Sam is overgewicht, een groot deel van zijn leven moddervet geweest, beweegt zo weinig mogelijk (lui, lui LUI!) en hoewel hij veel is afgevallen bij mij, raken we de laatste laag blubber maar niet kwijt! Suiker is geen probleem, schildklier ook niet. Dit is de eerste hond die ik ooit ben tegengekomen die liever snurkt op de bank dan lekker wandelen met het vrouwtje. Het is een continue proces van aanmoedigen, omkopen, dreigen en keihard zeulen om hem een paar kilometertjes mee te krijgen! Hij heeft een stuk Pieterpad meegelopen, onder bitter protest. Dit werd met de tijd wat beter, en hij begon gewillig (wel ok, niet steeds met vier poten vaststeken) mee te lopen en toen kwam het manke pootje (links voor) en het was voor hem over en uit. Hij geeft geen echte blijk van pijn, gewoon onverbiddelijke weerstand. Zucht
Artrose of zoiets, zei de DA. Tja. Sam lijkt niet echt ongelukkig, hij vindt een luizenleventje op de bank of in de tuin wel prima. Hij is zeven jaar oud, hoort in de bloei van zijn leven te zijn dus wil ik toch proberen de kwaliteit nog iets op te krikken. Ik ben gaan kijken naar supplementen enz. Glucosamine, chondroitine, duivelsklauw en salispril zag ik op BP langs komen. Nog meer, maar na flink wat gegoogle zijn deze vier overgebleven.
Zijn er BP-ers die deze combo gebruiken voor hun hond? Waar kopen jullie deze supplementen? En hoe geef je het aan je hond - vermalen als poeder, of in een capsule verstopt in het eten? Hebben jullie nog tips voor mij?
PS: Ik heb met man en macht geprobeerd om Sam in het water te krijgen, ik dacht zwemmen... DAT is leuk voor hem.
Not!!!!.
Het was of ik moord pleegde met een botte bijl.
PPS: Vergeet maar fysio of manuele therapie. Ik kan wel aan hem komen om te masseren (verbetert niets maar hij vindt het wel heerlijk!) maar wanneer een vreemde hem aanraakt, veranderen zijn spieren in een blok beton. Er is gewoon niets met hem te beginnen, de wantrouwen is te hoog.



