rassen valt het me ineens zo op. Mijn hart breekt een beetje...Het einde van het jaar nadert. En schijnbaar ook het einde van een gelukkig leven bij een baasje voor veel honden. Zonder uitzondering belanden in de maanden november en december altijd veel honden in de asiels. Waarom? Kreeg je het diertje vorig jaar als kerstkado en ben je er, nu het geen pluizige pup meer is, op uitgekeken? Vind je de feestmaand te druk om je ook nog te moeten bekommeren om die viervoeter die in alles afhankelijk is van jou? Of spelen je "allergieën" weer op nu de "R" in de maand zit? Ik zal dit nooit begrijpen...
Deze week alleen al belandden er 3 (!!!) Shiba's in asiels die bij de Dierenbescherming zijn aangesloten. En dat is veel voor dit ras! Daarnaast zijn er een aantal Akita's die geplaatst waren, maar allemaal weer terug kwamen naar het asiel de afgelopen week. Ik wil niet weten hoeveel er dan nog via via van baasje moeten wisselen of op marktplaats worden weggegeven.
Merken jullie dit bij andere rassen die je volgt ook? Ik vind het zo dieronterend...Zoveel mensen zien huisdieren tegenwoordig als wegwerpartikel. Bah...moest het even kwijt.

Een huisdier is een leuk hebbeding . En verder zwijg ik er maar over

Ik dacht dat dat voor de zomervakantie was, wat "fijn" dat er nu dus 2 momenten in het jaar blijken te zijn waarop dat kan
Moet nog een hondje kwijt want ja ik heb nu een baby he dus die hond is niet meer belangrijk dus kan ik dat nu dus lekker met de stroom mee
( grapje he haku gaat hier enkel tussen "6 plankjes" weg en dat mag pas als hij 20 is )

Corgi's worden het hele jaar vrij veel ter herplaatsing aangeboden. Het lijken leuke, grappige kleine hondjes, maar het zijn echte herders en dan niet de gemakkelijkste ook niet. Daar verkijken de mensen zich nogal eens op helaas.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

'A dog is for life, not just for christmas...'

Veel honden zijn bang voor vuurwerk, niet verwonderlijk als je zit wat er tegenwoordig allemaal wordt afgestoken.
In sommige wijken begint dat vuurwerk in oktober/november al en dan is zo'n bange hond zo ontzettend onhandig. Dus dan kan hij naar het asiel. Hij kan ook aan een boom worden gebonden, dus dan is het asiel wel zo netjes.

Dan kan je in het nieuwe jaar altijd weer een ander leuk pupje halen uit die schuren in Brabant, keus volop, alles is leverbaar...


Bij ons hier op BP is een hond of kat een gezinslid. Bij veel mensen is het een gebruiksartikel, als je het zat bent, dan doe je het weg. Wat dat betreft is voor sommige mensen de wetgeving accuraat: een dier is een vervangbaar object

Borke schreef:Bij ons hier op BP is een hond of kat een gezinslid. Bij veel mensen is het een gebruiksartikel, als je het zat bent, dan doe je het weg. Wat dat betreft is voor sommige mensen de wetgeving accuraat: een dier is een vervangbaar object

Toen ik nog in de grote stad woonde, zag ik daar veel voorbeelden van. De treurigste was een jonge husky die in een appartementencomplex woonde en als hij 'uitgelaten' werd, was dat 500 meter heen en terug over een kale kade terwijl 'baasje' continue met zijn telefoon bezig was. Bij die hond zag je de frustratie opbouwen en langzaam onhandelbaar worden... En die mannen bleven altijd maar met hun telefoon in de weer.

Nee, het valt me bij husky's eigenlijk niet op. Nou moet ik ook zeggen dat ik de herplaatsingen niet heel actief volg. Ik kan er toch geen bij hebben en ik vind het vaak zo sneu. Doe ik alleen mezelf verdriet.

Ik zeg wel altijd "na deze twee komen er geen husky's meer" ivm energie en kracht, maar ik sluit ook niet uit dat er dan wel een asielzoekert komt. Want de redenen van herplaatsing, ja daar krommen vaak mijn tenen wel van ('heeft kippen te grazen genomen" of "ontsnapte uit tuin" of "heeft veel energie"... tja.... en dan denk ik "wij zijn wel gewend om dat te managen, kom maar"...

Ik moet zeggen dat het me ook frustreert dat wij er zelf geen herplaatsertje bij kunnen pakken.
Kimi heeft als herplaatser al een rugzakje...Hebben er vorig jaar een volwassen Shiba reu bij geprobeerd te zetten. Ook met rugzak en een kg of 8 overgewicht Klikte echt totaal niet. Constant strijd in huis...Met pijn in mijn hart hebben we hem na een klein weekje weer teruggebracht naar zijn baasjes die inmiddels een ander plekje voor hem hebben gevonden.

We wachten nu vol verwachting op een pup (reu) uit een nestje dat over een week of 3 geboren wordt. Want Kimi en pups, zeker pups van een goede fokker, dat zit wel snor. en...later...over een aantal jaar wellicht dan bij die pup, die dan wel een goede start heeft gehad, een herplaatser ofzo. Steeds een beetje om en om heb ik zo bedacht. Als ik de loterij zou winnen (uhm...dan moet ik er eerst eens aan mee doen, maar dat terzijde haha), dan zou ik een boerderij hebben waar al die arme zieltjes een thuis mochten vinden.

Het wordt gewoon koud.

Bij de boppers valt het mee. Er is al een aanzienlijke tijd een langere wachtlijst van mensen die een herplaatser willen dan dat er honden beschikbaar zijn.

In het algemeen valt het wel op, net als voor de zomervakantie. Oostenrijkers zijn er niet vaak voor herplaatsing... als dat er 2 per jaar zijn, is het veel. Dat is meestal om de waaksheid of omdat de baasjes gaan scheiden...

Angelique schreef:Het wordt gewoon koud.

Bij de boppers valt het mee. Er is al een aanzienlijke tijd een langere wachtlijst van mensen die een herplaatser willen dan dat er honden beschikbaar zijn.

Wat een luxe! Bij de Shiba zijn er op zich ook altijd wel veel gegadigden. Maar het gros van de mensen valt af, omdat ze het ras totaal niet kennen en alleen maar denken dat ze op een snelle en goedkope manier aan een "mini hachi" kunnen komen. De meeste asiels hebben dus een vrij strenge selectieprocedure gelukkig.

Lizetta schreef:In het algemeen valt het wel op, net als voor de zomervakantie. Oostenrijkers zijn er niet vaak voor herplaatsing... als dat er 2 per jaar zijn, is het veel. Dat is meestal om de waaksheid of omdat de baasjes gaan scheiden...

En dan denk ik dat, gezien het feit dat ze hier niet veel voorkomen, die twee die er dan herplaatst moeten worden ook nog eens via de rasvereniging wordt herplaatst wellicht? Dat is bij ons ras ook wel het geval en de honden die (met stamboom dus) via de rasvereniging een nieuw huisje zoeken zijn gelukkig nooit lang op zoek.

hannabelgje schreef:Corgi's worden het hele jaar vrij veel ter herplaatsing aangeboden. Het lijken leuke, grappige kleine hondjes, maar het zijn echte herders en dan niet de gemakkelijkste ook niet. Daar verkijken de mensen zich nogal eens op helaas.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

Sorry maar dat vind ik dan echt een tekortkoming van de fokkers. Goede voorlichting en screening moet dat toch wel kunnen voorkomen. Een enkeling voorkon je nooit, maar stelsel matig... BGV's komen gelukkig zelden ter herplaatsing (ook geen piek momenten) en ook onze rasvereniging heeft een wachtlijst voor mensen die een herplaatser zoeken. En als fokker wordt je ook regelmatig door mensen benaderd of je nog iets te herplaatsen hebt.

Jantina schreef:Sorry maar dat vind ik dan echt een tekortkoming van de fokkers. Goede voorlichting en screening moet dat toch wel kunnen voorkomen. Een enkeling voorkon je nooit, maar stelsel matig... BGV's komen gelukkig zelden ter herplaatsing (ook geen piek momenten) en ook onze rasvereniging heeft een wachtlijst voor mensen die een herplaatser zoeken. En als fokker wordt je ook regelmatig door mensen benaderd of je nog iets te herplaatsen hebt.

Nou...het gros van de "rashonden" in asiels komt echt niet van goede fokkers af hoor. Lang leven de broodfok...Die schotelen je voor dat een corgi hetzelfde karakter heeft als een golden retriever en dat akita's net zo lief zijn als in de film Hachi...Bovendien worden daar echt geen kritische vragen gesteld aan de pupkopers en hebben ze de hond al in de auto zitten voordat ze überhaupt de naam van het ras correct kunnen uitspreken.