Volgens mij heeft Paco ongeveer dezelfde klachten als Ziggy, net als de rest wil ik heel graag weten wat hij precies krijgt, dus wil je even zijn volledige menu hier zetten, dan kunnen we meer zeggen. Ik wil je graag vertellen hoe het bij mijn hond is gegaan, het was een lange weg, maar het was het waard kan ik je zeggen, hier niets anders meer dan barf (maar dat wist ik al voordat ik Ziggy kreeg).
Hier het verhaal van Ziggy, misschien heb je er wat aan

:
Ik kan je vertellen dat het bij honden met ernstige klachten erg lang kan duren voor ze helemaal gezond zijn (als ze dat ooit wel helemaal worden).
Toen ik Ziggy kreeg met 10 maanden had zij vrijwel gelijk allerlei klachten, ze had overal kale plekken, de kussentjes van haar poten lagen open, ze zat helemaal onder de bulten (met pus) en ze had chronische diarree (ze poepte heel het huis onder, het was grijsachtig van kleur en het stonk enorm) en daarbij braakte ze ook regelmatig (dat stonk ook enorm). Ik had haar gelijk overgezet op Bibi (mijn andere hond barfte, maar om de één of andere reden ben ik haar bibi gaan geven), om een voedselallergie uit te sluiten heb ik een eliminatie dieet gedaan (met alleen hele eenden en een tijdje cb eend/rijst), haar huidklachten leken hierdoor te verdwijnen en toen ik ben gaan barfen had ik het idee dat ze allergisch was voor kip, verder kon ze overal tegen, alleen bleef ze diarree houden en ze was ontzettend dun. Maar aangezien ik al een tijd barfte met mijn andere honden, was ik er van overtuigd dat het niet door haar voeding kwam en heb ik doorgezet.
Ik heb allerlei onderzoeken gedaan (TLI-test, omdat ik het idee had dat ze pancreas insufficiëntie had, ook hebben ze haar bloed onderzocht om te kijken of er iets mis was met de organen, ze is getest op Giardia, een mestonderzoek om te kijken of ze wormen had en om te kijken hoe haar spijsvertering was) en uit die testen kwam niets en uiteindelijk (na een jaar) heb ik samen met de dierenarts besloten om te kijken hoe ze het op brokken zou doen (want ik dacht dat Ziggy misschien wel die ene hond kon zijn die geen rauwe voeding kon verdragen), dit heb ik geweten, ik heb haar een paar dagen brokken gegeven en ze was doodziek, echt doodziek, dus ze is gelijk weer overgegaan op barf en ze bleef continu in huis poepen (echt hele bergen, ze kon het gewoon niet ophouden.
De dierenarts vond dat Ziggy voor altijd aan de prednison moest, dat was de enige oplossing, dit zag ik niet zitten, ik wilde haar dan liever wat korter bij mij hebben, maar gelukkig dan lang met alle bijwerkingen van de prednison.
Ik heb toen besloten om te accepteren dat Ziggy een heel gevoelig hondje is en ik ben haar barf blijven geven, gaandeweg kwam ik er achter dat als ik Ziggy te veel eten gaf dat haar diarree erger werd en dat ze van bepaalde vleessoorten heel erg ging stinken en aan de schijterij ging (vette geitenribben), hier heb ik allemaal op gelet en verder eigenlijk niets. En nu na ruim 2 jaar kan ik eindelijk zeggen dat het wonder boven wonder fantastisch met Ziggy gaat (voor haar doen), haar ontlasting is zeker 85 % van de tijd goed en stevig en ze heeft al een hele tijd niet meer in huis gepoept en zware diarree gehad, haar huid blijft wel problematisch, maar zeker niet meer zo erg als toen ik haar net kreeg.
Ik denk dat sommige honden die heel erg zwak zijn er heel lang over kunnen doen om te wennen aan deze voedingsmethode, maar ik ben er van overtuigd dat het uiteindelijk het beste voor ze is, ik weet vrijwel zeker dat het zo goed gaat met Ziggy nu dankzij haar voeding en ik denk dat als zij brokken had gegeten dat ze nog steeds doodziek was geweest.
De weg die ik heb afgelegd met Ziggy was niet makkelijk, maar ik ben heel blij dat ik het heb volgehouden en ik denk dat jij dat ook over een paar jaar zegt
