Valt mee hoor Pauline. Ik denk dat je als fokker redelijk gehard wordt met sommige dingen en daarbij komt nog dat ik als halve West-fries en halve Fries erg nuchter over zulke dingen ben. Het is jammer maar dat is het dan ook wel. Ik ben er een paar uur door van slag geweest omdat de bloedlijn naar onze Ezra nu stopt (Jet is het enige kind dat ik van hem heb waar ik iets mee kan/kon) maar meer is het niet geweest.Pauline schreef: Jeetje wat een "onding".... ongelofelijk.... Gelukkig dat ze de goede kant weer op gaat, al kan ik me voorstellen dat jullie verdrietig zijn omdat er nooit Jetkindjes komen....
Alles staat nu in het teken van Jet gezond thuis krijgen. Als ik echt zou willen zijn er mogelijkheden om toch terug te gaan naar die lijn via nakomelingen van de broer van Ez maar die moeite ga ik niet eens doen. Het ging ons puur om Ezra en niet om zijn broer.
Ik had Jet heel graag pups gegund omdat ze altijd zo geweldig is met pups bij ons in huis en vond het een enorme goede ervaring voor haar. De voorpret over haar in de werpkist met pups en dat geweldige lachebekkie erbij was al heel erg leuk. En nu ben ik blij als ze weer bij ons op de bank zit te grinniken zoals alleen een spikkel dat kan.
Zodra ze hersteld is, en we gaan er maar even voor het gemak van uit dat ze volledig hersteld, gaan we de komende jaren alleen nog maar heel erg van haar genieten en zoveel als we kunnen van haar houden.
en dan het volgende....nu heel eruit 
