En toen werd het stil... heel stil...
Kjell is donderdag avond thuis, op zijn vertrouwde bank, in onze liefhebbende armen weggegleden uit deze wereld.
Hij heeft waarschijnlijk een tia gekregen, waardoor hij liep als een dronkenman.
Tijdens het wandelen moest hij de steun van heggen en muurtjes opzoeken om het nog enigszins recht te kunnen houden.
Zijn kop stond scheef en hij was erg onrustig.
Dit was in onze ogen geen waardig leven meer voor zo'n trotse hond

en hebben besloten dat het tijd werd om hem te laten gaan.
Iedereen die hem liefhad heeft nog afscheid van hem genomen. We hebben die dag bewust geknuffeld en gekust en alles tegen hem gezegd wat we nog tegen hem wilde zeggen.
Toen iedereen geweest was werd hij heel rustig, voor ons het teken dat het voor hem ook goed was zo.
Het gemis is enorm, maar het is goed zo...
Kjell Fee des Magnifique Berger 19-02-1999 *** 06-02-2014
Dag mijn allerbeste vriend... hopelijk tot ziens...
