Barfplaats.nl

In gesprek met eigenaren

In mijn geval JRT eigenaren
En dat gaat het altijd over gedrag

Hij is slim , maar selectief in wat hij wel of niet wil leren . Uw hondje ook ? Volmondig ja

Je hebt wel gevoel voor humor nodig met dat ras . Ja en ijzeren geduld

Een hond met een verschrikkelijk lange gebruiksaanwijzing , maar oh zo mijn maatje

Ik was laatst Alleen aan de wandel , kom een jrt eigenaar tegen , ik zie de man vaak . En zijn hond was weer heerlijk eigenwijs . Dus ik zeg , zo heeft ie de eigenwijze pet weer op
Oh zei de eigenaar , die pet is nog nooit afgeweest

Vanochtend een vrouw met een jack van 8 maanden , het was haar eerste . Verandert dat eigenzinnige gedrag nog ? Hmm , eerlijk zeggen . Nee nou ja mevrouw we weten waar we aan begonnen zijn . Ja

Waar hebben Jullie het over met andere eigenaren ?

Ja, het moet echt wel je hond zijn he, een JR

Maar goed, ik probeer andere honden eigenaren vooral te vermijden . Ja nee echt, ik houd niet zo van chit-chatten met andere honden eigenaren. Nou gebeurd het wel af en toe dat we "aan worden gehouden" door mensen die gehoord hebben dat ik veel weet over hondenvoeding. En dan neem ik wel even de moeite om stil te staan en te luisteren en advies te geven als ik kan. Of mensen willen iets weten over de Dalmaat (want er zijn best veel mensen die dat leuk en mooi vinden om te zien, twee van die Dalmaatjes) en dan kletsen we ook even. Maar daarmee heb je het dan echt wel gehad

Ik kwam nooit mensen met Fauven tegen dus die interessante gesprekken bleven mij bespaard. Mensen wilden altijd wel weten wat voor ras het was. Dat ging dan meestal zo:
Wat is dat voor een ras? Basset fauve de Bretagne. Oh die
Of: Wat is dat voor ras, mijn moeder heeft er ook zo een
Die vraag naar ras waren we op een gegeven moment helemaal beu:
Mijnheer? Is dat een Schnauzer? Mijnheer antwoord met een volmondig ja
Mevrouw, is dat een Ierse rooie? Nee, een rossige Fransman
Is dat een Vizsla? Nee kijk maar naar zijn neus.

Onze gesprekken begonnen altijd met “onze hond is wel eens gebeten door een herder”. Echt een heel leuk en gezellig begin van een gesprek

Dat ligt er aan. Laatst nog een JR (toevallig, ik zie ze amper hier in de buurt) met slipketting. Acht maanden. Was z'n tweede JR. Ik was benieuwd naar het waarom en hij kon aan mijn gezicht zien dat ik het er niet mee eens was.
Hij vond dat je ze stevig moest opvoeden en dat dat resulteerde in 'veilig los kunnen'.
Met stevig bedoelde hij 'consequent'. Maar heb je dan een slipketting nodig als je er geen ruk aan gaat geven? Wat we gemeen hadden was wel dat we allebei 'die kop erop' konden waarderen

Verder kunnen praatjes overal over gaan... honden (rassen, eigenschappen), de nieuwe huizen die worden gebouwd in de buurt, planten die ik in de tuin zie staan.
Soms praat ik ook even met oudere bewoners in de buurt (partner is overleden) ze vinden het wel altijd fijn om even te kletsen.

Kaela schreef: do 19 nov 2020, 16:32 Onze gesprekken begonnen altijd met “onze hond is wel eens gebeten door een herder”. Echt een heel leuk en gezellig begin van een gesprek

Herkenbaar
Toen ik de langharige Hollandse herders had
Een herder is al eng , maar een onbekende herder die je bijna nooit in het straatbeeld tegenkomt . In die tijd waren er ongeveer 1000 in Nederland. De meeste mensen gingen er met een grote boog omheen

pike schreef: do 19 nov 2020, 16:18 Ik kwam nooit mensen met Fauven tegen dus die interessante gesprekken bleven mij bespaard. Mensen wilden altijd wel weten wat voor ras het was. Dat ging dan meestal zo:
Wat is dat voor een ras? Basset fauve de Bretagne. Oh die
Of: Wat is dat voor ras, mijn moeder heeft er ook zo een
Die vraag naar ras waren we op een gegeven moment helemaal beu:
Mijnheer? Is dat een Schnauzer? Mijnheer antwoord met een volmondig ja
Mevrouw, is dat een Ierse rooie? Nee, een rossige Fransman
Is dat een Vizsla? Nee kijk maar naar zijn neus.

Ik heb dat regelmatig met JRT eigenaren
Wat is dat voor een ras ? een ruwharige JRT . Dan hebben ze zelf een gladhaar

- pien - schreef: do 19 nov 2020, 16:40 Dat ligt er aan. Laatst nog een JR (toevallig, ik zie ze amper hier in de buurt) met slipketting. Acht maanden. Was z'n tweede JR. Ik was benieuwd naar het waarom en hij kon aan mijn gezicht zien dat ik het er niet mee eens was.
Hij vond dat je ze stevig moest opvoeden en dat dat resulteerde in 'veilig los kunnen'.
Met stevig bedoelde hij 'consequent'. Maar heb je dan een slipketting nodig als je er geen ruk aan gaat geven? Wat we gemeen hadden was wel dat we allebei 'die kop erop' konden waarderen

Verder kunnen praatjes overal over gaan... honden (rassen, eigenschappen), de nieuwe huizen die worden gebouwd in de buurt, planten die ik in de tuin zie staan.
Soms praat ik ook even met oudere bewoners in de buurt (partner is overleden) ze vinden het wel altijd fijn om even te kletsen.

Zo kwam ik afgelopen zomer regelmatig een oudere meneer tegen .hij zat in het park , en hoopte op een praatje met voorbijgangers .
Hij vertelde me dat hij ongeneeslijk ziek was
U zult me in de herfst niet meer zien mevrouw . Dan zou je die man liefst even willen troosten, maar ja . Corona

Mensen reageren vaak verbaasd als ze horen dat Pippa een jrt is want a) ruwharige jrt kennen de meeste mensen niet en b) ze luistert veels te goed voor een jrt want.... en dan komt er een verhaal over de jack terrorist die zij zelf kennen van familie of vrienden of.. en dat zijn stuk voor stuk eigenwijze, niet luisterende irritante r*thondjes
Maar verder inderdaad de gesprekjes over hoe heerlijk eigenwijs ze zijn en over hoe het hondjes zijn die klein zijn maar groots denken.
En mensen moeten vaak erg lachen als zij zeggen "ahhh wat een leuk,lief,grappig hondje heeft u" en mijn reactie dan is " wilt u haar een weekje lenen?!"

Kaela schreef: do 19 nov 2020, 16:32 Onze gesprekken begonnen altijd met “onze hond is wel eens gebeten door een herder”. Echt een heel leuk en gezellig begin van een gesprek

Toch bijzonder he dat zoveel mensen die ervaring hebben. Mijn zusje heeft een Duitse Herder en krijgt dat dus ook dus ook wel te horen.
En ik moet eerlijk zeggen dat Pippa 1 keer geheel onterecht erg hard is gecorrigeerd door een hond....inderdaad een herder (en nu kan ze gaan gillen als een speenvarken als er een onbekende herder op haar afkomt...moet ik dus ook tegen zo'n eigenaar zeggen "euhh ja ze is een keer...." )

Zo zag ik vanochtend twee DH . De jongste kwam naar me toe , ik aaide de hond
Zegt de eigenaar , zo durft u een Herder te aaien
Die dacht blijkbaar , hmm ze loopt zelf met een smurf

zurca schreef: do 19 nov 2020, 22:24 Mensen reageren vaak verbaasd als ze horen dat Pippa een jrt is want a) ruwharige jrt kennen de meeste mensen niet en b) ze luistert veels te goed voor een jrt want.... en dan komt er een verhaal over de jack terrorist die zij zelf kennen van familie of vrienden of.. en dat zijn stuk voor stuk eigenwijze, niet luisterende irritante r*thondjes
Maar verder inderdaad de gesprekjes over hoe heerlijk eigenwijs ze zijn en over hoe het hondjes zijn die klein zijn maar groots denken.
En mensen moeten vaak erg lachen als zij zeggen "ahhh wat een leuk,lief,grappig hondje heeft u" en mijn reactie dan is " wilt u haar een weekje lenen?!"

Ja , bijzonder toch , dat veel mensen de ruwhaar niet kennen.
Tegen mij zegt men altijd , wat is ze toch heerlijk zen voor een jrt . Toen ze pas bij me was vroeg ik me af of ze wel kon blaffen .

Lizzy schreef: do 19 nov 2020, 13:36 Ja, het moet echt wel je hond zijn he, een JR

Maar goed, ik probeer andere honden eigenaren vooral te vermijden . Ja nee echt, ik houd niet zo van chit-chatten met andere honden eigenaren. Nou gebeurd het wel af en toe dat we "aan worden gehouden" door mensen die gehoord hebben dat ik veel weet over hondenvoeding. En dan neem ik wel even de moeite om stil te staan en te luisteren en advies te geven als ik kan. Of mensen willen iets weten over de Dalmaat (want er zijn best veel mensen die dat leuk en mooi vinden om te zien, twee van die Dalmaatjes) en dan kletsen we ook even. Maar daarmee heb je het dan echt wel gehad

Voor mij hangt het er ook vanaf hoor
Het moeten wel sociale stabiele honden zijn
Dan wil ik best een praatje maken met een eigenaar .
En juffrouw Thara is nogal onder de indruk van groot en zwart bv een Berner hier uit de buurt . Dus als ik zonder hond ben klep ik even met de eigenaar .

Ik zei een keer ‘oh wat een mooi mechel meisje’ en ik kreeg me toch een vuile blik. Daar ging het macho imago van meneer...

Hier in Noorwegen blijven de praatjes wat kort. Ik weet al de woorden voor teef en reu en dan kunnen we ook al zeggen dat Shadow nogal macho is naar reuen. Maar de Noren zijn niet zo praatgraag.... wel al een paar keer dat kindertjes Shadow willen aaien. Dat heet ‘klapper’ dus klinkt beetje raar voor ons. Kan han klappe ham klinkt alsof ‘ie een mep gaat krijgen

Mijn gesprekken met onbekenden beginnen meestal met: nee, het is geen Beagle