Weer zorgen: betere berichten...
Geplaatst: di 20 jun 2017, 19:47
Gisteravond kwakt Saartje ineens onderuit. Ze liep zwalkend weg en bij het schudden ging ze weer onderuit, we zaten gelijk in de rats. Wat is dit nu weer. We hebben haar samen uit gelaten en ze liep inderdaad te zwalken, deed een plas en een poep en ging weer richting huis.
We hebben allebei heel slecht geslapen. De gedachte aan een terugval van de polyradiculoneurpthie hing als een zwaard van Damocles boven ons hoofd en daarmee ook het nare eind van Teun... nee hé niet binnen 2 maanden afscheid moeten nemen van allebei je honden, het spookte allemaal door ons hoofd.
Vanmorgen was er niet veel veranderd en ze wilde ook nog eens niet eten, dat is zo niet Saartje, dus hebben we naar Dordrecht gebeld, eerst langs onze eigen DA om vervolgens toch te worden doorverwezen stond ons niet aan. We konden om 10.00 uur terecht.
Saartje is onderzocht op de symptomen van polyradiculoneuropathie en dat lijkt het gelukkig niet te zijn, al haar reflexen doen het prima en dat is het eerste wat uitvalt. Als ze eenmaal op gang is loopt ze goed en in een pittig drafje voor zover je daar met deze temperaturen over kan spreken, ze is helder en alert, maar houd af en toe haar koppie scheef.
Toen kwam de bijvangst van de CT scan aan de orde. De massa in haar rechteroor, is het epiteelcelophoping of toch een middenoor ontsteking, om daar achter te komen kunnen ze twee dingen doen. Een pittige AB kuur of het aanprikken van het weefsel in haar binnenoor. Dat laatste moet onder narcose en is niet zonder gevaar vanwege alle tere weefsels die daar lopen. Gekozen voor de AB kuur, als binnen 5/7 dagen de symptomen niet verdwijnen, kan er alsnog een CT scan gemaakt worden of de punctie. Ze kan hiervan erg duizelig en misselijk zijn, dus ook een middel tegen de misselijkheid, want de AB mag niet op een lege maag.
We zijn enigszins gerustgesteld, al is dit natuurlijk ook niet prettig, we wisten dat dit er een keer aan zat te komen.
Gaan jullie weer voor ons duimen?
We hebben allebei heel slecht geslapen. De gedachte aan een terugval van de polyradiculoneurpthie hing als een zwaard van Damocles boven ons hoofd en daarmee ook het nare eind van Teun... nee hé niet binnen 2 maanden afscheid moeten nemen van allebei je honden, het spookte allemaal door ons hoofd.
Vanmorgen was er niet veel veranderd en ze wilde ook nog eens niet eten, dat is zo niet Saartje, dus hebben we naar Dordrecht gebeld, eerst langs onze eigen DA om vervolgens toch te worden doorverwezen stond ons niet aan. We konden om 10.00 uur terecht.
Saartje is onderzocht op de symptomen van polyradiculoneuropathie en dat lijkt het gelukkig niet te zijn, al haar reflexen doen het prima en dat is het eerste wat uitvalt. Als ze eenmaal op gang is loopt ze goed en in een pittig drafje voor zover je daar met deze temperaturen over kan spreken, ze is helder en alert, maar houd af en toe haar koppie scheef.
Toen kwam de bijvangst van de CT scan aan de orde. De massa in haar rechteroor, is het epiteelcelophoping of toch een middenoor ontsteking, om daar achter te komen kunnen ze twee dingen doen. Een pittige AB kuur of het aanprikken van het weefsel in haar binnenoor. Dat laatste moet onder narcose en is niet zonder gevaar vanwege alle tere weefsels die daar lopen. Gekozen voor de AB kuur, als binnen 5/7 dagen de symptomen niet verdwijnen, kan er alsnog een CT scan gemaakt worden of de punctie. Ze kan hiervan erg duizelig en misselijk zijn, dus ook een middel tegen de misselijkheid, want de AB mag niet op een lege maag.
We zijn enigszins gerustgesteld, al is dit natuurlijk ook niet prettig, we wisten dat dit er een keer aan zat te komen.
Gaan jullie weer voor ons duimen?
! Ga keihard duimen 