Barfplaats.nl

Pinkel heeft vroeger Enurace gehad. Daar werd ze zo mogelijk nog hieperder van dus sinds een jaartje staat ze op Propalin. Ze krijgt 2 keer per dag een dosis 70 ml. Stoppen ging niet, dan lekte ze na 1 dag alweer. Maar de afgelopen dagen lijkt het erop dat ze Propalin niet meer werkt.... Ze lekt weer, ondanks de 2 x dag dosis. Help! Wat nu?

Shit, da's balen . Chinese kruiden icm acupunctuur misschien? Welke weet ik niet, maar ik weet dat Sem van Rianne (Sem-agilty) dankzij chinese kruiden en acupunctuur nu niet meer incontinent is. De omstandigheden zijn natuurlijk niet te vergelijken (Sem is een gecastreerde reu en hij had er nog niet zo lang last van), maar niet geschoten.... Ik sta soms versteld wat chinese kruiden kunnen doen.

O balen zeg, helpt enurace nog wel? Anders misschien enurace en iets erbij geven om haar rustig te krijgen.
als uiterste noodmiddel zou je nog incurin kunnen proberen.
En misschien helpt na een tijdje stoppen de propalin weer.

Bedankt voor de tips ! Mag de dosering eventueel verhoogd worden?

Lizzy schreef: Bedankt voor de tips ! Mag de dosering eventueel verhoogd worden?

Kan niks vinden over de veiligheid van het middel, ik denk dat je rustig de dosering wat kan verhogen. Er kan wel diarree ontstaan door de sorbitol die er in zit. Je zou ook kunnen proberen 3 x daags te geven.
En even een weekje stoppen? Waarschijnlijk werkt het dan weer beter.
http://repertorium.fidin.nl/index.cfm?o ... ductid=106

Nitus schreef: Shit, da's balen . Chinese kruiden icm acupunctuur misschien? Welke weet ik niet, maar ik weet dat Sem van Rianne (Sem-agilty) dankzij chinese kruiden en acupunctuur nu niet meer incontinent is. De omstandigheden zijn natuurlijk niet te vergelijken (Sem is een gecastreerde reu en hij had er nog niet zo lang last van), maar niet geschoten.... Ik sta soms versteld wat chinese kruiden kunnen doen.

Sem heeft er idd veel baat bij ! Hij is niet meer incontinent, de incontinentie had volgens de acupuncturist niets te maken met de castratie, maar met een jeugdtrauma (flinke beet gehad van een hond) en zijn lichamelijke en geestelijke toestand.
Echt een aanrader om met Pinkel naar haar toe te gaan.

Sem is veel rustiger geworden en makkelijker in huis en niet meer incontinent.

Ik heb al acupunctuur geprobeerd trouwens, bij Pinkel. Lang geleden. Was het even vergeten. En chiropractie, ook geprobeerd. Want ik dacht dat ze misschien door alle schoppen die ze gehad had iets fout had zitten in d'r lijf. En dat hielp niet. Beide niet.

Goed, even een update. Ik ben eerst de maximale dosering Propalin aan Pinkel gaan geven. Dat is voor haar 0,70 ml. De arme hond vloog bijna door het plafon van hysterie. Haar hartje bonkte bijna het lijffie uit. En toen was ik het zo verschrikkelijk zat. Ik heb alle medicatie tegen haar gedragsproblemen geprobeerd, maar niks hielp. En nu weet ik dus zeker dat het mede nooit geholpen heeft omdat ze van die Propalin ook totaal kniftig wordt. Haar hart bonkt gewoon haar lijf uit op die troep

Dus, ik ben er van de week radicaal mee gestopt. En nog dezelfde dag piste ze de boel alweer onder. Dat is altijd als ik met de propalin stopte en daarom stopte ik er ook niet meer mee, probeerde ik met periodes een lagere dosis te geven. Dan begon ze te lekken en dan kreeg ze weer de volle mep. En als ik stop (stopte) ging ze niet zo'n beetje lekken he... Ze lekte echt grote plassen! Ik kreeg een tip van Angelique om eens tabletten van Optimax Verikan te proberen. Daar zit pompoenpit extract en soja isoflavonen extract in. Ik heb er tevens Quertilla van Bloem gekocht. Daar zit in: Kruidenextracten: Quercus robur (rode eik), Potentilla erecta (tormentil), Achillea millefolium (gewoon duizendblad), Hypericum perforatum (St. Janskruid), Agrimonia eupatoria (gewone agrimonie), Plantago major (grote weegbree).

Dit krijgt ze nu sinds 3 dagen. En ze heeft nog maar 1 keer gelekt. En dat was toen we haar mee hadden genomen naar een verjaardag en dat is toch altijd wat stressig voor haar. Maar, ik durf nog niet echt blij te zijn. Als ze over een maand nog steeds redelijk lekvrij is: dan gaan we blij wezen!

Wat dus wel opvalt is dat Pinkel echt 100 keer rustiger is dan normaal. OK OK, ze is nog steeds 100 keer onrustiger dan een normale hond, maar ze ligt nu veel vaker ontspannen te slapen. Ze blaft veel minder vaak en het lijkt wel alsof ze 3 jaar slaap aan het inhalen is. Ze slaapt veel. En diep. Arme hond. Ik begin steeds pissiger te worden op van die dierenartsen sites waar ze schrijven "ja, je moet je teef laten castreren en incontinentie? Joh, helemaaaal geen probleem, daar hebben we hartstikke goeie pillen tegen!". Nou, die pillen zijn dus wel een probleem. Nou zal niet iedere hond er zo slecht op reageren als Pinkel, dat snap ik ook wel. Maar die troep-plasmedicijnen zijn A)Heel slecht voor het hart (verhoogde bloeddruk + hartslag) en B)zijn die troeppillen niet goed voor de nieren.

En zo zie je dus ook dat bij een teef met gedragsproblemen zoals bijv. een Pinkel: je zo'n hond nog verder om zeep helpt. Misschien iets waar gedragstherapeuten eens naar kunnen vragen, bij hyperdepieperteefjes, of ze toevallig incontinentiepillen krijgen. Want echt, er waren echt wel eens dagen bij, de afgelopen jaren, dat ik tegen Leo zei "Le, ik kan er niet meer tegen. Er komt een dag dat ik zo gek van Pinkel word dat ik haar in laat slapen". Zo erg was het met haar. Mede dus door die klote-pillen tegen die incontinentie. Nou laat ik Pinkel heus niet inslapen want ik houd echt hartstikke veel van dat hondje. Maar ik hoop bij God dat Pinkel op deze natuurlijke pillen lekvrij blijft want anders weet ik het niet meer...

Zo langzamerhand wordt het steeds ingewikkelder met Pinkel: Pinkel pist zonder die incontinentiepillen het hele huis onder en ik kan haar NERGENS meer mee naar toe nemen omdat ze de boel onder plast. Maar ik kan haar ook niet thuis laten want dan blaft ze de boel bij elkaar. En ik kan haar dus ook niet op de incontinentiepillen zetten want daar wordt zij helemaal gek van. En ik word weer gek van haar. Nou lekker allemaal

Jemig Lizzy toch... Ik vind het al zo knap dat je het al die jaren al uitgehouden hebt 

Pinkel boft echt dat je zoveel van haar houd Lizzy 

Lizzy ik vind het werkelijk onvoorstelbaar wat jij allemaal al voor Pinkel gedaan hebt en nog steeds doet.
Dat zou ik niet op kunnen (en dus willen) brengen, want je cijfert jezelf volledig weg voor haar.
Ik zou graag willen dat ik een goede tip voor je had....

Nou, weet je wat het is? Wat moet ik dan?

Pinkel is nou typisch een hond die je niet kunt herplaatsen. Je kunt een ander hier niet mee opzadelen. Ze blaft overmatig als je thuis bent en is super hyper-alert. Ze blaft helemaal overmatig als je niet thuis bent. Ze bijt de eerste beste die haar kasteel binnen treedt, ze bijt de eerste de beste die op haar kasteel-tuin aan loopt (en dus moet je altijd uitkijken dat er niemand aan komt lopen als we de tuin uit gaan). Ze is zo lek als een mandje. Met pillen is ze droog maar blaft ze helemaal overmatig, springt ze 1000 keer per dag 1 meter de lucht in van opwinding en draait ze rondjes rond haar as (zonder pillen doet ze dit maar 100 keer per dag).

Ik zie al een rij mensen voor de deur staan die zichzelf spontaan komen aanbieden haar te adopteren. Not. Ik vind dus niet dat je een ander met je eigen troep op kan zadelen. En nou klinkt het heel oneerbiedig want Pinkel is geen troep, maar ze is ook geen prettige hond om mee samen te leven. Overigens, zou zich wel iemand hebben aangeboden: deed ik haar niet meer weg. Ze gaat hier tussen 6 planken de deur uit. Ze is mijn hond, mijn verantwoording en ze heeft al genoeg ellende mee gemaakt.

Het enige alternatief is dat ik haar in laat slapen. Nou, ik vind dus persoonlijk dat Pinkel niet rijp is voor de spuit. Ze is dan wel kniftig en lek als een mandje, ze heeft ook heel veel geluksmomenten! Het is niet zo dat ze een diep ongelukkig hondje is. En verder is ze rete-gezond. Leo en ik denken dat we de pech hebben dat ze 21 jaar gaat worden, eerlijk gezegd. Nou, ik weet niet of ik het ZO lang nog met haar vol ga houden (ze is bijna 11) maar ja, zolang het gaat, gaat het.

Maar er gaan dagen voorbij, als ik bijv. zelf ongesteld moet worden of veel stress heb dat ik denk "en nou laat ik je stembanden doorknippen". Want ze heeft ook nog eens zo'n akelig schel en hard blafje. En er gaan heus ook dagen voorbij dat ik denk "ik ga hier mee stoppen". Maar dan kijk ik haar aan als ze tevreden ligt te eten en daarna haar bekkie af gaat liggen vegen in haar mandje en dan naar me toe komt en helemaal dicht tegen me aankruipt en dan denk ik "oh nee, never". Dan biggelen de tranen over mijn wangen, zo ontroerd ben ik dan door haar. Ik moet er niet aan denken, om haar in te laten slapen.

Heel eerlijk gezegd hoop ik niet dat ze 21 jaar gaat worden... En ik laat haar ook niet klonen, zeg maar (zie topic bar). Zou ze nu wat krijgen zoals kanker ofzo: dan liet ik haar niet meer opereren en koos ik ervoor om haar zo lang mogelijk bij me te houden maar dan in te laten slapen. He bah . Ik vind het zelf heel akelig klinken. En heel hard. Maar zo kijk ik er toch wel tegen aan, op dit moment.

Lizzy schreef: Nou, weet je wat het is? Wat moet ik dan?

Pinkel is nou typisch een hond die je niet kunt herplaatsen. Je kunt een ander hier niet mee opzadelen. Ze blaft overmatig als je thuis bent en is super hyper-alert. Ze blaft helemaal overmatig als je niet thuis bent. Ze bijt de eerste beste die haar kasteel binnen treedt, ze bijt de eerste de beste die op haar kasteel-tuin aan loopt (en dus moet je altijd uitkijken dat er niemand aan komt lopen als we de tuin uit gaan). Ze is zo lek als een mandje. Met pillen is ze droog maar blaft ze helemaal overmatig, springt ze 1000 keer per dag 1 meter de lucht in van opwinding en draait ze rondjes rond haar as (zonder pillen doet ze dit maar 100 keer per dag).

Ik zie al een rij mensen voor de deur staan die zichzelf spontaan komen aanbieden haar te adopteren. Not. Ik vind dus niet dat je een ander met je eigen troep op kan zadelen. En nou klinkt het heel oneerbiedig want Pinkel is geen troep, maar ze is ook geen prettige hond om mee samen te leven. Overigens, zou zich wel iemand hebben aangeboden: deed ik haar niet meer weg. Ze gaat hier tussen 6 planken de deur uit. Ze is mijn hond, mijn verantwoording en ze heeft al genoeg ellende mee gemaakt.

Het enige alternatief is dat ik haar in laat slapen. Nou, ik vind dus persoonlijk dat Pinkel niet rijp is voor de spuit. Ze is dan wel kniftig en lek als een mandje, ze heeft ook heel veel geluksmomenten! Het is niet zo dat ze een diep ongelukkig hondje is. En verder is ze rete-gezond. Leo en ik denken dat we de pech hebben dat ze 21 jaar gaat worden, eerlijk gezegd. Nou, ik weet niet of ik het ZO lang nog met haar vol ga houden (ze is bijna 11) maar ja, zolang het gaat, gaat het.

Maar er gaan dagen voorbij, als ik bijv. zelf ongesteld moet worden of veel stress heb dat ik denk "en nou laat ik je stembanden doorknippen". Want ze heeft ook nog eens zo'n akelig schel en hard blafje. En er gaan heus ook dagen voorbij dat ik denk "ik ga hier mee stoppen". Maar dan kijk ik haar aan als ze tevreden ligt te eten en daarna haar bekkie af gaat liggen vegen in haar mandje en dan naar me toe komt en helemaal dicht tegen me aankruipt en dan denk ik "oh nee, never". Dan biggelen de tranen over mijn wangen, zo ontroerd ben ik dan door haar. Ik moet er niet aan denken, om haar in te laten slapen.

Heel eerlijk gezegd hoop ik niet dat ze 21 jaar gaat worden... En ik laat haar ook niet klonen, zeg maar (zie topic bar). Zou ze nu wat krijgen zoals kanker ofzo: dan liet ik haar niet meer opereren en koos ik ervoor om haar zo lang mogelijk bij me te houden maar dan in te laten slapen. He bah . Ik vind het zelf heel akelig klinken. En heel hard. Maar zo kijk ik er toch wel tegen aan, op dit moment.

Ik vind dit een heel ontroerend maar ook eerlijk verhaal. En ik voel de tranen al achter mijn ogen branden 

Ik neem m'n petje voor je af, ik had het niet zo lang volgehouden vrees ik. En dan had ik haar in laten slapen.

Dikke zoen 

Lizzy schreef: Ik vind het zelf heel akelig klinken. En heel hard. Maar zo kijk ik er toch wel tegen aan, op dit moment.

Ik vind het heel verstandig klinken en heel realistisch en eerlijk naar jezelf, naar Leo en naar je buren...
Je kunt heel ver gaan voor een hond, maar niet je hele leven ervoor opofferen en niemand kan daar iets zinnigs over zeggen of vinden - alleen jijzelf.

En het klinkt misschien harteloos, maar toen ik hoorde dat Sofi waarschijnlijk heel ziek is/kan worden en mogelijk onzindelijk en nog steeds verlatingsangst heeft - toen dacht ik, ik kan dat niet aan en mij gaf het rust om te beslissen: we doen wat we kunnen en als die grens bereikt is dan is het over. Dan hebben we goed voor haar gezorgd en het maximale er uit gehaald en dan laten we haar inslapen.

En Lizzy... Sofi is ook blafferig en soms lastig, maar oneindig veel gemakkelijker dan Pinkel en ze kan wel een paar uur alleen zijn inmiddels.
Dus als ik dit soort gedachtes nu al heb om mezelf te kalmeren, dan zou ik het vreemd vinden als jij dit soort gedachtes nooit zou hebben.

Wat een ellende allemaal Lizzy . Ik weet van iemand die een incontinente hond heeft dat die 'm pampers (oid) aantrekt als hij in huis is. De hond vind vind het zelf namelijk ook erg vervelend dat hij zo loopt te lekken ('t is een reu) en met deze oplossing zijn ze allebei blij.
Nou weet ik natuurlijk niet hoe pinkel op zoiets reageert, maar misschien dat het het lekprobleem op deze manier een beetje dragelijk kan maken voor jullie? 't Scheelt in ieder geval aan heel veel dekjes wassen en dweilen.
Ik wens je heel veel sterkte. En Pinkel bof maar met zulke baasjes, ik weet eerlijk niet of ik het zo lang zou volhouden. Sterkte ermee .

Ach meid  het valt om de donder niet mee, zo'n ongelofelijk moeilijke hond!
Er zijn mensen die om minder hun kind in een inrichting plaatsen, gewoon omdat ze het totaal niet meer kunnen mannen. Dus het is helemaal niet gek dat het je langzamerhand over de schoenen loopt.
Ik vind het ook ongelofelijk knap dat je het al zo lang uithoudt met Pinkel, die dame heeft wel zo geboft! Een ander had haar allang bij de da achtergelaten voor een spuitje.
En ik vind he helemaal niet hard klinken dat je niet meer aan Pinkel gaat sleutelen als er iets echt mis is. Ik denk dat je daarmee het beste voor haar doet. Zij is er volgens mij helemaal niet bij gebaat als je nog zou gaan opereren of bestralen of andere soortgelijke narigheid. Je zou het als haar karma kunnen zien: als het mis gaat dan is het haar tijd. Niks mis mee wat mij betreft. Een hond (en een mens) moet toch gewoon dood kunnen als het z'n tijd is, alles en iedereen maar tegen heug en meug in leven houden, daar wordt niemand gelukkiger van.