Barfplaats.nl

Vandaag was het deel 1 van 'kaio uitstrooien'. Daar waar ie als pup al kwam, en ons o.a. hartverzakkingen heeft bezorgd toen hij bijv. besloot dat meerennen tussen quats erg leuk was. Waar ie ook de verstopte militairen had gevonden in hun schuilplaats ( sorry wij hadden het niet in de gaten dat er een oefening was) Daar waar ie kmters heeft gerend, 'speedy gonzales' was ie toen nog!
Naja hij heeft daar een hoop lol gehad in ieder geval

Dat was stap 1, er moeten nog even aantal plaatsen volgen, zodat ie overal vrij is op zijn favoriete plekjes

Dat klinkt als heerlijke herinneringen
Mooi dat stap 1 is gezet, sterkte met de volgende stappen met een lach en een traan

Wat mooi dat jullie dat zo doen.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

Wat mooi om hem op zijn favoriete plekjes vrij te laten. Fijn dat deel 1 "goed" was

Knap, en mooi zo op deze manier. Ik kan het nog niet over mijn hart verkrijgen, en als wel, dan niet zonder het as van Joep. Die twee horen voor mij bij elkaar, dus alleen Gijs uitstrooien voelt niet goed. Ach hij staat prima boven in de boekenkast. (voor zover het prima kan zijn ).

Was Kaio nou ook jullie eerste hond?

Ja hij was onze eerste hond, tevens mijn allereerste ooit. Hij is ook bij ons trouwen aanwezig geweest

Kijk hier: speedy: dat was hartstikke normaal voor hem, onmogelijk te fotograferen EN hier is de plek waar ie deels uitgestrooid is vandaag:
Zijn broers gaan gewoon mee tijdens het strooien, daar is ook de foto van, ze zijn er ook bij

Mooi. Het is ook maar net wat voor type je hond is denk ik? Joep heeft er nu al geen probleem mee denk ik als we hem in een natuurgebied achter laten, die gaat altijd zijn eigen gang. Gijs niet. Die was al blij als we met uitlaten elkaar weer tegenkwamen nadat hij links en ik rechts van een auto waren gelopen.

Ooit moet het wel denk ik. Want wie weet hoeveel honden er nog in ons leven komen? Een hele plank voor potjes hond lijkt me ook niks. Maar dan denk ik samen met het as van Joep, als hij er ook niet meer is. Ofzo.

Vind ik trouwens heel logisch, je hond bij het trouwen! Die hoort er toch gewoon bij (oké, wel spannend, een newf, kwijl, en dure jurk/trouwpak )

eelke schreef:Mooi. Het is ook maar net wat voor type je hond is denk ik? Joep heeft er nu al geen probleem mee denk ik als we hem in een natuurgebied achter laten, die gaat altijd zijn eigen gang. Gijs niet. Die was al blij als we met uitlaten elkaar weer tegenkwamen nadat hij links en ik rechts van een auto waren gelopen.

Ooit moet het wel denk ik. Want wie weet hoeveel honden er nog in ons leven komen? Een hele plank voor potjes hond lijkt me ook niks. Maar dan denk ik samen met het as van Joep, als hij er ook niet meer is. Ofzo.

Vind ik trouwens heel logisch, je hond bij het trouwen! Die hoort er toch gewoon bij (oké, wel spannend, een newf, kwijl, en dure jurk/trouwpak )

Ook dat deden we anders (in leer) EN Kaio kwijlde overigens best weinig voor een newf.

Kaio was een vrije hond, een heel erg vrije hond zeg maar Die wist ons wel zelf altijd weer terug te vinden

Kaio schreef:Ook dat deden we anders (in leer) EN Kaio kwijlde overigens best weinig voor een newf.

Kaio was een vrije hond, een heel erg vrije hond zeg maar Die wist ons wel zelf altijd weer terug te vinden

Ja dan hoort het gewoon zo te zijn dat ie nu ook vrij is

Leer is wel handig ja, lekker afwasbaar haha.

Ach wat mooi! Ik vind het heel ontroerend dat jullie met zoveel zorg de meest speciale plekjes hebben uitgezocht om Kaio uit te strooien

Wat mooi En heerlijke herinneringen

Mij lukt het na 3 jaar nog steeds niet om de as van onze eerste hond te verstrooien, urn staat hier in de kast. Van zijn zus ook, die we een jaar geleden moesten laten gaan.

Wat mooi. En dan deel 1 op zo'n mooi plekje met zulke fijne herinneringen. [emoji11]

Wat prachtig dat jullie hem terugbrengen naar de plaatsen waar hij zoveel plezier had!

Wat mooi zo, met al die dierbare herinneringen. Als ik het zo lees past het ook helemaal bij hem!

Oh wat mooi! En ik vind het ook knap, Brutus staat ondertussen al bijna anderhalf jaar op de kast en ik kan mezelf er nog steeds niet toe brengen om hem uit te strooien....

Maar heerlijk ook wel al die herinneringen!