Gecastreerde reu hoog testestaron, iemand ervaring?

[Sella]

Diego is al een paar weken zo vervelend als een echte kerel met die loopse teven.
Hij is al ruim 2 jaar geleden gecastreerd na een zeer hevig vergrote teelbal.
Nooit een testestaron gehalte bepaald vroeger.
Gister had hij een giga erectie die ook niet ophield na perongeluk ertegenaan gekomen met borstelen(verwachte geen uitstulping met borstelen)
Vandaag toch hydro en eens aan Paul gevraagd.
Die heeft een testestaron bepaling gedaan.
Normaal voor een gecastreerde reu is 30 ng per liter, een rauw gevoerde met hele prooidieren en dus geslachtsorganen etend, zou dan 40 mogen hebben.
Diego heeft dus 60 ng per liter. Voor een intacte reu  is dat dus 100 ng per liter.
We zijn meteen begonnen met macsamuel hypersexualiteit.

Ik heb begrepen dat er in de hersenen dus gewoon nog testestaron  wordt gemaakt.

Iemand hier ervaring mee, en zo ja hoe hebben jullie je kereltje geholpen niet zo hyper te zijn van die heerlijke damesplasjes?

een implantaat of tardaq zijn geen optie omdat zijn pancreas van de rel raakt van hormonale schommelingen.

[*Dorothea*]

De bijnieren maken nog steeds testosteron bij een gecastreerde reu. Jammer dat hij geen implantaat kan, want die remt ook de aanmaak van testosteron in de bijnieren. Maar nu heeft hij toch ook last van hormoonschommelingen? Zijn hersenen moeten grote hoeveelheden hormonen aanmaken om die bijnieren aan te sturen.

[Sella]

Ja je hebt daar wel gelijk in, maar toen hij gecastreerd was, lag zijn pancreas weer zo goed als op zijn kont.
Als het fout gaat met dat implantaat, dan kan ik het toch niet meer ongedaan maken? Dat is mijn grootste dillema, anders had hij er bij wijze van spreken vandaag al ingegaan.
Ik vindt het zo sneu voor mijn kerel.
Hij vecht niet, loopt niet weg, rijdt niet, zit alleen zichzelf vreselijk in de weg

[me and my boys]

implantaat kunnen ze weer verwijderen...

[Sella]

Kijk dat is info waar ik wat mee kan.
Het was vandaag zo hectisch, dat je ook niet alles meteen bedenkt om te vragen en hij wilde eerst ook wel kijken met de mac samuel.
Moet morgen toch bellen om te vertellen hoe het gaat na de hydro, zal ik dat ook meteen bespreken, kan hij evt volgende week het implantaat meteen krijgen.

[*Dorothea*]

Hij had geen testikel in z'n buik toen hij gecastreerd werd, ze hingen allebei aan de buitenkant?

[Sella]

Ja ze hingen allebei buiten de buikholte.
Bal 1 was iets groter dan een ganzenei en eentje net zo groot als een hazelnoot.
De groeiende testikel was ook de reden van castratie.
Anders hadden we wel een implantaat geprobeerd.

Ik peins nog even verder, want ik wil zeker weten dat er niet ergens iets groeit wat er niet hoort.

Van een verschrompelde zak is het nu weer een soepel velletje geworden.

[Jacqueline1968]

is er niet iets aan de hand in zijn/bij zijn bijnieren??.

ik weet van een golden die ook iets soort gelijks had, en bleek een bijnier tumor te hebben, alles sloeg op hol, ook de testoteron.
deze hond ontwikkelde uiteindelijk de ziekte van Cushing

ik heb een gecastreerde reu gehad die jaren en jaren na de castratie nog gekoppeld heeft gestaan met een teef, niet zo lang, maar het werkte nog wel. onze da moest er om lachen en maakte zich totaal geen zorgen, de ene hond is de andere niet wat betreft aanmaak van hormonen (net als mensen), blijkbaar leverde de bijnieren behoorlijk testoteron.
en wij hebben ons er ook niet druk over gemaakt omdat de da zo lakoniek reageerde

[Sella]

Ik maak me er druk om, hij is een grote hond, en ik kan hem niet mannen als hij besluit achter een geur van een teef aan te gaan.
Dus om mijn eigen veiligheid en ook de zijne wil ik er wat aan doen.

[Jacqueline1968]

Ik maak me er druk om, hij is een grote hond, en ik kan hem niet mannen als hij besluit achter een geur van een teef aan te gaan.
Dus om mijn eigen veiligheid en ook de zijne wil ik er wat aan doen.

ik bedoelde met "druk maken" of het een ernstig fysiek probleem kon zijn, niet of het niet moeilijk kan zjin om de hond te kunnen mannen. 

tja, een gentle-leader om misschien, ik heb ook een macht hond lopen, gecastreerd en wel, maar zeker nog wel geinteresseerd, sterker nog, ik vraag me af of hij zelf wel weet dat hij gecastreerd is, hij is zeeer mannelijk en was al 5jaar toen we hem om medische redenen moesten castreren.

op plekken waar ik niet echt zeker ben dat ik ruimte heb om te manouvreren, gaat de GL erop, maar ik moet zeggen dat dat wel steeds minder wordt omdat de hond inmiddelels steeds beter in de hand staat en het vertrouwen en verhouding tussen ons enorm gegroeid is, zeker sinds we bij hem de kalmerende signalen van Turid Rugaas zijn gaan combineren met een hele rustige maar zeer consequente aanpak, hij wordt daar zelf ook kalmer van.

[Sella]

Er speelt gewoon meer bij ons ventje, zijn pancreas wil ook niet stabiel blijven en dat zou dan door de hormonale schommelingen kunnen komen.
we hebben besloten om volgende week een algemeen bloedbeeld te prikken met hormonenpannel erbij.
Weten we of het gewoon een lekker teefje is of dat er nog meer disbalans is en kunnen we daar aan gaan werken met de artsen van den hoek.

[yvette_van_alert]

ik denk dat ik een buikecho zou laten maken. Om zo te kijken of er iets afwijkend te zien is bij de bijnieren.

[Sella]

Dat ga ik dan ook even in de groep gooien dinsdag Yvette.

[Janie2]

Jaaaaaren later: hoe is dit afgelopen?
Ik stuitte op dit topic tijdens een Google zoektocht vanwege mijn reu die sinds de castratie kampt met voedingsproblemen (zie onze eigen topic). Ook heeft hij nog regelmatig een stijve.
Voor het eerst dat ik een link lees wbt castratie-pancreas/vertering.