Barfplaats.nl

Ik zit in een dilemma......

Wij hebben Bruut (5,5 jaar) en Storm (3,5 jaar) beide Labrador. Nu heeft een vriendin van mij een nestje mengelmoes. Mama klein (ras onbekend en papa ook).
Wat moet ik nou doen. Ik zou er heel graag nog een kleintje bij hebben.

Iemand ervaring met 2 grote en een kleintje?

Meet Byron

Ah, dus de beslissing is al genomen?

Ik zeg niet doen. Ik heb zelf een klein ras (al denk ik dat ze megagroot zijn) en heb aan den lijve ondervonden hoe kwetsbaar ze zijn en dan was er hier niet eens sprake van een grote hond. Maar als zo'n kleintje in spel onder de voeten gelopen wordt door de labjes..., nou dan kan er toch echt wel het één en ander fout gaan.

Ja zeg...hoe is het?
Een dilemma en dan met zo'n pupseltje in je handen staan....dat kun je toch niet weerstaan?

Als de honden die je nu hebt normaal gesproken goed kunnen omgaan met kleine honden en niet te lomp zijn, dan zou ik het lekker doen. Leuk! Het is een schatje om te zien.

Ik zou het iig nooit doen. Hoe lief en leuk ook, zo,n kleintje ligt hier zo per ongeluk aan diggels bij de familie lomperik.

Angelique schreef:Ik zou het iig nooit doen. Hoe lief en leuk ook, zo,n kleintje ligt hier zo per ongeluk aan diggels bij de familie lomperik.

Ik ken inmiddels 3 teckels die een hernia overgehouden hebben aan een ontmoeting met een zogenoemde lomperik. Dus nee..., hoe lief het er misschien ook uitziet, ik zou het nooit doen. En nou kunnen/konden die 2 van mij best wel wat lijden, maar toch.

Bij mijn twee reuen à 30 kilo zou ik het wel durven, die spelen nauwelijks meer en gaan vooral hun eigen gang, maar mijn twee boxerdames à eveneens 30 kilo zou ik het nooit doen; die walsen zo'n kleintje plat in hun moederlijke affectie. Het hangt dus vooral af van de vraag hoe wild je labbies zijn.

Angelique schreef:Ik zou het iig nooit doen. Hoe lief en leuk ook, zo,n kleintje ligt hier zo per ongeluk aan diggels bij de familie lomperik.

En ik moet zeggen dat labradors toch al wel redelijk snel tot de familie lomperik behoren. Ik zou het ook niet doen.

Pauline schreef:
Ik ken inmiddels 3 teckels die een hernia overgehouden hebben aan een ontmoeting met een zogenoemde lomperik. Dus nee..., hoe lief het er misschien ook uitziet, ik zou het nooit doen. En nou kunnen/konden die 2 van mij best wel wat lijden, maar toch.

+1 de corgi van een vriendin had een gebroken rug na een speelpartijtje. En die wegen zo'n 15 kilo. Doodeng.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

We zijn het hondje van mijn zusje al eens kwijt geweest omdat Gijs per ongeluk op haar ging zitten en ze dus best in de verdrukking zat echt dat is echt lompigheid want hij is eigenlijk zelfs een beetje bang voor haar, hij had het gewoon niet door... Dus in een eigen roedel waarbij grenzen verlegd worden en contact juist weer heel anders zijn... moeilijk.

Kun je voor jezelf uitleggen waarom je dat graag wil, een kleintje bij 2 grote?

Of je het moet doen kan ik niet beoordelen. Ik ken je labjes niet. Wel heeft de fokster van 1 van mijn labjes 2 teckels bij 6 labjes. En dat gaat heel goed. En die zijn er al als pup gekomen.

Niet doen!

Is de vader compleet onbekend, of enkel het ras?
Is de kleur die hij heeft van de moeder of moet die van de vader komen.
Want ik kan mij vergissen, maar komt die kleur niet enkel voor bij nogal grote rassen?

Hoeveel wegen de pups nu en hoe oud zijn ze? Misschien kan je daaruit opmaken of het iets grotere of toch echt kleine hondjes worden?