Verlamming achterpoten Rottweiler van 10

[Mevroi Kruim]

Om te weten of hij pijn heeft geef je hem in fikse dosis pijnstiller; is hij dan duidelijk anders (opgewekter, begweegt beter etc.) dan zonder pijnstiller dan weet je dat hij pijn heeft. Zonder dat je hoeft te wachten tot hij het uitgilt van de pijn. Eer dat een Rottweiler pijn aangeeft door gillen vergaat hij wel ongeveer van de pijn, en dat zie je pas goed als de pijn weg is.
En verder sluit ik me bij de rest aan.

[ulla]

Ik heb de pest aan chemische troep,maar als mijn  hond het nodig heeft, ben ik dankbaar dat het bestaat.
Als je een dier daar nog een dierwaardig bestaan mee kunt geven, moet je dat doen.

Ik moet er niet aan denken dat èèn van mijn honden het uitgilt van de pijn.

[joo-tje]

Mijn labrador van 8,5 jaar krijgt dagelijks pijnstillers. Lpc operatie gehad vorig jaar en helaas heel veel artrose in 1 poot. Nooit gemerkt dat hij extreme pijn had. Hij mankte alleen wat maar ook weer niet heel erg. Honden kunnen heel erg hard zijn. Nog steeds piept hij nooit maar ik zie aan andere zaken dat hij veel pijn heeft. En ook bij jou rottweiler zie je dat. Als je hond niet meer trappen wil lopen ed betekent dat waarschijnlijk dat hij pijn heeft. En uitgillen van pijn? Pfffh ik hoop dat nooit mee te hoeven maken.....dan liever op tijd pijnstillers.
Voor mij staat vast na de opmerkingen over trap lopen en over een hekje springen, dat jou hond al lang pijn heeft. En springen niet meer doen dat belast alles nog tien keer zoveel en geen wonder dat hij daarna weer veel pijn heeft.

[Lefki&Amy]

Onze Rottweiler van 10 heeft sinds het einde van het vorige jaar problemen met zijn gezondheid. December 2008 heeft hij een erstige maag/darm infectie gehad waar hij op het nippertje is uit gekomen en een maand geleden kwam hij naar mij gerend om mij te begroeten maar zijn achtpoten deden niet meer mee. Waarschijnlijk was het een Hernia, maar omdat Bayko al zo oud is willen ze ook niet meer aan hem lopen te trekken. Hij is volgespoten met Pretnison en na 3 dagen is er nog een lading ingegaan, want hij knapte wel weer op. Maar hij moest nog staand poepen en plassen door de poten zakken ging niet meer. Ook jankte hij veel van pijn met het zitten en gaan liggen. We hebben het  een week aangekeken en waarempel werd hij weer vrolijk, kwam weer aan (hij  was 13 kilo afgevallen in dit half jaar) en sprong zelfs over een heel laag hekje, hij begon redelijk zichzelf te worden dus wij waren blij dat hij weer beter werd want voor hem was het echt ondragelijk en dat met 2 kleine kinderen onder de 3 jaar waar hij graag mee knuffelt en speelt is het heel moeilijk om te zien dat hij dat ook niet meer kon en wilde. De conclussie van de dierenarts was ook dat als hij hier niet meer uit zou komen de keus aan ons is om hem toch uit zijn lijden te verlossen . Maar omdat hij de afgelopen 2 weken zo geweldig vrolijk was was onze conclussie 100% omgedraait en we zagen hem weer langer bij ons blijven. Maar sinds vorige week vrijdag gaat het op en af. Hij kan zo over een hekje springen en na 5 minuten volledig door zijn achterpoten zakken. Hij valt weer af maar zijn streken verliest hij nog niet terwijl hij het nog wel kan uitgillen van de pijn. Wij hebben hem niet op de pijnstillers gezet omdat wij eerst willen zien hoeveel hij lijdt voordat wij hem volstoppen met medicijnen en dat hij niet aangeeft hoeveel pijn hij heeft. het is en blijft een rottweiler.
Het is zo moeilijk wat te doen in deze situatie. Wanneer hij zo door zijn achterpoten zakt dan wil je hem echt verlossen van alles maar als hij dan met zijn oortjes naar voren naar je toe komt voor een aai smelt je weer en kun je het niet.  ::)
Kent iemand deze situatie? of heeft iemand een tip wat je zou kunnen doen of wat het beste is?

Hier een vergelijkbare situatie....en ook bij een hond die niet makkelijk pijn aangeeft....
Ook hij heeft periodes gehad, waarin ie het uitgilde. Als dat een reden zou zijn tot inslapen, was ie er allang niet meer. Pijnstillers hielpen in de acute gevallen niet, alleen een Rimadylinjectie gaf verlichting, maar het gebeurde altijd s nachts...
Mijn ervaring is inderdaad dat er nog heel veel mogelijk is bij dit soort klachten!!!
Hydrotherapie, osteopathie, fysiotherapie, acupunctuur, natuurlijke pijnstillers...etc.

En als het een hernia zou zijn, dan heeft dat weinig met de leeftijd te maken...het kan op alle leeftijden voorkomen...en om dan het advies 'inslapen' te geven, omdat de hond al 10 is, vind ik zelf wat ver gezocht....
Succes ermee!!

[chatnoir]

wat ik vreemd vindt dat je dus al een paar jaar bij die DA loopt vanwege gedachte HD, i.v.m. traplopen en eind wandelen, dus eigenlijk is dit gelijdelijk aan al begonnen, heeft die dierenarts daar dan niet naar gekeken? en dan nu ineens een tumor? begrijp ik allemaal niet,  zou dus ook atrose kunnen zijn. zoek eens een goede dierensarts die een juiste diagnose stelt, zodat je weet waar je aan toe bent, en behandel dan gericht de kwaal .
Dat hij aankwam is van die prednison, waarom ga je daar dan niet mee door, als je hem nog even wilt houden?
Juist bij een rottweiler weet je dat die niet opgeeft, maar als de DA al aangeeft dat hij hier niet doorkomt, vertrouw je hem dan niet?
Natuurlijk is de beslissing moeilijk, maar als hij zoveel pijn heeft, niet meer op of neer kan dus niet meer op een waardige manier kan leven, moet je dan wachten tot hij zielig gaat kijken?
Mijn advies geef hem weer prednison als hij daarop reageert, en weer normaal zijn leven kan leiden, en  geen andere pijnstillers, en als dat niet meer helpt houdt het op, en  ben jij de enige die ervoor kan zorgen dat hij niet meer hoeft te gillen van de pijn, dat is ook een stukje verantwoordelijkheid die je op je hebt genomen, toen je hem in huis hebt gehaald.
IK hoop dat je nog even van hem mag genieten, maar bedenk wel hij is afhankelijk van jou, en als hij zoveel pijn heeft kan jij hem daarvan verlossen. De hond is je vriend, maar wil je ook zijn vriend zijn,  bekijk het niet vanuit jou gevoel, maar vanuit zijn gevoel.
Ik wens je veel sterkte