een lab aan de Prednison en de andere hond likt de urine op
Geplaatst: di 14 dec 2010, 22:43
De lab van een goede vriendin is al een jaar ernstig ziek, helaas weten de artsen niet wat het is, waar het door word veroorzaakt en niet hoe dit moet worden genezen. Het vermoeden is gif, maar aangezien dat allang uit het lichaam is valt dat niet meer te bewijzen.
Na heel veel tobben is Indy aan de prednison gezet en vorig jaar rond deze tijd is het afbouwen hiervan haar bijna fataal geworden. Nu zijn ze een jaar verder en weer op het punt aangekomen om de prednisopn af te bouwen, met alle angsten van dien.. De hond woog in november 2009 31 kilo, dat was in november 2010 nog 24 kilo
en nu zit ze op 27 kilo. Er kan dus niet veel meer vanaf..
Een leemkuur is uitgesloten, ze mag echt niks anders hebben dan haar eigen voer en medicatie.
Indy eet Hill's, verdraagt ook niks anders wegens steeds terugkerende grote maag/ darmzweren en het ander labje eet CB.
Helaas kon het vrouwtje van Indy Leida niet te pakken krijgen, ze heeft kennelijk een patientenstop en nu zijn ze nog steeds in de Wagenrenk onder behandeling. Waar ze het inmiddels ook niet meer zo goed weten..
Zodra de prednison is afgebouwd kan er getest worden op Cushing, maar aangezien er helemaal nergens ook maar een gering iets is uitgekomen, zit mn vriendinnetje er helemaal doorheen.
Indy kan ook op de gekste momenten opeens met haar koppie gaan schudden, bijna een epileptische aanval maar dan anders. Ze staart dan in de verte, reageert wel op je stem, maar is duidelijk even heel ver weg. Haar lijfje blijft echter stabiel in zo'n situatie. De prednison onderdrukt dit wel, maar het is zeker niet weg.
Ook uit de hersenscans kwamen geen afwijkingen of aanwijzingen op een neurologische aandoening.
Ze heeft echter nog een lab in huis en die likt momenteel de urine en de ontlasting van de andere hond op. Kan dit te maken hebben met de prednison? Of is het toch een teken van iets anders?
Wie van jullie heeft hier ervaring mee of kan hier wat zinnigs over zeggen?
Na heel veel tobben is Indy aan de prednison gezet en vorig jaar rond deze tijd is het afbouwen hiervan haar bijna fataal geworden. Nu zijn ze een jaar verder en weer op het punt aangekomen om de prednisopn af te bouwen, met alle angsten van dien.. De hond woog in november 2009 31 kilo, dat was in november 2010 nog 24 kilo
Een leemkuur is uitgesloten, ze mag echt niks anders hebben dan haar eigen voer en medicatie.
Indy eet Hill's, verdraagt ook niks anders wegens steeds terugkerende grote maag/ darmzweren en het ander labje eet CB.
Helaas kon het vrouwtje van Indy Leida niet te pakken krijgen, ze heeft kennelijk een patientenstop en nu zijn ze nog steeds in de Wagenrenk onder behandeling. Waar ze het inmiddels ook niet meer zo goed weten..
Zodra de prednison is afgebouwd kan er getest worden op Cushing, maar aangezien er helemaal nergens ook maar een gering iets is uitgekomen, zit mn vriendinnetje er helemaal doorheen.
Indy kan ook op de gekste momenten opeens met haar koppie gaan schudden, bijna een epileptische aanval maar dan anders. Ze staart dan in de verte, reageert wel op je stem, maar is duidelijk even heel ver weg. Haar lijfje blijft echter stabiel in zo'n situatie. De prednison onderdrukt dit wel, maar het is zeker niet weg.
Ook uit de hersenscans kwamen geen afwijkingen of aanwijzingen op een neurologische aandoening.
Ze heeft echter nog een lab in huis en die likt momenteel de urine en de ontlasting van de andere hond op. Kan dit te maken hebben met de prednison? Of is het toch een teken van iets anders?
Wie van jullie heeft hier ervaring mee of kan hier wat zinnigs over zeggen?