Ik ben vrijwel de hele dag bezig geweest met het plannen van menu's voor Sofi, alles narekenen en weer narekenen qua percentages en diersoorten en nadenken over haar toekomst...
Tja wat kan ik zeggen, ze heeft gewoon Leishmaniose en we nemen stap voor stap samen verder, ze zal hier aan sterven, maar kan gerust nog heel lang leven!
Over 10 dagen gaan we weer naar de dierenarts en we hopen dat de nagel aan haar rechterpoot vanzelf afsterft en afstoot en daar een nieuwe nagel groeit. Gebeurt dat niet dan moet ze weer onder narcose en weer geopereerd
De nagel aan de al geopereerde linkerpoot groeit netjes en het lijkt er op dat de poot ook weer goed dichtgroeit, al is het nog te vroeg om dat met zekerheid te zeggen.
Als we met haar wandelen dan doe ik er een stevig verband omheen om de tere huid te beschermen, zo kan ze wel loslopen en dat is beter voor haar.
Voorlopig gokken we er maar op dat met 2-dagelijks sodabadjes (ik moet nog biotex halen, dat is volgens de DA beter), afmaken van de ab kuur met Baytrill en doorgaan met de Allopurinol voldoende zal zijn om haar te helpen om het lichaam het probleem zelf op te laten lossen.
We gaan op advies van de DA Biotine geven, hopend dat ze daar sterkere nagels van krijgt, want zwakke nagels is een verschijnsel van Leishmaniose en haar nagels zijn nogal bros en hol.
Sinds we vandaag weer op advies van de DA met de sodabadjes zijn begonnen likt ze minder aan haar poten en dat is winst voor een hond die zo gemakkelijk een likgranuloom ontwikkelt.
Het klinkt misschien raar, maar ergens ben ik wel opgelucht, nu te weten wat er aan de hand en wat we er aan moeten doen.
Hoe het uit zal pakken - geen idee...
Voorlopig krijgt Sofi totaal 6 weken Allopurinol en dan willen we dat na 6 maanden weer doen en dat haar leven lang en we hopen dat haar leven lang zal zijn. Dus iedere 6 maanden een kuur van 4-6 maanden Allopurinol. Het is gore troep, want het is levensreddend, maar het is heel slecht voor haar nieren, maar we kunnen niet anders.
We hebben geprobeerd het zonder Allopurinol te doen na haar zware Milteforan kuur van april 2008, maar 1.5 jaar later slaat de ziekte weer meedogenloos toe
Misschien moet ze wel levenslang op een Barf nierdieet, ik weet het niet en twijfel daar over?
Ik ken niemand met een Leishmaniose hond die Barft, dus ik heb geen vergelijkingsmateriaal.
ik weet wel dat zij van alle Leishmaniose honden die ik via het BHF ken, degene is met wie het - ondanks alles - steeds het beste gaat.
Ik moet bekennen dat ik tegen al het gedoe met een Barf nierdieet op zie op dit moment, maar het zal wel wennen.
Kwestie van opnieuw leren rekenen en opnieuw uiteindelijk automatisch het goede schema voor haar in mijn hoofd hebben.
Betekent ook opnieuw alles gaan portioneren, want ze zal dan niet altijd meer met Borke mee kunnen eten.
Meer spiervlees betekent ook een veel duurder dieet voor haar, maar haar leven is onbetaalbaar, dus natuurlijk gaan we dat zo voor haar regelen!
Grappig eigenlijk dat ik mijn enorm sterke band met Borke heb opgebouwd door hem van baby-pup af aan te kennen en op te voeden, ieder stapje te zien maken, heel veel samen te trainen.
Met Sofi loopt het allemaal anders, maar die band die groeit wel steeds sterker en sterker.
Jullie hadden haar moeten zien bij de DA vandaag, die haar behoorlijk pijn moest doen om die slechte nagel af te knippen, ze was zo ontzettend lief en geduldig, echt ongelofelijk
Ik hoop dat zij nog heel lang bij ons kan blijven, we gaan er in ieder geval alles aan doen wat we kunnen!
. Gelukkig is Sofi bij jullie terecht gekomen. Stelletje vechters 
