Barfplaats.nl

Bij Shelties is gebleken dat er steeds meer aanwijzigingen zijn voor stapelingsziektes. Onder andere epilepsie is het gevolg.
Ik ken koperstapeling wel. Waar ik heel benieuwd naar ben is of er verschil zit in klachten en ernst bij de ziekte tussen brokhonden en vers gevoerde honden. Komt het bij de ene groep vaker voor, of in ernstiger mate dan bij de andere? Is dat iemand hier bekend?

Ik heb het nog nooit gehoord bij Sheltie's

Brokkenhonden zullen meer klachten krijgen, omdat alles draait om energie, de energiebehoefte voor de spieren. Uit brokken kunnen deze honden geen energie halen. Ze hebben al moeite met het omzetten van voedingstoffen in energie. Vlees gevoerde honden kunnen de voedingsstoffen beter omzetten in energie.

Hier was het op brokken, veel overgeven, niet willen eten, continu misselijk, en vreselijke jeuk. Dit waren klachten jaren voordat ik wist wat er gaande was. Toen we overstapten naar vlees, waren meteen de grootste verschijnselen van deze verdwenen.

Ik denk als je een hond brokken blijft voeren, dan zullen de verschijnselen sneller om zich heen grijpen, omdat de energie toevoer minder is als bij vlees. Vlees kan namelijk in zijn geheel opgenomen en omgezet worden in energie.  Alles draait om de energietoevoer, zelfs met Vlees voeren wordt er een grote hoeveelheid voedingssuplementen toegevoegd om de stofwisseling te ondersteunen, bestaande uit, Q10, taurine/Carnitine, Mega vitamines, en hartmedicatie voor de zuurstof in de hersenen en het hart.

De ernst van de verschijnselen hangt dus af hoe veel mitochondriën bij deze specifieke hond, kapot zijn. Des te meer mitochondriën kapot zijn, des te meer verschijnselen, des te ernstiger de ziekte is.

Maar het heeft toch te maken met ontbrekende enzymen die de stofwisseling verstoren? Althans, dat is de erfelijke vorm (lysosomale stapelingsziekte) of is dat een andere vorm dan waar je op doelt?

De ziekte die nu bij de shelties speelt is een Mitochondriale ziekte, en deze is, nu bekend geworden een stapelingsziekte. Maar het draait allemaal om de Mitochondriale Ziekte, dat het nu een stapelingsziekte is, dat geeft alleen maar aan dat het langzaam aan erger wordt.
Dus een sheltie die eerst jarenlang geen verschijnselen heeft, kan langzaamaan verschijnselen krijgen. Ik ken shelties die met 2 jaar de eerste aanval kregen, en twee nestgenoten kregen met 4 en 8 jaar de eerste aanval.

Dus een sheltie die eerst jarenlang geen verschijnselen heeft, kan langzaamaan verschijnselen krijgen. Ik ken shelties die met 2 jaar de eerste aanval kregen, en twee nestgenoten kregen met 4 en 8 jaar de eerste aanval.

Heeft dat dan een erfelijke oorzaak of is het een gevolg van slechte voeding of gevoeligheid voor bepaalde toevoegingen in voedsel?
Ik weet dat shelties voor sommige medicijnen gevoeliger zijn o.a. door een MDR-1 defect. Is er daar ook nog een relatie mee?

K&D schreef: Heeft dat dan een erfelijke oorzaak of is het een gevolg van slechte voeding of gevoeligheid voor bepaalde toevoegingen in voedsel?

Het heeft een erfelijke oorzaak, een mitochondriale ziekte is veelal al generaties in een familie aanwezig voordat het in ernstige vorm naar buiten komt. En als het naar buiten komt dan zijn hele generaties al aangetast, dat heeft de geneticus mij verteld.
Dit is waarschijnlijk een probleem van inteelt. Hierdoor gaat er wat fout in de mitochondrien in de cellen. Door inspanning worden worden mitochondriën beschadigd, deze beschadiging is blijvend. (leg het een beetje simpel uit) De mitochondriën, die beschadigd zijn, hebben niet het vermogen om zich te herstellen. Als een hond zo'n 100 mitochondriën beschadigd heeft, zul je geen verschijnselen zien, maar als een hond miljoenen mitochondriën beschadigd heeft, die zich niet herstellen, dan zie je wel verschijnselen (dit is een voorbeeld, exacte aantallen weet ik niet) Elke generatie dat je hiermee doorfokt, komen er ergere gevallen uit, des te meer mitochondriën beschadigd zijn, des te erger de verschijnselen.

Een goede voeding die geheel opneembaar is, is wel beter voor de stofwisseling, hiermee kan je de stofwisseling wel ondersteunen, maar het is zeker geen oorzaak van deze stofwisselingsziekte. De oorzaak is inteelt.

Ik weet dat shelties voor sommige medicijnen gevoeliger zijn o.a. door een MDR-1 defect. Is er daar ook nog een relatie mee?

Nee, er is geen relatie met het MDR-1 gendefect.