Toegenomen agressie na castratie reu

[EllenL]

Dank voor de reacties

Ik wil sowieso wachten tot hij wat ouder is, in vind 6/7 maanden veel te jong om een hond te castreren en eigenlijk wil ik het alleen als ik er echt aanleiding toe zie. We merken vast vanzelf hoe hij reageert op loopse teefjes

Het blijft sowieso toch een operatie en sinds vrienden van mij hun 5 jaar oude terveurnse herder na een gebitssanering een paar dagen later dood beneden vonden 's morgens (na sectie bleek dat haar hart was aangetast door de narcose) heb ik het niet zo op narcose als het enigszins voorkomen kan worden!! Daarvoor eigenlijk ook al niet 

[ingridsmits]

Het blijft toch voor velen een lastige afweging merk ik.
Wel of niet castreren.....
Volgens mij blijft het gewoon een gok, de ene hond raakt er positief door beïnvloed en de andere negatief.
Vooraf kun je nooit met 100% zekerheid zeggen, wat het met jouw hond zal doen.
Ook ik loop met de gedachte om mijn hond(en) te laten castreren, maar mijn gevoel zegt steeds niet doen!
Veel mensen (ook die met honden) in mijn omgeving zeggen laat je hond toch castreren.
Het zou mooi zijn als bij Liam de scherpe kantjes er een beetje af gaan.
Hij is nu 14 maanden oud en begint een beetje erg waaks te worden.
Als ik vreemde mensen op het erf krijg gaat het de ene keer goed en de andere keer lijkt het alsof hij ze wil grijpen. Hij danst, blaf en gromt om ze heen. Dat is niet het gedrag dat ik wil zien natuurlijk.
Vorige week heeft hij zelfs bij een jongetje van 9 jaar oud een soort van bijtpoging (!?) gedaan. Ik weet niet precies hoe ik het moet noemen het was niet echt bijten, maar schampen. Maar goed, waar leidt dit gedrag naar toe.
Volgens mij heeft het niets te maken met een eventuele castratie, maar meer met training.
Hij moet het leuk gaan vinden als mensen op het erf komen en niet zo onzeker zijn en dat dan weer afblaffen.
Ik heb hem als pup en hij is goed gesocialiseerd, niets ergs gebeurd in zijn korte verleden.
We kregen afgelopen zaterdag visite van mensen die nog niet eerder bij ons waren geweest en ik heb gevraagd of ze kaas mee wilden nemen en dat aan de honden geven, zo probeer ik het gedrag om te draaien.
Het zal een lange weg zijn en het vervelende is dat Liam mijn andere hond Perro (ongecastreerde reu van 10 maanden oud) een beetje meesleept in zijn gedrag.
Ik hoop eigenlijk dat ik beide mannen ongecastreerd oud kan laten worden, maar dat ligt ook aan hun gedrag (naar elkaar toe).
Heeft iemand nog tips om het gedrag van Liam in goede banen te leiden?
Of toch castratie...........

groeten Ingrid

[*Dorothea*]

Dank voor de reacties

Ik wil sowieso wachten tot hij wat ouder is, in vind 6/7 maanden veel te jong om een hond te castreren en eigenlijk wil ik het alleen als ik er echt aanleiding toe zie. We merken vast vanzelf hoe hij reageert op loopse teefjes

Het blijft sowieso toch een operatie en sinds vrienden van mij hun 5 jaar oude terveurnse herder na een gebitssanering een paar dagen later dood beneden vonden 's morgens (na sectie bleek dat haar hart was aangetast door de narcose) heb ik het niet zo op narcose als het enigszins voorkomen kan worden!! Daarvoor eigenlijk ook al niet 

Dan moet je je ook afvragen wat voor narcose die hond heeft gehad, waarschijnlijk ketamine.

[*Dorothea*]

Het blijft toch voor velen een lastige afweging merk ik.
Wel of niet castreren.....
Volgens mij blijft het gewoon een gok, de ene hond raakt er positief door beïnvloed en de andere negatief.
Vooraf kun je nooit met 100% zekerheid zeggen, wat het met jouw hond zal doen.
Ook ik loop met de gedachte om mijn hond(en) te laten castreren, maar mijn gevoel zegt steeds niet doen!
Veel mensen (ook die met honden) in mijn omgeving zeggen laat je hond toch castreren.
Het zou mooi zijn als bij Liam de scherpe kantjes er een beetje af gaan.
Hij is nu 14 maanden oud en begint een beetje erg waaks te worden.
Als ik vreemde mensen op het erf krijg gaat het de ene keer goed en de andere keer lijkt het alsof hij ze wil grijpen. Hij danst, blaf en gromt om ze heen. Dat is niet het gedrag dat ik wil zien natuurlijk.
Vorige week heeft hij zelfs bij een jongetje van 9 jaar oud een soort van bijtpoging (!?) gedaan. Ik weet niet precies hoe ik het moet noemen het was niet echt bijten, maar schampen. Maar goed, waar leidt dit gedrag naar toe.
Volgens mij heeft het niets te maken met een eventuele castratie, maar meer met training.
Hij moet het leuk gaan vinden als mensen op het erf komen en niet zo onzeker zijn en dat dan weer afblaffen.
Ik heb hem als pup en hij is goed gesocialiseerd, niets ergs gebeurd in zijn korte verleden.
We kregen afgelopen zaterdag visite van mensen die nog niet eerder bij ons waren geweest en ik heb gevraagd of ze kaas mee wilden nemen en dat aan de honden geven, zo probeer ik het gedrag om te draaien.
Het zal een lange weg zijn en het vervelende is dat Liam mijn andere hond Perro (ongecastreerde reu van 10 maanden oud) een beetje meesleept in zijn gedrag.
Ik hoop eigenlijk dat ik beide mannen ongecastreerd oud kan laten worden, maar dat ligt ook aan hun gedrag (naar elkaar toe).
Heeft iemand nog tips om het gedrag van Liam in goede banen te leiden?
Of toch castratie...........

groeten Ingrid

Hoe is ie dan buiten z'n eigen terrein? Dit klinkt meer als territoriumagressie en dat gaat niet over door castratie.

[ingridsmits]

Buiten luistert Liam goed en kan goed met andere honden opschieten.
Hij lokt een gevecht volgens mij niet uit, maar als een (on)gecastreerde reu hem aanvalt  of opdringerig wordt dan gaat hij de uitdaging zeker niet uit de weg en vecht hij met volle overtuiging mee.
Met mensen die een hond bij zich hebben gaat het altijd goed en een enkele persoon die er anders uitziet dan anders, bijvoorbeeld laatst van die werklui met oranje pakken en grote kruiwagens dan gaat hij er ook blaffend op af.
Volgens mij vindt hij dingen die anders zijn dan anders gewoon eng, hij moet erg wennen.
Iemand die uit het water komt en heeft gezwommen vind hij ook eng, gaat hij ook blaffend op af.
Of laatst op het strand een jongen met een boot onder zijn arm, ook eng...
Misschien als hij wat ouder wordt en ik zoek veel nieuwe dingen op, dat het beter wordt.......
Liam is trouwens een Bordercollie.
Ik moet nog even uitzoeken hoe ik foto's op barfplaats moet plaatsen.

Alvast bedankt voor het meedenken.

groeten Ingrid

[Alba]

Een hond van 14 maanden is natuurlijk ook nog vollop in ontwikkeling, ook in zijn hoofd. Ik zou zelf dan ook eerder kijken of je met trainen zijn gedrag kan ombuigen. Tips daarvoor waag ik me niet aan, andere mensen hebben daar veel meer verstand van, maar ik ben blij om te lezen dat je castratie niet als hapklaar redmiddel van de plank trekt zoals zoveel mensen met een 'lastige' jonge reu!

[sandrath]

Het belangrijkste is kijken naar de hond. Is de hond gelukkig zo met z'n hormonen?

Wij zijn momenteel een beetje aan het lezen over castratie. James is een hele leuke reu van 2 1/2, maar de laatste tijd haalt hij op bepaalde punten echt het bloed onder onze nagels vandaan.
- achterblijven omdat hij uren alle plasjes wil ruiken,
- geen concentratie tijdens training/spel vanwege geurtjes
- probeert weg te lopen, maar staat door training wel net genoeg onder appèl waardoor je zijn vlucht kan afbreken
- continue voorhuidontsteking
- over de kook als teefje van mijn schoonzusje op bezoek is
- dominant gedrag naar reuen wat omslaat of in knokken of in vluchten als de ander imposanter is.

Ik vind het een erg moeilijke beslissing want ik kan niet goed bepalen hoeveel hij eronder lijdt en hoeveel ik gewoon vervelend vind... Ook vraag ik me af of dit gedrag leeftijdgebonden is (beetje zoals pubertijd) en of dit gewoon doorzetten is en dat over een half jaar deze piek wel weer over is??

[me and my boys]

2 1/2 jr is toch wel een volwassen reu, ik denk dat als ik jouw hond zou hebben hem een implantaat zou geven en zien hoe die daar op reageerd.....

[Jacqueline1968]

zou ik ook doen, wij hebben onze vorige reu met bijna 3 jaar laten castreren, jouw lijstje komt me akelig bekend voor en we waren het zat om zijn vrijheid maar steeds verder te moeten inperken, continu op onze tenen te lopen (en de hond ook trouwens)

als er toen implantaten waren had ik dat eerst geprobeerd, wij hebben hem laten castreren na een knokpartij over een loopse teef (waarvan de eigenaresse zei "hoe kan je dat zien dan?" terwijl ze er ook nog een dominante staby reu bij had, en dat ging dus fout)

binnen 2 weken was de voorhuidonsteking weg, maar wat belangrijker was, Kilian lande weer op aarde, ontspande zichtbaar buiten, weggelopen is hij nooit meer naar andere honden, hij zocht ook geen confrontaties meer, binnen 3 mnd waren geslaagd  voor de gg1 omdat meneer eindelijk echt op mij ging letten en.... omdat hij op distant control ook wel als niet laatste hond "af" wilde gaan (hij vertikte daarvoor om eerder te gaan als anderen). Een doetje geworden, nou nee, een geweldige hond kwam te voorschijn, die echt nog weleens een forse aanvaring heeft gehad, maar zoveel prettiger werd in de omgang. we waren blij dat we hem hebben laten uitzwaren, lichamelijk en geestelijk maar waren ook erg blij met onze beslissing. En Kilian...... die heeft nog heel veel losgelopen, wel opletten, t bleef een pittige reu, maar dat gehyper....... dat was weg.

grappig genoeg werd hij ook veel speelser, naar ons, maar ook met andere honden zo af en toe.

[Fynn]

Wij zijn momenteel een beetje aan het lezen over castratie. James is een hele leuke reu van 2 1/2, maar de laatste tijd haalt hij op bepaalde punten echt het bloed onder onze nagels vandaan.
- achterblijven omdat hij uren alle plasjes wil ruiken,
- geen concentratie tijdens training/spel vanwege geurtjes
- probeert weg te lopen, maar staat door training wel net genoeg onder appèl waardoor je zijn vlucht kan afbreken
- continue voorhuidontsteking
- over de kook als teefje van mijn schoonzusje op bezoek is
- dominant gedrag naar reuen wat omslaat of in knokken of in vluchten als de ander imposanter is.

Ik vind het een erg moeilijke beslissing want ik kan niet goed bepalen hoeveel hij eronder lijdt en hoeveel ik gewoon vervelend vind... Ook vraag ik me af of dit gedrag leeftijdgebonden is (beetje zoals pubertijd) en of dit gewoon doorzetten is en dat over een half jaar deze piek wel weer over is??

Het gedrag is niet leeftijdsgebonden hoor het gaat niet over na verloop van tijd.
Het zwakt zo nu en dan af en met tijden(als er veel loopse teven zijn) word het weer erger.
Wij hebben een reu die 5 jaar is en herkennen veel van wat jij zegt .
Hij heeft 2 implantaten gehad en dat hielp echt .
Nu is de laatste uitgewerkt en zitten we weer met hetzelfde gedrag als voordien.
Ik word nog teveel heen en weer geslingerd tussen wel of niet castreren dus kan nog geen beslissing nemen.

Groetjes Rian

[Gittje]

gittje, je ziet er vanaf(castratie) vanwege gezondheidsconsequenties maar je laat wel je hond jaarlijks inenten......?

Na z'n puppyentingen is het Dario's eerste enting, inclusief tegen hondsdolheid.  Normaal gezien zou ik het graag daarbij laten, maar wat als ik over de grens wordt tegengehouden en het medisch boekje van de hond wordt gevraagd ?

Het onderwerp castratie besproken met de DA en op het eerste gezicht is er voorlopig geen medische reden (tenzij misschien een puspiemel) noch gedragsreden om Dario te castreren.  Maar de kwestie blijft mij bezighouden  ::)

[me and my boys]

wij gaan ook de grens over maar laat m'n honden daarvoor niet enten, wel titeren met vermelding in het paspoort..
rabies wel..
als er geen redenen zijn zou ik hem lekker intact houden!

[Mevroi Kruim]

Het enige dat je verplicht bent te laten doen is de rabies-vaccinatie. Alle andere inentingen zijn facultatief. En idd als je gesnapt wordt met een hond zonder rabies-vaccinatie heb je dikke kans dat je die hond kwijt bent.

[sandrath]

2 1/2 jr is toch wel een volwassen reu, ik denk dat als ik jouw hond zou hebben hem een implantaat zou geven en zien hoe die daar op reageerd.....

Ik zal eens meer gaan lezen over die implantaten, dat zou misschien wel een interessante start kunnen zijn. Ik ben alleen bang voor allerlei (schadelijke) bijwerkingen, maar dat is meer instinctief dan gebaseerd op feiten.

[Gittje]

Ik was altijd anti-castratie, maar gut ik ben daar inmiddels wel milder in geworden. Die gezondheidsbezwaren dat zijn dingen die je misschien bj 1 op de 1000 ziet.

Is dat zo ?

Het belangrijkste is kijken naar de hond. Is de hond gelukkig zo met z'n hormonen? De één kan er prima mee omgaan, de ander niet.

Tja, hoe bepaal je dat ?  De grenzen liggen bij iedereen anders.

Onze kruising BD X Rott is intussen 20 maanden oud en bijzonder levendig.  Beweging krijgt hij meer dan genoeg.  Z'n jachtdrang/prooidrift is nog steeds hoog.  De laatste 3 maand begint hij zich -aangelijnd weliswaar- scherper op te stellen t.o.v. vreemde honden.  Als hij los gelaten wordt, geeft hij enkel problemen als de ander aanvalt.  Hij gaat een confrontatie niet uit de weg.

Thuis hebben we niks van problemen met hem.  Hij stelt zich onderdanig & welwillend op en onze 11 jarige, gecastreerde lab x rott is nog steeds de baas.  Hij waakt zonder overdreven blafferig te zijn.

T.o.v. vreemden buiten zijn territorium is hij altijd argwanend en een blijf-van-mijn- lijf hond geweest.  Ik vind het uitermate vervelend t.o.v.  mensen als hij begint te grommen als ze een poging doen om hem te strelen en/of te benaderen, zelfs al heb ik begrip als ik het vanuit zijn standpunt bekijk.  Sinds 1 maand begint hij als we op stap zijn als het donker is, nu ook te grommen naar mensen die aan de overkant van de straat op het voetpad lopen.  Als de mensen oversteken en miijn richting uitlopen, zou hij zelf durven uitvallen 

Dus ja, ik begin mij af te vragen in hoever we niet eens moeten proberen met een implantaat.  Het erge is dat ik mij goed bewust ben dat meer dan 30 geleden zijn gedrag als normaal voor dit type hond zou worden beschouwd.  Maar onze huidige maatschappij wenst super sociale honden ...