Nimueh en haar kvv
Moderators: koekje, pearlsofpassion
Re: Nimueh en haar kvv
Dat bloed is wel een idee ja. Met lamshart ontdooien ligt er altijd ook wat bloed om de blokjes heen, de blokjes eet ze niet op, maar ze likt alle bloed eraf. 8) Misschien als ik dat op het kuikentje doe, dat ze het wel begrijpt. Is in ieder geval wel het proberen waard, thanks voor de tip!
Re: Nimueh en haar kvv
Ondertussen weer een tijdje verder. Twee weken terug heeft ze een terugslag gehad vanwege de stress (kitten erbij) en omdat ik zo stom was om RC Sensitive te geven die ik van de DA had meegekregen. Niet dat ze het lekker vond hoor, maar dat zorgde er dus wel weer voor dat ik zowat opnieuw kon beginnen. Nu eet ze de kvv (CB Eend en HB Kip/rund) wel weer zelfstandig, maar ik ben er wel achter gekomen dat ze gewoon erg veel rust om haar heen moet hebben met eten. Sinds drie weken hebben we een kitten erbij, dus als ze niet uit zichzelf begint, dan zet ik haar in haar domein (de logeerkamer) met de deur dicht. Een uurtje later ga ik kijken en als ze het dan niet op heeft, dan ga ik erbij zitten en ga ik haar aaien. Op de 1 of andere manier is ze daar erg gevoelig voor en eet ze dan wel. Ik wil de kvv niet meer mengen met blik voor haar, omdat ik het idee heb dat het gewoon een drempel is die ze over moet en dat blijkt dus ook want nu eet ze het weer gewoon.
De andere twee katten eten nu voor 2/3e en voor de helft Barf en ik laat haar eigenlijk ook gewoon daarvan meeeten. Ik meng het wel als ze het na een uurtje niet heeft geproeft met snoezepoes tonijn of makreel zodat ze wel wat binnen krijgt. En sinds een paar dagen gaat dat eigenlijk wel heel goed, boven verwachtig in ieder geval. Botjes vond ze voorheen erg eng. Kwam ze die in haar eten tegen, dan spuugde ze ze verontwaardigd uit en rende dan heel hard weg om vervolgens niets meer met haar eten te doen. Nu snij ik alles met bot wel in stukjes van 1-0,5 cm, maar ik merk dat de fobie echt veel minder is geworden. Als een stukje uit heel veel bot bestaat, dan spuugt ze het weer uit na wat kauwen, maar dan pakt ze wel gewoon een ander stukje. Ze begint ook steeds meer haar kiezen te gebruiken.
Gisteren had ik barf neergezet van paardenbiefstuk, kippenorgaan en kippenvleugel gemengt met een halve eetlepel snoezepoes en expres s'nachts laten staan en vanochtend zaten er nog maar 2 stukjes kippenvleugel in. De twee stukjes van het gewricht. De rest was helemaal weg.
Ik moet zeggen dat ik wel erg trots op haar ben nu. Ik hoop dat ze over een tijdje geen tandsteen meer heeft. Twee weken terug toen we bij de DA waren zei de DA namelijk nog dat we er wel over moesten denken om wat aan haar tandsteen te laten doen, maar om eerlijk te zijn vond ik het er al stukke beter uitzien. 6 weken terug was het echt een dikke, donkerbruine plak aan de buitenkant van haar achterste kiezen met knalrood (roder dan rood) tandvlees, maar nu was het tandsteen veel lichter van kleur en het tandvlees was rood, niet meer vuurrood. Naar mijn idee gaat het dus de goede kant op.
De andere twee katten eten nu voor 2/3e en voor de helft Barf en ik laat haar eigenlijk ook gewoon daarvan meeeten. Ik meng het wel als ze het na een uurtje niet heeft geproeft met snoezepoes tonijn of makreel zodat ze wel wat binnen krijgt. En sinds een paar dagen gaat dat eigenlijk wel heel goed, boven verwachtig in ieder geval. Botjes vond ze voorheen erg eng. Kwam ze die in haar eten tegen, dan spuugde ze ze verontwaardigd uit en rende dan heel hard weg om vervolgens niets meer met haar eten te doen. Nu snij ik alles met bot wel in stukjes van 1-0,5 cm, maar ik merk dat de fobie echt veel minder is geworden. Als een stukje uit heel veel bot bestaat, dan spuugt ze het weer uit na wat kauwen, maar dan pakt ze wel gewoon een ander stukje. Ze begint ook steeds meer haar kiezen te gebruiken.
Gisteren had ik barf neergezet van paardenbiefstuk, kippenorgaan en kippenvleugel gemengt met een halve eetlepel snoezepoes en expres s'nachts laten staan en vanochtend zaten er nog maar 2 stukjes kippenvleugel in. De twee stukjes van het gewricht. De rest was helemaal weg.
Ik moet zeggen dat ik wel erg trots op haar ben nu. Ik hoop dat ze over een tijdje geen tandsteen meer heeft. Twee weken terug toen we bij de DA waren zei de DA namelijk nog dat we er wel over moesten denken om wat aan haar tandsteen te laten doen, maar om eerlijk te zijn vond ik het er al stukke beter uitzien. 6 weken terug was het echt een dikke, donkerbruine plak aan de buitenkant van haar achterste kiezen met knalrood (roder dan rood) tandvlees, maar nu was het tandsteen veel lichter van kleur en het tandvlees was rood, niet meer vuurrood. Naar mijn idee gaat het dus de goede kant op.
