Rond 15.00 uur mocht ik haar weer halen en ze was toen alweer helemaal wakker. Nog een beetje wiebelend op haar poten heb ik haar weer mee naar huis genomen. Ze is net op vier poten even mee de tuin ingelopen om een plas te doen, heeft even uit de vijver in de tuin gedronken en daarna lekker wat zalmsnippers van Rita naar binnengewerkt. Nu ligt ze rustig te slapen.
Oftewel: het ergste hebben we gehad, nu weer op naar het herstel. Voorlopig is dat voor Enya even lijnrust, een beetje rondkeutelen in huis en kleine plas- en poeprondjes. Zondag hebben we een afspraak in de kliniek om de wond te controleren en het drukverband te verschonen.
Ik wil nog wel even kwijt dat ik heel blij ben met de arts van de Waterpoort, Paul Groenestein, die haar heeft behandeld. Hij heeft veel meer gedaan dan goed werk leveren, maar daar vertel ik later wel meer over. Ik ga nu lekker bij mijn meisje en bij Socke zitten
.
