En zo veranderd je alledaagse wandeling in een heus avontuur
Geplaatst: do 18 jul 2019, 13:23
Ik loop vandaag in het bos, Frou Frou ziet iets en ik zie aan Frou dat het iets anders is als anders. Ik loop naar Frou toe en zie daar dit:
Een roodwangschildpad. En toen ik iets dichterbij kwam (ik wilde zien of ze nog leefde) zag ik dat ze eieren aan het leggen was. Dus de dierenambulance gebeld. Samen met Toetie naar de Katwijkerlaan gerend, daar de dierenambulance opgevangen, met Toetie de ambulance in en zo dicht mogelijk naar de plek gereden waar de schildpad zat. We moeten twee bruggen over, de eerste hoopte we van dat ie het zou houden 
, de tweede waren we niet zeker of het ging passen dus Toetie en ik de ambulance uit gesprongen, gekeken, ging passen, ambulance erover en Toetie en ik weer mee verder gereden. Toetie vond het de eerste keer een beetje gek om in de voor cabine te springen maar de tweede keer zat ze in de ambu voor ik met mijn ogen kon knipperen
Met de ambu-medewerker, een net, handschoenen en een mand naar de schildpad gelopen. Ze zat er gelukkig nog! Ondertussen waren er al een minuut of 20 a 30 voorbij gegaan dus we waren een beetje bang dat ze al weg was.. Ze had het kuiltje waar de eieren in lagen inmiddels dichtgegooid.
Omdat ik toch wilde zien dat ik niet gek geworden was (want de reacties "eieren? eieren?????" waren niet van de lucht van mede-wandelaars en de mevrouw die ik bij de dierenambulance aan de telefoon had) hebben we voorzichtig gekeken wat er in het kuiltje lag. Deze was zeer flink aangestampt zeg! Maar goed, er zaten dus inderdaad zoals ik al dacht flink wat eitjes in. Deze zullen niet bevrucht zijn maar de dierenambulance medewerker heeft ze toch meegenomen.
Voor de gezelligheid ben ik mee terug naar de ambulance gelopen (en heb handschoenen en net gedragen) en Toetie zag de ambu, spurtte vooruit en ging bij de deur staan wachten tot ze er weer in mocht. Ze vond het geweldig en super geinig om mee te rijden (lekker wuufke 
). Maar nee Toetie, na dit avontuur is het tijd om naar huis te gaan, lekker wat te eten.
De schildpad is naar Alphen aan de Rijn gebracht, naar de schildpaddenopvang.
, de tweede waren we niet zeker of het ging passen dus Toetie en ik de ambulance uit gesprongen, gekeken, ging passen, ambulance erover en Toetie en ik weer mee verder gereden. Toetie vond het de eerste keer een beetje gek om in de voor cabine te springen maar de tweede keer zat ze in de ambu voor ik met mijn ogen kon knipperen Met de ambu-medewerker, een net, handschoenen en een mand naar de schildpad gelopen. Ze zat er gelukkig nog! Ondertussen waren er al een minuut of 20 a 30 voorbij gegaan dus we waren een beetje bang dat ze al weg was.. Ze had het kuiltje waar de eieren in lagen inmiddels dichtgegooid.
Omdat ik toch wilde zien dat ik niet gek geworden was (want de reacties "eieren? eieren?????" waren niet van de lucht van mede-wandelaars en de mevrouw die ik bij de dierenambulance aan de telefoon had) hebben we voorzichtig gekeken wat er in het kuiltje lag. Deze was zeer flink aangestampt zeg! Maar goed, er zaten dus inderdaad zoals ik al dacht flink wat eitjes in. Deze zullen niet bevrucht zijn maar de dierenambulance medewerker heeft ze toch meegenomen.
(lekker wuufke ). Maar nee Toetie, na dit avontuur is het tijd om naar huis te gaan, lekker wat te eten.De schildpad is naar Alphen aan de Rijn gebracht, naar de schildpaddenopvang.
. Echt hoor, ik sta dan ook " 
, heb ik weer 
