Eigen paard

[miik]

Een dier waar je aan gehecht  voelt als een vriend kan ik toch niet naar een slager brengen .....we hebben  de meest "humane "dood voor haar gekozen op dat moment
met de minste stress......
en dat was heel rustig in laten slapen .

En daarmee heb je het beste gedaan wat je kon en dat is goed !
Het lijkt me ontzettend moeilijk om zo snel afscheid te moeten nemen.....
Heel veel sterkte en ik hoop dat je het straks een plekje kunt geven ! 

[Yvonne K]

Heel veel sterkte met het verlies van je grote vriendin

[Naomi B]

Meis, je hebt gedaan wat je kon. En als jij je zo emotioneel betrokken voelde bij jouw lieve paard dan is jouw beslissing ALTIJD de juiste. Het gaat tenslotte om je eigen dier met wie je heel wat hebt meegemaakt. Heel veel sterkte en een grote dikke knuf.

[Aquillo]

Wat is mij afvraag; mag een paard dat niet geregistreerd staat als consumptiedier wel geslacht worden? Volgens mij is dat bij wet verboden voor humane consumptie.
Weet je zeker dat de slager het vlees aan jou mee naar huis mag geven?
Als het paard naar de slager gaat, dan mag de DA hem niet euthanaseren. Paard moet daar levend toe komen, tenzij het een destructie bedrijf is.

Indien dat geen probleem is zie ik eigenlijk, buiten menselijke hersenspinsels, geen verschil tussen het voeren van je eigen paard of een ander paard.

met keuring en slachtvergunning mag dat

[casandra]

Ow wat een vreselijk nieuws net nu het de goede kant op leek te gaan.
Heel veel sterkte met je verlies!

[haba]

een paard dat niet geregistreerd staat als consumptiedier mag niet geslacht worden!! pas is er nog een slachthuis gesloten dat dit wel deed.

[miruske]

Mijn verstand is het ook eens met Naomi,
het gevoel loopt daar nog niet mee in de pas 

ook ik moet het eens zijn met naomi en ik ben een vreselijk paarden fan en dan met name trekpaarden. Ik snap helemaal hoe je gevoel het vind, maaaaaaaaar.........

Is het niet juist heel mooi dat je paard op deze manier jouw liefde terg kan geven of in dit geval door kan geven?
Ik zal je vertellen hoe ik het zie: in het leven maken wij van alles mee en onze dieren net zo: ze voelen liefde pijn verdriet vreugde en al die dingen vormen het karakter en voeden de ziel. Deze ziel leeft in ons lichaam en als dat lichaam op is verlaat onze ziel deze en gaat over in energie. En deze energie voegt zich bij de mensen wara wij het meest van houden. Mijn energie zal dus naar mijn vriend en kinderen gaan en die van jouw paard dus voor een groot deel misschien wel helemaal naar jou. Zo kan het ook dat je iemand die overleden is soms dichter bij je voelt dan ooit. Die energie die om je heen hangt is naar mijn mening je aura. Omring je met goede en liefdevolle mensen en tijdens het wegvallen van deze mensen zal je energie dus ook positief groeien. Omring je met de kwade mensen van de wereld en dan wordt je energie bij het wegvallen van deze mensen ook negatiever worden.

De ziel van jouw paard is dus zodra het dier dood is in mijn ogen niet meer gebonden aan hetlichaam. Het dier zal dichter bij je zijn dan ooit!! En dus maakt het eigenlijk niet uit wat er met het lijf gebeurd. Nu wil jouw gevoel dat goed afsluiten en daar moet je echt een keuze in maken. En dan komt er inderdaad nog bij wat de wet is. Mag je het vlees wel mee naar huis nemen? En wil je dit wel of verkoop je het niet liever aan andere hondenvoerders? Het is en blijft een moeilijke keuze en ik wens je heelveel sterkte en hoop dat je er met je eigen gevoel uitkomt

Oh en het is allemaal maar mijn mening he? Niemand is verplicht deze te delen.