Hi Inge!
Het ligt een beetje aan de hond.
Dommelsch is hier de schrokop, die slikt het liefst alles heel door, zonder te kauwen. Gevolg daarvan is dat het soms in dezelfde vaart als het ingeslikt is, weer naar buiten komt, (en opnieuw opgegeten wordt) net zo lang tot het blijft zitten binnen.
Breezer en Wodka zijn veel nettere eters, die kauwen, trekken tot het te verorberen is.
Soms snijd ik stukken voor Dommelsch, maar meestal laat ik haar maar gaan. Ze leert het toch niet.
