Zo'n "mijn hart stond even stil momentje" .. liep goed af!
Geplaatst: do 02 mar 2017, 20:01
Ik was met de heren aan de wandel. Ik had effe zin in een rustig stukkie lopen en ik koos voor een ronde waar ik al een poosje niet geweest was, waarbij we achter langs een paar boomgaarden struinen. Heerlijk rustig, niemand te zien.
De heren doken even een sloot in en stonden daar te snuffelen. Komen ineens om de hoek een rottweiler en een mastiff aangeraced. Ik ken die honden wel, althans, ik ben ze wel eens eerder tegen gekomen bij de baas aan de lijn en dan reageren ze niet heel erg aardig. Nu waren ze dus los. De baas kwam er op een holletje al "hier komme" roepend achteraan. Hij klonk niet erg rustig, wat mij ook wel zenuwachtig maakte.
Ik zag de honden nog eerder dan dat de heren het zagen. Een moment flitste door mijn hoofd "zal ik over de sloot springen en ze aan de andere kant eruit trekken in de hoop dat die 2 ons niet volgen?" maar het was al te laat. Spot had ze gezien en meneer onhandig is dan toch ineens heel snel.
Tja, en dan. Ik kan helemaal niks tegen zoiets beginnen. Schietgebedjes. Shadow wil weleens (te) fel reageren in dit soort situaties (lees vreemde honden die op hem af stormen) in de categorie "eerst uithalen en dan vragen stellen" en ik was als de dood dat dat wat zou triggeren.
Ik moet eerlijk zeggen, het ging zo snel, ik kan me niet alles herinneren. Alleen dat ik ineens op een stuk gras stond met 4 honden om me heen, die wat liepen de draaien en snauwen en bij elkaar te snuffelen. ik heb de lijnen eerst laten vallen zodat iedereen bewegingsruimte hield. Bedacht dat ik als ik ging lopen stressen dat niet zou helpen. Mijn bewegingen losjes en ontspannen gehouden en gaan acteren "oh leuk kijk eens wat gezellig we hebben bezoek". Echt waar, ik heb een Oscar verdiend...
De lijnen losgemaakt van de tuigen De eigenaar van de andere honden was er inmiddels ook. Gezegd "ik heb ze maar los gegooid" en ja, dat leek hem ook het beste. Elk onze eigen weg vervolgd. Zijn rottweiler liep keurig met hem mee. Mijn meneren kwamen aanstormen toen ik ze riep (#megatrots) . De mastiff kwam nog even klieren bij Shadow. Die ging niet op de loop, gaf een snauw zonder wat te raken en de mastiff droop af.
En daarna? Mega koekjes tijd voor de heren maar ik stond echt te trillen op mijn benen. Er is niks gebeurd, blijkbaar waren het eerder bullebakken dan echte agressievelingen maar jeetje, het was wel een massa hoor, die aangestormd kwam.
De heren hebben er fysiek niks aan over gehouden, mentaal, tja dat gaan we de komende dagen nog wel zien. Maar ik weet ook niet of ik daar nu nog zo graag ga wandelen. Ik baal er wel van, want op die plek doe ik ook zoek-apporten met Shadow. Bah. Niet fijn dat de honden zo slecht onder appel stonden..
De heren doken even een sloot in en stonden daar te snuffelen. Komen ineens om de hoek een rottweiler en een mastiff aangeraced. Ik ken die honden wel, althans, ik ben ze wel eens eerder tegen gekomen bij de baas aan de lijn en dan reageren ze niet heel erg aardig. Nu waren ze dus los. De baas kwam er op een holletje al "hier komme" roepend achteraan. Hij klonk niet erg rustig, wat mij ook wel zenuwachtig maakte.
Ik zag de honden nog eerder dan dat de heren het zagen. Een moment flitste door mijn hoofd "zal ik over de sloot springen en ze aan de andere kant eruit trekken in de hoop dat die 2 ons niet volgen?" maar het was al te laat. Spot had ze gezien en meneer onhandig is dan toch ineens heel snel.
Tja, en dan. Ik kan helemaal niks tegen zoiets beginnen. Schietgebedjes. Shadow wil weleens (te) fel reageren in dit soort situaties (lees vreemde honden die op hem af stormen) in de categorie "eerst uithalen en dan vragen stellen" en ik was als de dood dat dat wat zou triggeren.
Ik moet eerlijk zeggen, het ging zo snel, ik kan me niet alles herinneren. Alleen dat ik ineens op een stuk gras stond met 4 honden om me heen, die wat liepen de draaien en snauwen en bij elkaar te snuffelen. ik heb de lijnen eerst laten vallen zodat iedereen bewegingsruimte hield. Bedacht dat ik als ik ging lopen stressen dat niet zou helpen. Mijn bewegingen losjes en ontspannen gehouden en gaan acteren "oh leuk kijk eens wat gezellig we hebben bezoek". Echt waar, ik heb een Oscar verdiend...
De lijnen losgemaakt van de tuigen De eigenaar van de andere honden was er inmiddels ook. Gezegd "ik heb ze maar los gegooid" en ja, dat leek hem ook het beste. Elk onze eigen weg vervolgd. Zijn rottweiler liep keurig met hem mee. Mijn meneren kwamen aanstormen toen ik ze riep (#megatrots) . De mastiff kwam nog even klieren bij Shadow. Die ging niet op de loop, gaf een snauw zonder wat te raken en de mastiff droop af.
En daarna? Mega koekjes tijd voor de heren maar ik stond echt te trillen op mijn benen. Er is niks gebeurd, blijkbaar waren het eerder bullebakken dan echte agressievelingen maar jeetje, het was wel een massa hoor, die aangestormd kwam.
De heren hebben er fysiek niks aan over gehouden, mentaal, tja dat gaan we de komende dagen nog wel zien. Maar ik weet ook niet of ik daar nu nog zo graag ga wandelen. Ik baal er wel van, want op die plek doe ik ook zoek-apporten met Shadow. Bah. Niet fijn dat de honden zo slecht onder appel stonden..
