Ook ik sluit me aan bij Bloemetje.
Haar vragen over de kwaliteit van leven vind ik heel valide.
Zelf heb ik het al meermalen meegemaakt en nog nooit heb ik de gedachte gehad dat we te snel gehandeld hadden.
Zelfs bij mijn eigen moeder had ik zoiets van "jij bepaalt wanneer je kwaliteit van leven weg is en je niet verder wilt".
Eerlijk gezegd vraag ik me af wat Annak je wil zeggen met zijn gedrag?
Ik ben blij voor je dat Julie er is, die je dwingt om je aandacht ook op andere dingen te richten, ook voor Rover trouwens!
De ellende met huisdieren is nog sterker dan bij mensen, dat ze niet voor eeuwig gezond en vitaal blijven.
Het mooie is wel dat je keuzes kunt maken voor hen, gemakkelijker dan bij mensen. Dat maakt het echter niet bepaald gemakkelijker, want hoe weet je of je het goed doet?
Iedereen - ja ik ook - zegt altijd dat je dat zelf aanvoelt en dat is ook zo.
Het is alleen zo verrekte eenzaam als je je af zit te vragen wat je moet doen als je midden in die situatie zit.
Dus blijf alsjeblieft hier schrijven hoe het bij jullie gaat, telkens weer Monique
en had het erg naar zijn zin. Ook wilde hij allemaal lekker voertjes aannemen dus ik vind dat er geen enkele reden is aan te nemen dat hij klaar is met zijn leven.
