Kaela schreef:
Castratie gebeurd aan de lopende band, bij de meeste van onze huisdiersoorten. Terwijl bij sterrilisatie heel veel problemen van castratie helemaal niet opspelen, zoals de veranderde hormoonhuishouding.
Maar meestal als je overgaat tot castratie, wil je toch net die sexuele drift wegnemen? Niet enkel onvruchtbaar maken. Zeker bij een intacte reu die 'er last van heeft'. Als je hem gewoon steriel wil hebben omdat je geen pups wil, maar er niets op tegen hebt dat ze 'het' doen, is dat wat anders. Maar blijkbaar geeft dat meer kans op baarmoederontstekingen, en dan is dat ook geen goed idee.
Bij katten is het toch ook dat er net tot castratie overgegaan wordt om de drift weg te nemen. Omdat zowel katers als poezen gaan zwerven (met alle gevaren van dien en uithongering), vechten (of midden in een gevecht terechtkomen) en enge ziekten (zoals kattenaids en leukemie)oplopen. Bovendien is het gewoon niet leuk voor kater om steeds zijn driften achterna te moeten ipv te doen waar hij zelf zin in heeft. En poezen liggen ook liever voor de haard dan tussen vechtende katers op de grond te gaan kruipen. Bovendien is krols worden gewoon erg belastend voor het lichaam. Er is hie rechtover een poes die steriel is maar nog krols wordt. Elke maand is die dus een paar dagen aan het huilen en jammeren. Ze wil die katers helemaal niet bij zich, want ze doen haar pijn bij de dekking en ze is dus steeds razend op hen, maar kan het niet laten hen te roepen. Heel zielig. Je zou haar moeten zien zitten. 1 hoopje ellende op die dagen. En maar meppen en blazen naar de katers. En waarvoor?
Bij honden zie ik in waarom er zoveel mogelijk vermeden wordt om te castreren. Maar bij katten is castratie gewoon het beste wat je kan doen. Dan kan je kat gewoon zijn leven onbezorgd genieten, luieren, spelen enz... En het is een stuk gezonder.
Dus stellen dat er teveel overgegaan wordt tot castratie ipv sterilisatie voor ons gemak, vind ik niet kloppen.