Woffel Allergisch?
Geplaatst: zo 17 mei 2026, 10:20
Voor de mensen die ons niet kennen:
Wolffe, 6 jaar oud, komt uit Portugal, is als pup ernstig ondervoed in een opvang gekomen. Nest van 5 pups, 2 hebben het niet gehaald.
Ik kreeg hem op een leeftijd van 10 maanden. Type Galgo/Herder kruising. Woog 19 kg en was brandmager. Kreeg van het gastgezin enorme bakken Smölke en zou het daarop goed doen.
Niet natuurlijk, poepte 8 x op een dag enorme hopen zachte poep.
Dus wij op zoek naar een goed alternatief. Alles is de revue gepasseerd. Ook uiteindelijk weer op de barf hoewel we dit eigenlijk even een tijdje niet zagen zitten ivm ons drukke leven.
Helaas werd Woffel daar heel erg ziek door.
Bloedonderzoeken, scopie met biopten gedaan, conclusie: leaky gut.
Een voedingsspecialiste opgezocht die ons goed geholpen heeft en uiteindelijk kregen we Woffel zijn systeem tot rust op de Butternut.
3 jaar ongeveer ging het goed tot redelijk goed. Hij bleef wel altijd klachten houden die nogal vaag waren. Bijvoorbeeld dat hij soms last leek te hebben van reflux (dat was het beeld althans) Dus schep yoghurt en het was weer oke. Soms was hij erg geprikkeld en druk. We hadden het vermoeden dat hij zich dan ook niet helemaal 100 voelde. Maar dit gebeurde niet heel vaak en ging ook steeds weer voorbij. Wat ook opviel is dat zijn tanden erg bruin zijn.
Omdat hij ook HD heeft hebben we ons daar vooral op gefocust. Fysio, massage, etc en Woffel kwam lekker op gewicht. Rond de 24/25 kg.
Tot zo'n 2 maanden terug.
Hij ging kleine vuiltjes van de grond eten, liep echt te zoeken en liet zich steeds minder goed corrigeren als hij dat deed. Naar verloop van tijd begon dat heel erg op te vallen (en te irriteren)
Maar omdat we het eigenlijk niet meer verwachtte en het al zo'n tijd rustig was, ging er geen belletje rinkelen bij ons.
Tot hij een aantal keren ging braken. Toch maar even naar de dierenarts.
Daar werd bloed afgenomen en bleek dat zijn ALT tegen de 700 zat.
Een echo werd in de agenda gezet.
Daar kwam uit dat zijn maag en darmwand, nog steeds, ernstig verdikt zijn.
Dit zelfde kwam toen uit de biopten jaren geleden. Toen was Leaky Gut de diagnose, nu begrijpen ze zelf die diagnose niet, (zelfde kliniek, andere dierenarts) en is de conclusie allergie.
Dus toch maar de sprong gewaagd en op de RC anallergenic gezet.
Heel voorzichtig overgezet en het leek goed te gaan.
Woffel werd rustiger, ontlasting werd steviger, anaalklieren die nauwelijks nog uit zichzelf leegliepen. Kortom... het gevoel was wel oke en we hoopten dat we de boel weer onder controle zouden krijgen.
Maar nu hij zo'n 3 weken volledig op de RC staat komen er weer problemen en die stapelen zich in een rap tempo op. We zijn weer volledig terug op dag 1.
Misselijk, buikpijn en opblazen. Gras vreten of zijn leven er vanaf hangt en het wordt met de dag dramatischer. Dit hadden we precies zo voordat we het met de Butternut rustig kregen.
Dus vrijdag nog naar de kliniek geweest, bloed opnieuw gedaan, ALT is nu netjes 55 dus dat is het enigste positieve aan dit verhaal. Alvleesklier ook gemeten, was eerder niet gedaan, maar die waarden zijn goed. Verder geen afwijkende waarden.
Advies was toch door te zetten, (vrijdag was het nog niet dramatisch, maar gisterenmiddag plots totaal de verkeerde kant op en kliniek dicht natuurlijk)
Dus overleg gehad met een spoed kliniek, want die brokken kunnen we echt niet meer geven. Terug op de Butternut zou betekenen dat we met het eliminatiedieet weer terug bij af zijn.
Maar ik vraag me serieus af of dit wel een voeding allergie is. Want hoe kan een hond 3 jaar op de butternut kip staan en al die jaren rustig zijn. Dat zou toch veel sneller hebben moeten escaleren dan? Als je al ziet dat hij op enkele weken brok nu gewoon hartstikke ziek is? Als die darm en maagwand al die tijd chronisch ontstoken/verdikt zijn geweest, begrijp ik niet dat we verder geen reactie hebben gezien daarop. Wat heeft het dan getriggerd?
Die brokken gaan serieus de prullenbak in maar wat nu?
Zelf vlees gaan koken? Ik moet heel eerlijk zeggen dat mijn energie daar nu eigenlijk niet toereikend voor is. Dus dan moeten het andere brokken worden? Maar ook daar ben ik niet zo blij mee.
Voor nu krijgt hij rijst met witvis... Daar heeft hij nu nog geen last van gekregen. Wat niet heel gek is want hij heeft nu net 2x gehad.
Iemand ideeën voor ons?
Wolffe, 6 jaar oud, komt uit Portugal, is als pup ernstig ondervoed in een opvang gekomen. Nest van 5 pups, 2 hebben het niet gehaald.
Ik kreeg hem op een leeftijd van 10 maanden. Type Galgo/Herder kruising. Woog 19 kg en was brandmager. Kreeg van het gastgezin enorme bakken Smölke en zou het daarop goed doen.
Niet natuurlijk, poepte 8 x op een dag enorme hopen zachte poep.
Dus wij op zoek naar een goed alternatief. Alles is de revue gepasseerd. Ook uiteindelijk weer op de barf hoewel we dit eigenlijk even een tijdje niet zagen zitten ivm ons drukke leven.
Helaas werd Woffel daar heel erg ziek door.
Bloedonderzoeken, scopie met biopten gedaan, conclusie: leaky gut.
Een voedingsspecialiste opgezocht die ons goed geholpen heeft en uiteindelijk kregen we Woffel zijn systeem tot rust op de Butternut.
3 jaar ongeveer ging het goed tot redelijk goed. Hij bleef wel altijd klachten houden die nogal vaag waren. Bijvoorbeeld dat hij soms last leek te hebben van reflux (dat was het beeld althans) Dus schep yoghurt en het was weer oke. Soms was hij erg geprikkeld en druk. We hadden het vermoeden dat hij zich dan ook niet helemaal 100 voelde. Maar dit gebeurde niet heel vaak en ging ook steeds weer voorbij. Wat ook opviel is dat zijn tanden erg bruin zijn.
Omdat hij ook HD heeft hebben we ons daar vooral op gefocust. Fysio, massage, etc en Woffel kwam lekker op gewicht. Rond de 24/25 kg.
Tot zo'n 2 maanden terug.
Hij ging kleine vuiltjes van de grond eten, liep echt te zoeken en liet zich steeds minder goed corrigeren als hij dat deed. Naar verloop van tijd begon dat heel erg op te vallen (en te irriteren)
Maar omdat we het eigenlijk niet meer verwachtte en het al zo'n tijd rustig was, ging er geen belletje rinkelen bij ons.
Tot hij een aantal keren ging braken. Toch maar even naar de dierenarts.
Daar werd bloed afgenomen en bleek dat zijn ALT tegen de 700 zat.
Een echo werd in de agenda gezet.
Daar kwam uit dat zijn maag en darmwand, nog steeds, ernstig verdikt zijn.
Dit zelfde kwam toen uit de biopten jaren geleden. Toen was Leaky Gut de diagnose, nu begrijpen ze zelf die diagnose niet, (zelfde kliniek, andere dierenarts) en is de conclusie allergie.
Dus toch maar de sprong gewaagd en op de RC anallergenic gezet.
Heel voorzichtig overgezet en het leek goed te gaan.
Woffel werd rustiger, ontlasting werd steviger, anaalklieren die nauwelijks nog uit zichzelf leegliepen. Kortom... het gevoel was wel oke en we hoopten dat we de boel weer onder controle zouden krijgen.
Maar nu hij zo'n 3 weken volledig op de RC staat komen er weer problemen en die stapelen zich in een rap tempo op. We zijn weer volledig terug op dag 1.
Misselijk, buikpijn en opblazen. Gras vreten of zijn leven er vanaf hangt en het wordt met de dag dramatischer. Dit hadden we precies zo voordat we het met de Butternut rustig kregen.
Dus vrijdag nog naar de kliniek geweest, bloed opnieuw gedaan, ALT is nu netjes 55 dus dat is het enigste positieve aan dit verhaal. Alvleesklier ook gemeten, was eerder niet gedaan, maar die waarden zijn goed. Verder geen afwijkende waarden.
Advies was toch door te zetten, (vrijdag was het nog niet dramatisch, maar gisterenmiddag plots totaal de verkeerde kant op en kliniek dicht natuurlijk)
Dus overleg gehad met een spoed kliniek, want die brokken kunnen we echt niet meer geven. Terug op de Butternut zou betekenen dat we met het eliminatiedieet weer terug bij af zijn.
Maar ik vraag me serieus af of dit wel een voeding allergie is. Want hoe kan een hond 3 jaar op de butternut kip staan en al die jaren rustig zijn. Dat zou toch veel sneller hebben moeten escaleren dan? Als je al ziet dat hij op enkele weken brok nu gewoon hartstikke ziek is? Als die darm en maagwand al die tijd chronisch ontstoken/verdikt zijn geweest, begrijp ik niet dat we verder geen reactie hebben gezien daarop. Wat heeft het dan getriggerd?
Die brokken gaan serieus de prullenbak in maar wat nu?
Zelf vlees gaan koken? Ik moet heel eerlijk zeggen dat mijn energie daar nu eigenlijk niet toereikend voor is. Dus dan moeten het andere brokken worden? Maar ook daar ben ik niet zo blij mee.
Voor nu krijgt hij rijst met witvis... Daar heeft hij nu nog geen last van gekregen. Wat niet heel gek is want hij heeft nu net 2x gehad.
Iemand ideeën voor ons?
Een overmoedige Eva zei: geef hem maar de normale start dosering want dit spul is onschadelijk. Nou... Bij Woffel is niks onschadelijk. hij verrast iedereen steeds weer. 
