Heel veel sterkte meid.
Overigens heb ik verder geen idee van de bijwerkingen van prednison. Ik weet wel dat mijn zoontje het één keer heeft gekregen. Hij lag toen een week in het ziekenhuis en was behoorlijk ziek, met die kuur was hij vlot weer thuis. Zelf heb ik dus hele positieve ervaringen opgedaan met prednison.
Jou kennende (van de verhalen) zul je een juiste keuze maken, wat die keuze ook zal zijn.
Pfff, wat een soap. Ik ben wel blij dat er toch ook iets positiefs is, of eigenlijk iets wat positief zou kunnen zijn... je hebt dus uiteindelijk wel nieuwe biopten laten nemen? Arme Yuki, maar ik hoop dat er toch iets uitkomt waarmee de behandeling geholpen kan worden.
Wat is het idee dat de prednison precies doet? Is het een kuur en moet het de problemen oplossen of is het meer een symptomatische behandeling? Ik heb, ook in de tijd dat ik in de praktijk werkte, weinig ervaring met prednison en vind het met mijn beperkte kennis maar een naar middeltje maar als het de beste oplossing is...
Geef Yuki een dikke knuffel en verwen hem nog maar eens extra!
soms he, soms is het gewoon nodig om aan de prednison te gaan, als je het leven prettiger maakt en ook langduriger is het het overwegen meer dan waard...
ik ga weer duimen voor jullie en hoop dat de uitslag gunstig is..
-Saskia- schreef:
Wat ik van hem begreep is dat Yuki's afweersysteem in de war is. Dat zou kunnen komen door de lymfomen, maar ook door een repressie(??) van het beenmerg. Ik ben de term die hij daarbij hanteerde ook kwijt. Feit is dat de verdikte lymfeklieren en te weinig witte bloedcellen in het bloed tegenstrijdig zijn. Vandaar dat hij zelf graag nieuwe biopten wilde doen.
Hij vond zeker ook iets in het standpunt van Karin zitten dat hoe dan ook, de behandeling zonder de vervelende biopten hetzelfde zou zijn en gaf daarmee toe dat het ook te maken had met zijn eigen nieuwsgierigheid. Prednison was de weg te bewandelen, alleen zou een duidelijke uitslag het goed instellen van Yuki op de hoeveelheid prednison danig kunnen versnellen.
Karin heeft uiteindelijk besloten dat ze de biopten toch wilde laten doen, en Yuk heeft zich súper gedragen! Knappe vent toch!
Karin: ik kan me je weerstand tegen de prednison wel voorstellen, maar denk dat Atjo in die zin wel gelijk heeft, dat er geen alternatief is, plús dat het misschien juist wel goed werkt voor Yuki, óók op zijn gewrichten?
Mja...ik ben ook maar een leek...
Ik duim gewoon stug door voor betere tijden voor Yukemans en jou!
Ik overweeg nog om op zijn minst te wachten tot de uitslag er is...vooral ook omdat Yuki zich nu nog kippielekker lijkt te voelen...
Lastig hoor, heel lastig...
Hè, lekker; dat klinkt alsof de kans bestaat dat er toch nog een zijspoortje is voordat de trein de donkere tunnel in dendert! Ik hoop maar dat dat wittebloedcellenverhaal erop duidt dat er toch geen sprake is van maligniteit en dat het iets is wat genezen kan worden!
De keuze is gemaakt; de prednison blijft nog even in de kast. Ik heb t vermoeden dat het Yuki meer kwaads dan goeds gaat brengen.
Mocht vrijdag blijken dat ie de kwaadaardige vorm van lymfoom heeft, dan gaat ie dan op de prednison.
In de overige gevallen gaan we volgende week woensdag naar de holistische praktijk in de Bilt.
Ondertussen vind ik het vervelend dat er nu toch 2 keer in de lymfeklieren is geroerd...aangezien dat ook niet geheel onschuldig blijkt te zijn. Maar ja, daar is niks meer aan te doen.
Anne in Spanje schreef:
Hè, lekker; dat klinkt alsof de kans bestaat dat er toch nog een zijspoortje is voordat de trein de donkere tunnel in dendert! Ik hoop maar dat dat wittebloedcellenverhaal erop duidt dat er toch geen sprake is van maligniteit en dat het iets is wat genezen kan worden!
Ook mijn gedachte...
We blijven hier gewoon hopen en duimen voor jullie!
*milik* schreef:
Dit klinkt idd. alsof er een zijspoortje in zicht is gekomen........DUIMDUIMDUIMDUIMDUIM etc....
Ik las dat Yuki weer wat in gewone doen komt, relatief gezien dan, maar hoe is het met jou in die emotionele achtbaan?
Eerlijk gezegd momenteel even r*teslecht
Voel me ongelooflijk leeg en moe en de zin van 't bestaan ontgaat me even volledig (als ik denk aan de (onzekere) toekomst)...
yuki11 schreef:
Eerlijk gezegd momenteel even r*teslecht
Voel me ongelooflijk leeg en moe en de zin van 't bestaan ontgaat me even volledig (als ik denk aan de (onzekere) toekomst)...
yuki11 schreef:
Eerlijk gezegd momenteel even r*teslecht
Voel me ongelooflijk leeg en moe en de zin van 't bestaan ontgaat me even volledig (als ik denk aan de (onzekere) toekomst)...
Je neemt ontzettend dappere en goede besluiten, daarmee heeft je bestaan -zeker voor Yuki- ontzettend veel zin.
Lieve Karin, ik leef zo met je mee. Probeer goed voor jezelf te zorgen want dan doe je het ook voor Yuki en hij heeft je zo nodig!
De wanhoop, het uitzichtloze, ik ken het allemaal meis. Het is vreselijk.
