Hij lijkt zo lief - maar ondertussen....
Geplaatst: vr 17 jan 2020, 12:08
Spot is onze "mieperd". In en om huis dan althans, in het bos is dat wat anders. Maar meneer is nogal eens van slag van kleine dingen. De stofzuiger is een eng ding, als ik ga zuigen wil hij naar buiten (terwijl ik Shadow letterlijk met de stofzuiger aan de kant moet duwen, waarop die uitermate beledigd een meter verderop neerploft. Zelfde nest, zelfde opvoeding maar klein verschilletjes in karakter zullen we maar zeggen). Bezems zijn zo mogelijk nog erger en als ik de gordijnen dicht doe achter zijn mand langs gaat hij snel ergens anders liggen om dan een poosje na een voorzichtige inspectie weer in zijn mand te kruipen. En als er eens iets op hem valt (zoals laatst een kussentje van de bank) kijken we elkaar aan en zeggen "Oh jee, Spot heeft er weer een trauma bij". (Wat me nu ineens doet denken aan de keer dat ik een glas rode wijn om stootte over hem heen. Totale paniek, dus wijn in de wijde omtrek door het huis verspreid).
Hij durft ook bijna niet op de bank. Terwijl hij ontzetten graag knuffelt. Dus dan ga ik maar weer bij hem op de grond zitten). Kortom, hij is niet zo verschrikkelijk moedig zullen we maar zeggen.
Nou zijn de mannen ook best goed opgevoed qua stelen van eten. Ze weten heel goed dat dat niet mag. Maar laatst had Spot de verleiding niet kunnen weerstaan van een stuk kaas dat ik vergeten was op te ruimen. Dat zag het bezoek hem van de tafel pakken. Dus ik gaf een boze roep en viste de kaas grotendeels uit zijn bek. Klaar, dat durft hij voorlopig niet meer. Dachten wij.
Maar zojuist legde ik twee plankje op de salontafel met ontbijt koek. Liep even door naar de gang. Hoor de meneer zeggen "Spot, hou eens op". En ik kom terug en kijk en zeg "waar is mijn ontbijtkoek?" Oh, zegt de meneer, ik dacht dat hij alleen dat plankje af stond te likken. Nee dus, Heeft meneer doodgemoedereerd, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, mijn ontbijtkoek gejat en stond op het gemakje het plankje af te likken. Ik schoot echt zo in de lach, ik kon niet eens mopperen.Mijn Jodokus is een diefje geworden na 8 jaar braaf te zijn geweest... dat wordt weer goed opletten met wat we waar laten staan....
Hij durft ook bijna niet op de bank. Terwijl hij ontzetten graag knuffelt. Dus dan ga ik maar weer bij hem op de grond zitten). Kortom, hij is niet zo verschrikkelijk moedig zullen we maar zeggen.
Nou zijn de mannen ook best goed opgevoed qua stelen van eten. Ze weten heel goed dat dat niet mag. Maar laatst had Spot de verleiding niet kunnen weerstaan van een stuk kaas dat ik vergeten was op te ruimen. Dat zag het bezoek hem van de tafel pakken. Dus ik gaf een boze roep en viste de kaas grotendeels uit zijn bek. Klaar, dat durft hij voorlopig niet meer. Dachten wij.
Maar zojuist legde ik twee plankje op de salontafel met ontbijt koek. Liep even door naar de gang. Hoor de meneer zeggen "Spot, hou eens op". En ik kom terug en kijk en zeg "waar is mijn ontbijtkoek?" Oh, zegt de meneer, ik dacht dat hij alleen dat plankje af stond te likken. Nee dus, Heeft meneer doodgemoedereerd, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, mijn ontbijtkoek gejat en stond op het gemakje het plankje af te likken. Ik schoot echt zo in de lach, ik kon niet eens mopperen.Mijn Jodokus is een diefje geworden na 8 jaar braaf te zijn geweest... dat wordt weer goed opletten met wat we waar laten staan....
