Ik heb mijn man (jager) moeten overtuigen dat barfen niet ervoor zorgde dat Baiko ook het wild zou gaan opeten. Hij heeft me het voordeel van de twijfel gegeven in ik ben begonnen met barfen, nu meer dan 1½ jaar geleden. Baiko gaat dus volledig mee in de jacht, straks begint het seizoen weer. Ook deze zomer is hij af en toe mee gegaan, maar in mindere mate. Baiko kan heel goed scheiden wat wild is en dus een apport en wat eten is. Maar hij weet donders goed dat die ganzen, fazant, eend of wat dan ook die geslacht moeten worden ook voedsel is voor hem. Hij wacht rustig af tot er ook wat voor hem overblijft.

Hij is superzacht in de bek, heeft nog nooit iets doodgebeten en al zeker niet geprobeerd om op te eten. Wij geven ook geen hele prooidier, bewust niet, om niet de kat op het spek te binden (in dit geval ´de hond op het wild´)
Hij zou het ook niet opeten uit zichzelf, gelukkig.
Zijn jachtdrift wordt dusdanig veel aangesproken dat hij daarbuiten ook geen neigingen heeft om achter wild aan te gaan. Hij scheidt ook duidelijk een ronde met het vrouwtje of een ronde met de baas. Met de baas mag je en wordt je achter wild aangestuurd. Bij het vrouwtje niet.
Ik ben er toch wel van overtuigd, dat honden die uit zichzelf al een behoorlijke jachtdrift hebben en die dit dus ook niet mogen, juist op een onbewaakt moment achter wild aangaan, ze kunnen zich niet inhouden en gaan hun instinct achterna. Als de hond op bepaalde tijden wel zijn instinct kan en mag volgen door een training o.i.d. dan zal de drift tussendoor minder zijn.
En het heeft niks te maken met barf of niet!