Ikke1980 schreef:
Ik dacht dat het wel weer eens tijd was voor een update. Inmiddels ruim 3 maanden verstreken.
En ik moet zeggen dat het heel goed gaat!
Het blaffen en uitvallen aan de riem werd in eerste instantie veel erger en ook werd JJ chagrijniger naar ons. Inmiddels is het heel goed hanteerbaar en reageert hij alleen nog maar op heel grote honden (maar dat deed hij vantevoren dus ook). Hij lijkt minder angstig te zijn en hij blaft binnen een stuk minder.
Markeren doet hij nog steeds, al is dat wel minder geworden. En zijn balletjes zijn inmiddels van het formaat erwtje.
(Nog) geen vachtveranderingen of spierveranderingen bemerkt en hij is totaal niet sloom geworden. Ook is hij niet aangekomen.
Verder, het probleem waardoor wij het implantaat hebben genomen is een heel stuk verminderd: Inmiddels doet JJ zelfs pogingen om met de reu van mijn ouders te spelen!!! Dat was echt ondenkbaar voorheen!!! Over het algemeen is hij een stuk vrolijker geworden.
Nou moet ik wel zeggen dat we ook met Bach Bloesem therapie zijn begonnen, dus weet nu nog niet precies waar deze resultaten vandaan komen...
Hoop natuurlijk dat dit resultaat bereikt is door een combinatie van beide!
Dus even afwachten (een hele tijd nog) wat er gebeurt als het implantaat is uitgewerkt.
Die gekrompen ballen komen in ieder geval niet van de BBR
Hoe pak je de bachbloesen aan? Zelf bedacht wat zou helpen of een deskundige geraadpleegd en iets laten samenstellen?
Suzanne
Heb een deskundige in de arm genomen want snap zelf niks van die bloemetjes. Echt een heel fijne vrouw die meeleeft en waar ik vertrouwen in heb. Weet niet of ik reclame mag maken, dus als iemand meer wil weten, stuur me even een berichtje.
Moet zeggen dat ik nogal sceptisch tegenover Bach Bloesem stond, maar kan niet anders dan opmerken dat ik wel degelijk opmerkelijke effecten zie die volgens mij niet direct door het implantaat komen. Al is het inderdaad wel zo dat de gekrompen balletjes volgens mij niet door de Bach Bloesem komen
Hallo,
dit is voor mij de eerste keer op het forum.
Ik heb met belangstelling de reacties op het GNRH implantaat gelezen. Onze dalmatier Joey van 19 mnd heeft in januari het implantaat toegediend gekregen. Net zoals een aantal van jullie hebben wij ook gemerkt dat Joey ander negatief gedrag ging vertonen. Met name het uitvallen aan de lijn is verergerd. Dus de dierenarts adviseerde voor ons geen castratie. Maar het vervelende snuffelen komt langzaam aan weer op gang. het implantaat is dus alweer aan het uitwerken. Doordat hij weer zo gefixeerd is op geurtjes heeft hij voor mij tijdens het wandelen geen oog en gaat z'n eigen gang. Het uitvallen aan de lijn wordt nog niet minder.
Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen of oplossingen bij diegene die ook geen castratie laten doen?
Tevens ben ik erg benieuwd naar de mensen die bachbloesemdruppels aan de hond geven ivm angst/onzekerheid aan de lijn.
Groeten Esther
Fynn is nu 4,5 jaar en heeft inmiddels 2x een implantaat gekregen na elkaar.
Het laatste werd vorig jaar maart gezet en is nu sinds 2 weken echt uitgewerkt.
Ik heb toen hij dat implantaat had een gehoorzaamheids cursus met hem gevolgd en ben flink met hem gaan oefenen.
Het ging heel goed met hem hij had nog wel reuen waar hij tegen gromde als we ze aangelijnd tegen kwamen maar ik kon wel zijn aandacht krijgen op zo'n moment.
Nu is het implantaat uitgewerkt en ik merk dat Fynn weer snuffelt en kwijlt op plasjes,hij is zeer gecharmeerd van onze gesteriliseerde teef die hij probeerd te berijden .Zij snauwd hem gelukkig af dus verder komt het niet.
Hij is weer wat meer aan het grommen als we aangelijnd lopen.
Toch wil ik hem (nog) niet laten castreren ik kan hiermee leven,ik kijk goed vooruit en zie ik een hond komen waar hij niet mee kan loop ik een andere kant op.
Als we in een losloop gebied lopen gaat het gewoon goed .
Wat ik wel bereikt heb met het implantaat is dat hij meer aandacht heeft voor mij.
Ik heb geen ervaring met bach bloesem.
Hallo Rian,
Bedankt voor je reactie.
Ik heb zelf ook overwogen om het implantaat nogmaals toe te laten dienen maar daar denk ik nog over na. Het vervelende is dat hij zo sterk is dat ik hem met moeite kan beheersen. Ik vind het lastig om de juiste afweging te maken. Enerzijds vind ik het belangrijk dat hij aandacht heeft voor mij (en dat heeft hij met het implantaat) anderzijds wil ik ook rustig door het park kunnen lopen zonder dat meneer constant aan het kijken is welke hond er nu weer naderbij komt. (en dit gedrag wordt dus versterkt met het implantaat) Ik kijk net als jij al ver vooruit en met sommige mensen maak ik contact om de honden elkaar te laten begroeten. Na eerst wat grommen gaat het dan over het algemeen over. Maar ja.. niet iedereen wil dit. Logisch hoor want hij kan dan heel beangstigend overkomen. Verder ben ik ook info aan het inwinnen voor een andere hondenschool. De school waar ik nu de training bij volg handelt volgens het principe goed gedrag belonen en negatief gedrag vermijden met voertjes. Onze Joey is een ietwat onzekere hond die een duidelijke leider nodig heeft. Nu ben ik dus van plan om een hondenschool te zoeken die meer gericht is op het leiderschap en geen ongehoorzaamheid duld. Zonder een hond te krijgen die bang is voor de baas, want dat wil ik absoluut niet.
De laatse week is er nog iets heel vervelends gebeurd nl dat hij aangevallen is door een andere hond in de buurt (ondanks dat joey toch direct heel onderdanig gedrag vertoonde) en daarbij flink verwond is geraakt aan zijn poot. Ik merk de laatste 2 dagen dat hij aan de lijn nu heel gespannen is naar alles wat naderbij komt van honden tot mensen.
Dus op dit moment vind ik het omgaan met zijn toch al wat onzekere gedrag erg moeilijk.
essievanderkraan schreef:
Hallo Rian,
Bedankt voor je reactie.
Ik heb zelf ook overwogen om het implantaat nogmaals toe te laten dienen maar daar denk ik nog over na. Het vervelende is dat hij zo sterk is dat ik hem met moeite kan beheersen. Ik vind het lastig om de juiste afweging te maken. Enerzijds vind ik het belangrijk dat hij aandacht heeft voor mij (en dat heeft hij met het implantaat) anderzijds wil ik ook rustig door het park kunnen lopen zonder dat meneer constant aan het kijken is welke hond er nu weer naderbij komt. (en dit gedrag wordt dus versterkt met het implantaat) Ik kijk net als jij al ver vooruit en met sommige mensen maak ik contact om de honden elkaar te laten begroeten. Na eerst wat grommen gaat het dan over het algemeen over. Maar ja.. niet iedereen wil dit. Logisch hoor want hij kan dan heel beangstigend overkomen. Verder ben ik ook info aan het inwinnen voor een andere hondenschool. De school waar ik nu de training bij volg handelt volgens het principe goed gedrag belonen en negatief gedrag vermijden met voertjes. Onze Joey is een ietwat onzekere hond die een duidelijke leider nodig heeft. Nu ben ik dus van plan om een hondenschool te zoeken die meer gericht is op het leiderschap en geen ongehoorzaamheid duld. Zonder een hond te krijgen die bang is voor de baas, want dat wil ik absoluut niet.
De laatse week is er nog iets heel vervelends gebeurd nl dat hij aangevallen is door een andere hond in de buurt (ondanks dat joey toch direct heel onderdanig gedrag vertoonde) en daarbij flink verwond is geraakt aan zijn poot. Ik merk de laatste 2 dagen dat hij aan de lijn nu heel gespannen is naar alles wat naderbij komt van honden tot mensen.
Dus op dit moment vind ik het omgaan met zijn toch al wat onzekere gedrag erg moeilijk.
Jouw hond zit in een moeilijke leeftijd en het is zaak dit gedrag nu in goede banen te leiden. Aangezien dit geen gedragsforum is, raad ik je aan dit probleem voor te leggen op het dalmatierforum of het hondengedragsforum.
ik heb net bij bo de 3de keer het implantaat laten zetten.
dit zal tevens de laatste keer zijn.
hij is weer ouderwets sacho erdoor, maar dat duurt even paar weken.
nu kan hij weer rustig ruim een jaar bij de teven zonder problemen lopen.
shane heeft t ruim 15 maanden bij gewerkt, hij bijt zich weer kapot bij de ballen dus werkt nu weer uit.
ik verwacht dat hij straks weer gezellig vervelend tijdens de loopsheden word.
maar ik wil een dekking laten doen door hem dus geen implantaat voorlopig
Na deze 66 pagina's te hebben gelezen denk ik dat ik maar eens een afspraak ga maken met mijn DA om bij Fido een implantaat te laten zetten.
Fido is een Irish Soft Coated Wheaten Terrier. In november wordt hij 2.
Hij heeft op zich een heerlijk karakter, ook met andere reuen gaat het op zich goed. Laat niet het kaas van zijn brood eten maar laat zich (nog) wel corrigeren. Door mij maar ook door de andere hond dus tot een gevecht is het tot op heden nog niet gekomen. Alleen.... hij heeft zo'n last van z'n hormoontjes. Zeker nu er weer een aantal teefjes in de buurt loops zijn. Piepen in huis, buiten niets anders dan snuffelen en likken aan plasjes, klappertanden. Het lijkt iedere keer weer een beetje heftiger te worden hoe hij reageert.
Verder is hij zo wie zo al een opgewonden standje. Ik zeg altijd, als er ADHD bestaat bij honden dan heeft hij het. Heeft thuis bijvoorbeeld weinig tijd om echt ergens rustig te liggen. Zodra hij ook maar iets hoort dan staat hij weer. Hij is continu alert.
Ik hoop alleen dat zijn wil om te werken blijft zoals het is want dat is bij Fido voor een wheaten nogal bijzonder. De meeste wheatens die ik ken, waaronder mijn 2 vorige wheatens, hebben een veel mindere werk"drive" dan Fido. Fido kan blijven gaan. Of het nou behendigheid is, flyball of gewoon balletje gooien. Hij krijgt er geen genoeg van.
Maar goed, fokken met hem is toch uitgesloten dus ik ga toch maar eens kijken wat castratie met hem zou doen. En ik geloof dat het GNRH implantaat daar een hele goede graadmeter voor is.
Nou, net een afspraak gemaakt bij de DA.
Maandagavond wordt ie gezet bij Fido. De assistente vertelde dat het een paar weken tot wel een maand kan duren voordat de chip echt werkt en dat de werking minimaal 6 maanden zou zijn. Ik ben heel benieuwd.
