Ik heb een tijdje niet gereageerd in dit topic, ik kon gewoon niet de juiste woorden vinden, vind de situatie zo moeilijk, en jullie en Bonnie zo moedig! Maar dit, deze tekst......beschrijft precies wat ik voel en bedoel!Borke schreef: Oh Marlou en Jos, ik ben zo blij dat ze thuis is.
Geniet van haar en koester haar en geef haar kracht, maak het leven gemakkelijk en comfortabel voor haar.
Zorg dat ze volledig kan ontspannen en haar rust vindt in de warme geborgenheid van jullie huis en met jullie constante aandacht.
Later zal je weten waar je dat voor doet, om haar de rust te geven om op te knappen of om te sterven.
In beide gevallen haal je het best mogelijke uit de situatie en dat is mooi.
Geniet daarvan!
Met mijn Borke was ons maar 24 uur vergund om afscheid te nemen, hier thuis.
Toch koester ik die herinnering van warmte en liefde en aanhankelijkheid als een van de dierbaarste momenten die ik met hem doorleefd heb.
Bonnie heeft echter nog wel een kans, die Borke niet had (ernstige leukemie had hij).
Misschien dat de rust thuis in combinatie met de AB haar helpt de bacterie te bestrijden.
Maak het leven fijn samen, geniet, heb geen andere verwachtingen dan dat je het samen goed hebt.
Als wij allen jullie dan mooie dagen samen wensen, dan zien we met zijn allen vanzelf wel wat er komt.
Probeer dus ook zelf te ontspannen en te genieten van haar aanwezigheid, geniet van iedere minuut, zonder verder te denken.
Laat die warme positieve sfeer haar de maximale kracht geven en geniet van het samenzijn.
Ik wens julie een prachtige jaarwisseling en een mooi 2013, óók voor Bonnie
Ik wil jullie nog veel stekrte, kracht, liefde en warmte wensen......Bonnie....zet'm op meid!
Gr. Jose




