Kayne heeft een epileptische aanval gehad.

[charmed]

Op het forum epilepsiebijhonden wordt gesteld dat primaire epilepsie voor het 5e jaar ontstaat en dat je er vanuit mag gaan dat als het na het 5e jaar ontstaat het secundaire epilepsie is.
100% zeker zou je dat niet kunnen stellen.
Het zou zelfs in de praktijk mogelijk kunnen zijn dat een 2 jarige hond met epilepsie geen primaire maar secundaire epilepsie heeft, vandaar dat er wel altijd een uitgebreid bloedonderzoek wordt gedaan bij zowel jong als ouder.

Er zijn tegenwoordig meerdere rassen waar de epileptische aanvallen wel vroeg beginnen, maar waar het geen idiopatische epilepsie blijkt te zijn, deze honden reageren dan ook niet op AED's. Onderzoek over hoe en wat, lijkt me ten alle tijde raadzaam.

[charmed]

Ik vraag me af of dit waar is. Volgens mij zijn er zat oudere honden waarbij gewoon geen oorzaak gevonden kan worden en het toch onder de noemer primaire epilepsie gaat. Primaire epilepsie ontstaat meestal op wat jongere leeftijd maar is volgens mij geen wet van meden en perzen. Ik kan het mis hebben.

Als er op oudere leeftijd geen oorzaak gevonden wordt, noemen ze het secundaire epilepsie. Bij Savannah was ook geen oorzaak gevonden. Haar moeder had op 5,5 jarige leeftijd haar 1ste Epileptische aanval gehad (3 jaar na het nestje wat ze gehad had) , savannah was al 7 jaar  toen ze haar 1ste aanval kreeg. Als er veel idiopatische epilepsie voorkomt in die lijn zullen ze er vanuit gaan als ze niets vinden dat het idiopatisch is.

[spreeuwtje]

de ierse setter van de ouders van meneer spreeuw kreeg ook na het 5e jaar aanvallen. Hele zware met schuimbekken en rond bijten. Tot zijn 7e bleef Hij die aanvallen geregeld krijgen. Daarna niks meer. Hij is 15 geworden. Ik heb Gister nog wel de d.a. Gebeld. Die gaf aan het even aan te zien. Ook omdat ik op t moment zelf hartstikke ziek ben en meneer spreeuw heel graag mijn steun wil bij een d.a. Bezoek. We denken er wel over om miss over een tijdje een onderzoek te laten doen. Dat kan nooit kwaad. Ook omdat Kayne in december eigenlijk zijn  parvo weil enting moet hebben en wij hem die niet zonder onderzoek willen geven. Het lijkt me nu ook niet goed om Kayne nu de stress van de d.a. Te laten doorstaan.

[charmed]

Ik zou het ook aankijken, maar mochten er bijvoorbeeld meerdere aanvallen achter elkaar gaan volgen, dan zou ik wel gelijk laten onderzoeken. Ik hoop dat he tniet weer voorkomt

[spreeuwtje]

als dat gebeurd gaan we zeker direkt heen. Het komt ook gewoon erg beroerd uit. Ik kan niet op mijn benen staan. Ik heb een infectie aan mijn evenwichts orgaan. Sinds 3 dagen kan ik weer wat drinken binnen houden. Nooit geweten dat je daar zo misselijk van kon zijn! De hele wereld draait!

[C@rine]

Sterkte spreeuw voor jullie allemaal

[202Spots]

Ik vind het ook niet als 'n seizure klinken..met de bolle rug en staart tussen z'n poten ik dacht eigenlijk ook aan darm probleem of pancreatitis..
Als het wel epilespy zou kunnen zijn dan zou ik de schildklier onderzoek doen, en houd ook de rescue remedy bij de hand om 'm vlugger "terug" naar normal te brengen
als 't weer zou gebeuren..
Hier verschillende soorten seizures:
Hollands:
http://www.epilepsiebijhonden.nl/soortepilepsie.htm
Engels:
http://www.canine-epilepsy.com/overview.html
success er mee

[Lizzy]

Als er op oudere leeftijd geen oorzaak gevonden wordt, noemen ze het secundaire epilepsie. Bij Savannah was ook geen oorzaak gevonden. Haar moeder had op 5,5 jarige leeftijd haar 1ste Epileptische aanval gehad (3 jaar na het nestje wat ze gehad had) , savannah was al 7 jaar  toen ze haar 1ste aanval kreeg. Als er veel idiopatische epilepsie voorkomt in die lijn zullen ze er vanuit gaan als ze niets vinden dat het idiopatisch is.

Volgens mij (ik ben eigenwijs) is dit toch niet correct. En het is ook hoe je dingen leest.

Secundaire epilepsie wordt gekenmerkt door een aanwijsbare oorzaak die voor de aanvallen te vinden is. Er zijn tal van oorzaken voor secundaire epilepsie, waarbij het doel van de behandeling is, de oorzaak weg te nemen, wat echter soms moeilijk is, omdat de oorzaak niet altijd duidelijk is vast te stellen. De meestvoorkomende oorzaken voor secundaire epilepsie is hepato-encefalopathie en hersentumoren. Hepato-encefalopathie treedt vaak op bij hele jonge honden (<1 jaar) of oude honden (>6 jaar). Bij jonge honden wordt het vaak veroorzaakt door een levershunt. Een levershunt is een aangeboren afwijking waarbij bepaalde bloedvaten niet goed zijn aangelegd. Hierdoor kan de lever gifstoffen niet uit het bloed zuiveren, waardoor o.a. ammoniak in het bloed achterblijft. Deze ammoniak kan zorgen voor gedragsveranderingen, agressie en epileptiforme aanvallen. Bij de oudere hond wordt hepato-encefalopathie vaak veroorzaakt door acute hepatitis. Hersentumoren zijn er in vele soorten en maten. Vaak kan alleen middels een hersenscan (CT-scan) worden aangetoond of er sprake is van zo'n tumor. Over het algemeen komen hersentumoren meer bij de oudere hond voor, dan bij de jongere en helaas is er in de meeste gevallen weinig aan te doen als bij een hond een tumor wordt vastgesteld.
Secundaire epilepsie komt meestal tot uiting als de hond jonger is dan 6 maanden, of ouder is dan 5 jaar.

[charmed]

als dat gebeurd gaan we zeker direkt heen. Het komt ook gewoon erg beroerd uit. Ik kan niet op mijn benen staan. Ik heb een infectie aan mijn evenwichts orgaan. Sinds 3 dagen kan ik weer wat drinken binnen houden. Nooit geweten dat je daar zo misselijk van kon zijn! De hele wereld draait!

Sterkte en beterschap (ook voor jezelf)

[charmed]

Volgens mij (ik ben eigenwijs) is dit toch niet correct. En het is ook hoe je dingen leest.

Secundaire epilepsie wordt gekenmerkt door een aanwijsbare oorzaak die voor de aanvallen te vinden is. Er zijn tal van oorzaken voor secundaire epilepsie, waarbij het doel van de behandeling is, de oorzaak weg te nemen, wat echter soms moeilijk is, omdat de oorzaak niet altijd duidelijk is vast te stellen. De meestvoorkomende oorzaken voor secundaire epilepsie is hepato-encefalopathie en hersentumoren. Hepato-encefalopathie treedt vaak op bij hele jonge honden (<1 jaar) of oude honden (>6 jaar). Bij jonge honden wordt het vaak veroorzaakt door een levershunt. Een levershunt is een aangeboren afwijking waarbij bepaalde bloedvaten niet goed zijn aangelegd. Hierdoor kan de lever gifstoffen niet uit het bloed zuiveren, waardoor o.a. ammoniak in het bloed achterblijft. Deze ammoniak kan zorgen voor gedragsveranderingen, agressie en epileptiforme aanvallen. Bij de oudere hond wordt hepato-encefalopathie vaak veroorzaakt door acute hepatitis. Hersentumoren zijn er in vele soorten en maten. Vaak kan alleen middels een hersenscan (CT-scan) worden aangetoond of er sprake is van zo'n tumor. Over het algemeen komen hersentumoren meer bij de oudere hond voor, dan bij de jongere en helaas is er in de meeste gevallen weinig aan te doen als bij een hond een tumor wordt vastgesteld.
Secundaire epilepsie komt meestal tot uiting als de hond jonger is dan 6 maanden, of ouder is dan 5 jaar.

Zoveel mensen, zoveel meningen. Ik heb meerdere lezingen bijgewoond de laatste tijd, van verschillende specialisten en ze brengen het allemaal net even iets anders. Het is idd net hoe je het opvat. Het enige wat belangrijk is met Epilepsie, dat je gaat uitzoeken wat het precies is, zodat de juiste behandeling ingezet kan worden.

[Angelique]

Het lastige bij epilepsie is gewoon dat datgene wat als richtlijn neergezet wordt, ook direct weer onderuit gehaald wordt door uitzonderingen of de vermelding dat de cijfertjes wel marge hebben. Punt is dat er maar relatief zelden een oorzaak gevonden wordt en je dan in de da-wereld automatisch "primair" aangemeten krijgt, terwijl in diezelfde wereld verteld wordt dat primair zich b.v. moet openbaren voor het 5de levensjaar. Maar goed, dan krijgt een hond het met 6, kunen ze verder ook niks nakkes nada vinden, dus tja, dan ook maar de stempel primair.

[charmed]

Ik wilde ook net schrijven dat een leeftijd er bij zetten toch wel erg gevaarlijk is, ik heb meerdere shelties die netjes binnen de grens van Idiopatische epilepsie de eerste aanval hebben gehad, maar ik had gelijk het gevoel dat het geen echte epilepsie was. Eentje zelf 2 maand na haar 2de verjaardag.

Ik praat bijna maandelijks (helaas) met de neuroloog, en we hebben het ook vaak over Epilepsie. De neuroloog zegt dan ook dat er steeds meer oorzaken worden gevonden. Dus honden die vroeger als Idiopatische Epilepsie weggezet werden, daar zouden ze tegenwoordig wel een oorzaak voor kunnen vinden, want ze krijgen steeds uitgebreidere onderzoeksmethoden. Kijk maar eens naar een Urine Accid Screentest. Hier kunnen ze veel afwijkingen (met name stofwisselingsziekten) die ze vroeger niet konden vinden, nu wel mee vinden, en zo zijn er nog veel meer nieuwe methoden om ziektes te ontdekken die er vroeger niet uit te zoeken waren, omdat er geen onderzoeksmethode voor was.

[spreeuwtje]

dank voor jullie beterschapswensen en informatieve sites. Ik heb nog niet alles kunnen lezen... Ga dat zeker wel doen.  het laatste wat Wij willen is Kayne door een zware medische molen te halen. Kayne is... Zoals veel honden... Niet blij bij de d.a. Vaak als je bij je eigen standaard d.a. Langsgaat gaan ze natuurlijk eerst de standaard onderzoeken doen... Maar hoe meer ik lees, leer ik dat er zoveel verschillende oorzaken kunnen zijn en dat er heel veel verschillende interpetaties zijn. Als we gaan laten onderzoeken dan zou ik t liefst gelijk een goede arts treffen die spijkers met koppen gaat slaan en bijv bloed en urine op alle mogelijke wijzes laat onderzoeken zodat Kayne misschien maar een paar keer heen hoeft. Hoe het met meneer spreeuw zit weet ik nog niet... Maar persoonlijk zou ik niet kiezen voor een mri omdat het ontdekken van een evt tumor niets toevoegd omdat er geen behandeling mogelijk is. Ik zou hem die stress niet willen aan doen. Is er een arts waar je direkt heen kan die bij het eerste bezoek zoveel mogelijk oorzaken zal willen achterhalen? Of ga ik nu wel heel erg hard?

[charmed]

dank voor jullie beterschapswensen en informatieve sites. Ik heb nog niet alles kunnen lezen... Ga dat zeker wel doen.  het laatste wat Wij willen is Kayne door een zware medische molen te halen. Kayne is... Zoals veel honden... Niet blij bij de d.a. Vaak als je bij je eigen standaard d.a. Langsgaat gaan ze natuurlijk eerst de standaard onderzoeken doen... Maar hoe meer ik lees, leer ik dat er zoveel verschillende oorzaken kunnen zijn en dat er heel veel verschillende interpetaties zijn. Als we gaan laten onderzoeken dan zou ik t liefst gelijk een goede arts treffen die spijkers met koppen gaat slaan en bijv bloed en urine op alle mogelijke wijzes laat onderzoeken zodat Kayne misschien maar een paar keer heen hoeft. Hoe het met meneer spreeuw zit weet ik nog niet... Maar persoonlijk zou ik niet kiezen voor een mri omdat het ontdekken van een evt tumor niets toevoegd omdat er geen behandeling mogelijk is. Ik zou hem die stress niet willen aan doen. Is er een arts waar je direkt heen kan die bij het eerste bezoek zoveel mogelijk oorzaken zal willen achterhalen? Of ga ik nu wel heel erg hard?

Ik zou ook dat aanraden, gelijk bij de juiste dierenarts terecht komen, dus gelijk een verwijsbrief halen (bij je eigen dierenarts) voor een specialist, internist/neuroloog die kan zowel epilepsie onderscheiden of iets wat intern is. Ik zou dan kiezen voor Paul Mandigers in de wagenrenk. Hij haalt zelfs zeldzame ziektes eruit.

Ik heb ook nog nooit een MRI laten maken, bij geen van mijn 5 epileptische honden, de keus is daaraan aan je zelf, met een beetje geluk, weet je al voordat ze een MRI voorstellen, wat er aan de hand is met je hond.

Veelal wordt er eerst een bloedonderzoek gedaan, daarna wordt er met de eigenaar gepraat, dus zoveel mogelijk informatie verzamelen. Liefst ook een flimpje van het gebeuren meenemen (als je die hebt) Goed dagboek, zoveel mogelijk gegevens noteren. En aan de hand daarvan kunnen ze bijvoorbeeld voorstellen, alleen een echo te laten doen, eerst om te kijken of daar wat aan de hand is. Het is eigenlijk bij elke hond verschillend, welke onderzoeken ze verrichten om te kijken wat er aan de hand is. Ik heb het nog niet meegemaakt dat ze bij mijn honden precies dezelfde onderzoeken allemaal deden, bloedonderzoek komt dan wel overal overeen, maar de rest niet.

Om een voorbeeld te geven, bij Prudence was het bloedonderzoek, echo van het hart en buik, daarna urine test. Bij Savannah, bloedonderzoek, echo van hart en buik, daarna addison's test.

[spreeuwtje]

Ok... Paul mandigers ken ik wel. Ben daar met paap ook geweest... Aardige man. Ik dacht dat ik wel met vertrouwen rust zou kunnen vinden in het idee dat je na 1 aanval best kon aankijken om te zien of er nog 1 volgt. Maar ik krijg steeds meer een naar onderbuik gevoel. Niet dat ik aan Kayne iets zie maar meer omdat we het afgelopen jaar heel heel veel pech hebben gehad. Net nu t wat rustiger leek te worden omdat er zaken afgerond zijn... Dit ineens weer gebeurd naast zelf ziek worden. Ik vertrouw niet meer zo op die... Het komt wel goed houding die ik altijd kon hebben.