Ik assisteer bij diverse operaties, maar het moet niet bij mijn eigen honden zijn of hele bekende honden. Dan komt het te dicht bij en ga ik ook van mijn stokkie. Met Djilly een keer gehad, had een stok in haar oksel gekregen, wond zelf netjes schoongemaakt, voorbereid voor het hechten, daarna DA erbij, ik Djilly vasthouden, eeuhhh roep maar een andere assistent, dit gaat niet goed, en voor ik goed en wel uit de kamer was, lag ik al..oeps!Robian schreef: Volgens mij is het gewoon talg hoor.
Ik ken ze van Robbie.
Zo'n soort ding heeft een DA al een keer onder plaatselijke verdoving bij hem weg gehaald.
Ik mocht er gewoon bij blijven.
(en toen ging ik bijna van mijn stokje en dat terwijl ik de meest bloederige operaties op tv kan zien)
OT: Bultjes zijn bij mij ook echt een no-no. Zeker als ze groeien en/ of vermeerderen. Lekker weg laten halen.
En ja, bultjes kunnen soms diep zitten en dan is plaatselijk verdoven niet meer toereikend. Zit het echt bovenop de huid, dan moet het wel mogelijk zijn, maar een DA moet het ook willen. Je hond kan stabiel zijn, maar zo'n situatie is toch anders. Als ze wel net iets dieper moeten en de hond voelt het wel en haalt uit. Dat wil je ook niet graag.
Van flauwvallen heb ik gelukkig geen last, ook niet bij mijn eigen honden.
Fijn dat je dat vieze ding weg laat halen, t voelde ook niet fijn aan 
