Gisteren was een bijzondere dag, ondanks alles ook een mooie laatste dag samen met Borke.
De hele dag lag hij aan mijn voeten, tot het laatste moment was hij als mijn schaduw.
Toen de dierenarts belde dat zij onderweg was, hebben we Sofi en onze altijd alom aanwezige poes Haley samen in mijn werkkamer gelaten en samen met Borke gewacht op de dierenarts.
Toen zij aanbelde ging Borke blaffend naar de deur, zoals altijd. Toen hij zag wie het was, begon hij haar meteen op zijn charmante kwispelende vriendelijke manier te begroeten.
Zij vertelde dat het middel waarmee zij hem in slaap zou brengen niet misselijk maakte, dus dat we hem gewoon konden afleiden met voertjes.
Borke lag op de grond in de woonkamer en had het prima naar zijn zin, terwijl ik hem zelf gedroogde biologische kip-vleugeltips voerde, waar hij dol op was. Telkens als hij er een op had, keek hij enthousiast of er nog meer waren.
Zo hadden we een paar mooie minuten samen, waarin hij langzaam wegzakte in een diepe slaap en er nog precies 1 tipje over was.
We legden een handdoek onder hem en hij kreeg zijn laatste injectie en je zag het licht wegdoven uit zijn ogen.
Zo is hij heel mooi en vredig ingeslapen, charmant en lief tot het allerlaatste moment, zoals hij zijn hele leven voor ons geweest was.
Wij streelden hem en roken aan hem, maar het was toch al anders…
Wij lieten Sofi in de kamer, ze liep naar ons toe keek naar Borke snuffelde en moest daarna kijken wie die vrouw in de kamer was, maar haar handen roken naar kiptips, dus het was wel OK. Sofi kreeg een tipje en was blij.
Wij namen afscheid van de dierenarts en legden Borke op een autoplaid waar hij vaker op geslapen had en zo droeg Leo hem naar de achterbank van de auto. Sofi gehaald en achter in de auto gelaten en naar het crematorium in Stompwijk gebracht. Daar heeft Leo Borke zelf naar binnen gedragen en op zijn plaid neergelegd op een verhoging.
Sofi snuffelde even aan hem en was verder rustig en kalm. We zijn daar even bij hem gebleven, koffie gedronken en toen was het tijd.
Sofi achterin de auto gelaten en samen gezien hoe Borke in de oven werd gelegd.
We zijn met Sofi weggegaan en hebben een eind met haar gewandeld in natuurgebied Vlietlanden, haar daarna een halfuurtje alleen in de auto gelaten, terwijl wij samen een biertje dronken in een plaatselijk café. Toen we terugkwamen bij de auto was Sofi rustig en kalm, net als bij het crematorium.
We reden langs het crematorium, haalden de asbus op en reden naar huis.
Thuis zijn we samen de tuin in gegaan, naar een hoekje achterin de tuin aan de rand van het losloopgebied, waar een lampje op schijnt. Een plekje waar Borke graag kwam. Daar hebben we de grond open geharkt, de as gestrooid en ingeharkt.
Daarna hebben we Sofi er bij gehaald en op Borke’s plek in de tuin het glas geheven op Borke en een tijdje met Sofi in de tuin gezeten en onze wijn opgedronken.
Het was een mooie afronding van het leven van onze lieve Borke, charmant en aanhankelijk tot op het laatst.
Dag Borke…
Vanochtend liep ik de trap af en voor het eerst stond Borke mij niet op te wachten. De handdoek waar hij gisteren op gelegen had, lag nog in de kamer.
Ik liet Sofi uit de bench en ze keek de kamer in. Alle andere ochtenden sinds ze bij ons woont, kwam Borke direct naar haar toe en speelden ze samen en likten elkaar af. Zelfs op zijn laatste ochtend was hij naar haar toe gekomen om haar te begroeten.
Ze liep naar de plek waar hij was ingeslapen, rook aan de grond en rook aan de handdoek. Daarna was het net of ze weer wist dat Borke er niet meer is, ze ging zoals altijd rustig in de kamer liggen.
Mede namens Leo wil ik jullie bedanken voor al jullie afscheid verhalen over jullie honden, die ons hielpen om te bedenken hoe wij het wilden verzorgen voor Borke. Dank voor al jullie lieve woorden, kaarten, mails en pb-tjes.
Het doet ons goed te weten dat zoveel mensen met ons meeleven, te meer daar velen van jullie Borke ook persoonlijk gekend hebben.
