oeps, hij is een beetje groot zie ik.. ik hoop dat het kan voor nu even.. (ben al blij dat het plaatsen lukt..)
nou, we zijn weer thuis, even gegeten en het bezoek laten bezinken..
heel fijn om daar te zijn; voor ons en voor Bon
ze was heel rustig en kalm en relaxed (voelt zich thuis daar) en verzorger zei ook dat ze zich helemaal aan hun overgeeft, ze mogen alles doen etc..
echt zo fijn! anders hadden we ook niet door kunnen gaan..
zij is normaliter niet zo van de vreemde mensen. eerder was dit nog lastiger maar ze heeft in de 6,5 jaar dat zij nu bij mij is (ze is 9,5) zo`n stappen de goede kant op gemaakt!!
ze wilde dus niks eten, écht niet! ik heb er wel wel wat leverworst ingekregen maar dat was echt niet van harte.. we hadden gekookte kvv, leverworst, kaas, smeerkaas, tonijn uit een blikje, een gekookt ei met nog wat slap eigeel..
nee, niks, nee, nee! wel snufte ze eraan. enook een beetje water nam ze
eigenlijk was ze gewooneen beetje `anti`

naja, ik kan er wel tegen (al heb je natuurlijk wel de stille hoop dat ze opspringt en in je armen vliegt.. of is dat meer verlangen dan hoop??)
ze heeft erg dikke poten, hals, koppie, veel oedeem.. en een erg mottige vacht, ingevallen achterkant, opgezette `tieten`, etc..
allemaal heel logisch en ook niet erg maar het raakt wél heel erg.. daar en dan zie je pas hoeveel ze kwijt is geraakt (iemand zei het daarstraks hier: ze heeft geen jas maar een hele garderobe uit gedaan. en dat is écht zo..)
ook zie je op de cam veel minder `mottigheid`, het ziet er allemaal toch beter uit..
ze heeft echte drugs-ogen zie ik (zo keek ze bij de opname ook toenze methadon kreeg, wat ze nu ook krijgt)
mijn zusje zag via de cam dat ze ons toen wij weggingen na een dik uur na keek, opstond en ging drinken.. heel rustig en kalm..
fijn om te horen dat dat dus ook goed ging!
het was wat hectisch dus ik heb weinig verder over haar kunnen praten
morgen weer het telefonisch spreekuur............
wel zei de verzorger dat ze echt heel veel hebben gedaan om haar er weer bovenop te krijgen.. en daar achteraan dat het natuurlijk nog echt wel spannend is en dat er altijd nog wel iets kan gebeuren etc....
nou, Jos slaapt alweer met het buikje vol, de honden roken aan onze vingers met grote grote ogen!! maar liggen nu ook op apegapen
ik ga kijken of ik me van de camera weg kan rukken
hopelijk hebben we straks ook wat meer rust in hoofd en hart
Judith dierenarts belt vanavond nog als ze in de auto op weg naar huis is (meestal word ik wel rustig door met haar te praten)
mensen, dankdank weer voor alle duimen en gedachten in de goede richting!!
nog even doorgaan graag!!
en ja, maandag naar huis: wat lijkt me dát FANTASTISCH!!!!!!!!
meisje weer terug in huis en wat zal ik haar met alle liefde verzorgen!!
dit zal onze band zo versterken en we gaan inderdaad voor een nieuw leven, part 2 8)
