Barfplaats.nl

Pummeke 27-11-2011 29-12-2020

8 april 2015 opende ik facebook en werd op slag smoorverliefd. Ik racete naar de meneer en bracht niet veel meer uit dan "mimimimi", wijzend op Pummies foto, waarop hij zei "stuur dan een pb".
Dat deed ik en in mijn hoteldebotel stuurde ik het meest vage bericht dat je kan bedenken. Gelukkig vertelde ik dat een vriendin en zij stuurde ook een pb naar de vorige baasjes met zo ongeveer de tekst "als je een gouden plek zoekt, zijn dat je mensen".
Urenlange telefoongesprekken volgden en 4 dagen later gingen we kennismaken in Limburg. Na nog uren praten, ging Pummie mee naar huis
Jaren later zijn we nog eens op een camping in de buurt van haar vorige thuis geweest. Pum begroette haar vorige baasje uitbundig, kroop toen de camper in en ging op haar plekje liggen.


Pum ging overal mee naar toe: weekendjes weg, vakantie, kartweekenden, ze was gek op 'weg met het busje', onze camper. Maar ze was vooral gek op het strand!! Bijna elke dag gingen we, ze kreeg er geen genoeg van. Vakanties: naar het Franse strand, weekendjes weg: naar het Zeelandse strand. Toen we op het Zandvoortse circuit waren, ging haar neus in de lucht: dáár is het strand! En uiteraard gingen we

Ze wikkelde iedereen om haar Pummiepinkje, iedereen die haar kende, was gek op haar.
Ze was prinses en varken Bondgirl en Pummela Anderson. Lomp, maar ook zó voorzichtig. Aandoenlijk, grappig, gevoelig, lief met alles en iedereen (behalve tegen de zwarte herder van 'om de hoek' )
Ze hield van eten en van uitslapen. Als ik om 7 uur moest beginnen, snurkte Pum altijd zéér nadrukkelijk, misschien trapte ik er wel in

We hebben veel meegemaakt en we hebben elkaar gesteund. Sliepen nachten pootje in hand om te voorkomen dat ze haar neussonde eruit zou trekken. Pum was er altijd wanneer mijn ogen weer eens overliepen bij grote verliezen. Samen knuffelen en de kop leegwaaien op het strand.

Tijdens de laatste vakantie met ons drieën kwamen we erachter dat Pum problemen had met haar hart. Het bleek een erfelijke hartaandoening. Alles stortte weer in: we konden niks doen. Ik háát die machteloosheid
We maakten er nog mooie maanden van, aangepast, maar mooi.

29 december 2020:
's Ochtends haalde ik 2 mergpijpen om bouillon voor Pum te trekken. Ze at prima hoor, maar dat vond ze zo lekker. We hebben nog een beetje gescharreld buiten, geknuffeld. Ze sliep veel, maar dat deed ze de laatste tijd.
Eind van de middag lag ze wat ongemakkelijk in haar mand, beetje te hoesten. Ik tilde haar op de bank met het idee dat ze dan wat meer ruimte had om te ademen. Ik ging op de grond bij haar zitten. Pummeke legde op dat moment haar koppie in mijn hand en keek me aan. Toen wist ik het en stamelde verbouwereerd "je gaat dood hè". Tijdens de paar zuchten die volgden, probeerde ik in mijn hart uit alle macht tegen te houden wat ik uitgesproken had. Maar daar ging ze..... Voor altijd dansen op het strand....


Het is me eindelijk gelukt dit filmpje te maken. Voor mezelf heb ik de muziek van BLØF, dansen aan zee eronder gezet. Want dat deed ze en zal ze altijd doen, in mijn hart.
Ze liet, en nog steeds, een gapend gat in mijn hart en leven achter. Ik had haar nooit willen missen

Heel veel sterkte!!!

Run free mooi meisje aan het strand.

Ach , die lieve vrolijke Pummeke
Ze had geen betere baasjes kunnen treffen
Haar leven een groot feest
Genoten van elke dag , ik kan me zo goed voorstellen dat jullie dit lieve clowntje ontzettend missen
Ik heb genoten van het prachtige filmpje

Wat ontzettend verdrietig om haar zo vroeg al te verliezen pfff. Heel veel sterkte!

Verstuurd vanaf mijn SM-G980F met Tapatalk

Er zei iets krak tijdens het lezen...

Pummie, lieve mooie gekke Pummie, al heb ik haar nooit ontmoet, ze had toch ook een speciaal plekje in mijn hart

Nogmaals sterkte!!

Live life to to the fullest, dat heeft ze duidelijk gedaan.
Heel veel sterkte, het is niet te geloven wat een gat in je hart zo'n verlies kan maken.

Aaaah, wat een mooi filmpje
En de beelden op het strand zijn geweldig
Fijn dat je dit hebt kunnen doen, hopelijk voel je je al iets beter

Bedankt voor jullie lieve reacties! Dit topic en filmpje is weer een stapje richting verwerken. Elke dag als de slaapkamerdeur opengaat, of bij thuiskomst, of of.... 'Pum, oh nee', ik hoef er inmiddels niet elke keer meer om te huilen.

Kim_S schreef: zo 30 mei 2021, 16:09 Er zei iets krak tijdens het lezen...

Pummie, lieve mooie gekke Pummie, al heb ik haar nooit ontmoet, ze had toch ook een speciaal plekje in mijn hart

Nogmaals sterkte!!

Wat een prachtig filmpje en wat een heerlijke clown. Bij dat racen op het strand moest ik echt aan Spot denken met zijn gekke vijf minuten. Ze zijn ongeveer even oud geworden. Oneerlijk zijn die dingen he? Sterkte!

Wat een mooi en eervol filmpje

De liefde voor Pummeke straalt er aan alle kanten af. Wat een mooi leven heeft zij gehad, ook al was het veel te kort

Dank je wel voor het delen

Mooi filmpje met heerlijke sprekende foto's. Jullie hebben maar een rijk leven gehad zo samen Veel sterkte met de verdere verwerking van het verlies van jullie pummeke

Aah, lekkere gup! Wat een mooi eerbetoon aan haar heb je gemaakt! Ik hoop dat je troost vindt in het bekijken van alle foto's en het terugkijken op alle mooie momenten die jullie samen hebben beleefd.

Oh, Ariel!

Oo wat heb je een mooi filmpje van haar gemaakt
Wordt ook op slag verliefd op haar.
Zo te horen en zien hebben jullie samen een geweldig leven met elkaar gehad

Bedankt allemaal!

Het voelt inderdaad oneerlijk Siberienne.... ze heeft het heerlijk gehad, we hebben genoten. Maar ik had haar zo graag 'ouwe dibbes' zien worden.... Dat wil je altijd, maar het is ons steeds niet gegund

Ik heb echt 100000 foto's van haar. En daar straalt ze op. Dat troost: de tijd die we hadden, hebben we maximaal beleefd