Happy tail en verlamming - update: gaat goed!! Dank voor duimen!!!

[Hitam]

Mijn ervaring met staartpunten die stukgeslagen worden is dat je het beste maar meteen kort kunt amputeren. Als je er maar een klein stukje afhaalt, blijft het probleem bestaan. Maar een verlamming daardoor heb ik nooit eerder gezien.

[BlissSpirit]

Jeetje Barbara, wat erg allemaal. Arme grote man. 
Sterkte meis en geef Buran maar een dikke knuffel. 

[Buran en Co]

Mijn ervaring met staartpunten die stukgeslagen worden is dat je het beste maar meteen kort kunt amputeren. Als je er maar een klein stukje afhaalt, blijft het probleem bestaan. Maar een verlamming daardoor heb ik nooit eerder gezien.

Dank je Tannetje, dat sterkt me in mijn gevoel dat kort amputeren gegeven de situatie waarschijnlijk toch het beste is. En inderdaad, die verlamming is een raadsel. Het kan bijna geen toeval zijn dus het lijkt wel met elkaar te maken te hebben. Misschien heeft Utrecht wel soortgelijke cases gehad.

Ik ga vrees ik maar een afspraak maken voor een korte amputatie 

[Nynke]

Lieverd, ik hoop heel hard dat Buran snel opknapt na de operatie, want dat die er gaat komen twijfel ik niet aan  , en dat hij zichzelf blijft qua gedrag !!

[yvette_van_alert]

Jeetje wat een verhaal. Sterkte!

[miik]

Bah wat waardeloos.... heel veel sterkte !!!

Ik heb 2 verhalen gezien, allebei niet rooskleurig...

Eerste hondje jaar oud, staart gebroken idd bij spelen ergens tegen aan geslagen- gezet- verband etc...
Maar bleef bloeden en genas slecht. Uiteindelijk is het stuk afgestorven en heeft ze nog maar tweederde van haar staart.

Andere hond was een oude herder (11 jaar) met flinke spondylose in de staart, waardoor de staart dusdanig raar vergroeid was, dat die naar beneden tussen de achterpoten richting de buik hing.... kon ook geen andere kant op. De hond ging er dus steeds op zitten waardoor er allemaal plekken/wondem op de staart kwamen. En de hond zat continu onder de ontlasting omdat de hond dus de staart niet meer opzij kon doen.
Eerst was de staart nog buigzaam, maar erg pijnlijk. Op gegeven moment was er een brug gevormd tussen de wervels en zaten de wervels dus vast- wat dus veel minder pijnlijk was- maar daardoor kon de staart niet meer bewegen.
Deze hond hebben ze laten inslapen.

[Ghali]

Jeetje wat een verhaal..
Mijn vroegere Ridbackteef had spondylose in haar onderrug toen ze 3 jaar was, haar staart was daardoor verlamd en hing altijd slap naar beneden (en bungelde wat mee met lopen). zij had er verder geen last van en gelukkig bleef hij gewoon heel, zij is 13 jaar geworden met een geheel verlamde staart. Persoonlijk als de staart steeds stuk gaat, zou ik er een deel van laten amputeren. Honden wennen daar prima aan en het voorkomt veel ongemak denk ik.... Heel veel sterkte voor jou en je maatje!

[Buran en Co]

Dank voor jullie reacties. Ik vrees dat door laten lopen met de verlamde staart geen optie is. Hij heeft zo'n lange staart, die komt bij elke stap tussen zijn achterpoten en slaat dan constant tegen zijn achterpoten aan dus hij heeft er heel veel last van. En inderdaad, de staart verhalen die ik hoor geven de burger geen moed.

De update na bezoek DA gisteren: na intercollegiaal overleg met Utrecht zijn ze tot de conclusie gekomen dat hij een hernia heeft in het allerlaatste stukje van zijn rug, vlak bij de staartaanzet. Dat is nu hoogstwaarschijnlijk de oorzaak van de verlamming, misschien wel in samenloop met het onder de buik binden van de staart (anders zou het echt puur toeval zijn). Het goede nieuws: dan is er nog een kans dat het zich toch hersteld. We zijn woensdag begonnen met de Cortaphen forte, die moet nu zijn werk gaan doen. De prednison erin zou moeten helpen. Maar.... als er dinsdag nog geen verbetering is dan komt dat ook niet meer en zal amputatie waarschijnlijk de enige optie zijn.

Daarnaast zag zijn staartpunt er gisteren niet best uit en stonk, hoewel dat nu mee valt. Hij heeft toch zijn verband afgekregen en er vanmorgen even aan gezeten en het schoon gemaakt. Dat zag er niet slecht uit maar er blijft enorm veel vocht uit komen. Ze hebben een swipe genomen van het vocht en dat opgestuurd om te bepalen welke bacterieen erin zitten om gericht antibiotica te geven, zeker na een eventuele volgende amputatie.

Kortom: er is een sprankje hoop. Wij denken een heel, heel lichte verbetering te zien in de spierspanning van zijn staart maar dat kan ook wishful thinking zijn natuurlijk.

Alle duimen en kaarsjes voor de kans op herstel zijn welkom natuurlijk 

 

[henneke]

we duimen gewoon door dat zijn staart behouden kan blijven 

[keetje]

Ook hier draaien de duimen stevig door, hopelijk kan de staart gered worden.

[De Geijsjes]

de kaarsjes gaan hier aan! Hopelijk kan hij zijn staart behouden.

[Lizzy]

Dank voor jullie reacties. Ik vrees dat door laten lopen met de verlamde staart geen optie is. Hij heeft zo'n lange staart, die komt bij elke stap tussen zijn achterpoten en slaat dan constant tegen zijn achterpoten aan dus hij heeft er heel veel last van. En inderdaad, de staart verhalen die ik hoor geven de burger geen moed.

De update na bezoek DA gisteren: na intercollegiaal overleg met Utrecht zijn ze tot de conclusie gekomen dat hij een hernia heeft in het allerlaatste stukje van zijn rug, vlak bij de staartaanzet. Dat is nu hoogstwaarschijnlijk de oorzaak van de verlamming, misschien wel in samenloop met het onder de buik binden van de staart (anders zou het echt puur toeval zijn). Het goede nieuws: dan is er nog een kans dat het zich toch hersteld. We zijn woensdag begonnen met de Cortaphen forte, die moet nu zijn werk gaan doen. De prednison erin zou moeten helpen. Maar.... als er dinsdag nog geen verbetering is dan komt dat ook niet meer en zal amputatie waarschijnlijk de enige optie zijn.

Daarnaast zag zijn staartpunt er gisteren niet best uit en stonk, hoewel dat nu mee valt. Hij heeft toch zijn verband afgekregen en er vanmorgen even aan gezeten en het schoon gemaakt. Dat zag er niet slecht uit maar er blijft enorm veel vocht uit komen. Ze hebben een swipe genomen van het vocht en dat opgestuurd om te bepalen welke bacterieen erin zitten om gericht antibiotica te geven, zeker na een eventuele volgende amputatie.

Kortom: er is een sprankje hoop. Wij denken een heel, heel lichte verbetering te zien in de spierspanning van zijn staart maar dat kan ook wishful thinking zijn natuurlijk.

Alle duimen en kaarsjes voor de kans op herstel zijn welkom natuurlijk 

We gaan heel hard duimen hier. En ik zou honingzalf op de staart smeren.

[Nynke]

ik duim natuurlijk heel hard mee !!!!



Honingzalf is goede tip Lizzy !!!!!

[Neally]

ik duim mee

sterkte, want t is allemaal niet niks 

[Ghali]

Ook hier duimen we voor jullie!!