Moderator: Lizzy
)
-Gaat hier ook al meer dan 40 jaar op deze manier. En geen enkele hond met een trauma eraan over gehouden.Erna schreef: hier ook. Geen gezeik met medicijnen. Bek open, achter in de keel en slikken maar.ik heb helemaal geen tijd voor en zin in dat gedoe. Niemand heeft ooit iets opgelopen van deze methode.
Echt niet! Vreemde ogen zijn nóg enger.Senta schreef: Ik ben al meerdere malen in deze discussie beland geraakt en ook die uitdaging dus aangeboden gekregen. ....echt niets aan de hand dus dan zal het de eerste x zijn dat het niet zal lukken.
Mss dat vreemde ogen dwingen geen idee?????
Ik ben van mening je kunt het zo spannend maken als je zelf wilt.
Ik heb net als 3 voorgangers geen tijd voor die kul.
tja dieren kosten nou eenmaal wel eens tijd.Senta schreef: Ik ben al meerdere malen in deze discussie beland geraakt en ook die uitdaging dus aangeboden gekregen. ....echt niets aan de hand dus dan zal het de eerste x zijn dat het niet zal lukken.
Mss dat vreemde ogen dwingen geen idee?????
Ik ben van mening je kunt het zo spannend maken als je zelf wilt.
Ik heb net als 3 voorgangers geen tijd voor die kul.
)
Nou lekker dan.*Dorothea* schreef: Ik snap je helemaal hoor. Ik ervaar dat nu bij Patsy ook zo, die is koppig en als je dwang gebruikt dan wordt ze nog koppiger en ga je het echt niet winnen. Ik merk dat nu ook weer met het betasten. Nee dan moet ik haar gewoon vasthouden want ik mag haar niet laten winnen.
Ik bereik echt veel meer met de clicker, het duurt misschien langer maar de "een hond mot gewoon doen wat de baas wil" aanpak die werkt niet bij haar.
Kaela schreef: +1 have fun met mijn pluizebol.
Weet je wat het is. Je kunt wel zeggen even doorpakken en jij bepaald. Dat werkt prima bij honden zonder bepaalde angsten of trauma's. Bij Oscar is het heel simpel, er is een stuk vertrouwen wel en er is een stuk vertrouwen niet. En ga je dingen doen waarbij dat vertrouwen er niet is, dan verdedigd hij zichzelf met hand en tand. En terecht, zijn vertrouwen is te vaak geschaad en hij heeft geen andere manier om te zeggen hoe ongelooflijk schijt-eng hij het vindt.
En dan kun je als baas zeggen: niet zeiken, gewoon doen. Probeer het maar. Lukt je niet. Of het lukt je 1 keer een soort van. Maar dan is het vertrouwen nog verder geschaad en ben je nog verder van huis. Dus zeggen wij als baasjes: wij snappen dat het eng vindt, wij werken samen met jou toe aan een manier waarop je het niet meer zo eng vindt.
En dat heeft niets met opvoeding te maken. Oscar is prima opgevoed. Oscar luistert ook prima, kent meer dan 20 commando's en voert ze feilloos uit. Oscar heeft respect voor ons en wij zijn de baas. Maar daarmee hebben wij ook de zéér belangrijke taak gekregen om Oscar zijn vertrouwen ook niet te schaden.
En onze aanpak werkt. Langzaam, heel langzaam. Maar het werkt. Hij ging feilloos in de hydrotrainer, liet zich na verloop van tijd hands on onderzoeken door de dierenarts, laat mij thuis vrijwel alle medische handelingen weer doen. Maar wel met beleid. Zodra ik een "doen we ff en niet zeiken" houding krijgt, doet ie het niet.
Wil dat zeggen dat ik tegen de "pil achterin de strot en klaar" methode ben? Helemaal niet! Is bij de meeste honden een prima oplossing. Maar niet voor alle.
Niets meer aan toe te voegenAngelique schreef: Wat mijn eigen honden betreft neem ik dus geen tijd voor "die kul". Die leren van jongs af aan dat ik ze in en aan de bek kan zitten en dat ik wat pillen slikken aangaat altijd win. Wil niet zeggen dat ik het altijd zo doe, want de dagelijkse (1 x daags) meds gaan hier ook in een stukje worst. Maar het kan gebeuren dat je een keer 5 x daags moet geven of dat een hond zo ziek is dat hij zelfs het stukje worst niet wil eten en dan moet het er toch in en tenzij je kunt gaan spuiten kom je dan niet onder deze methode uit, dus dan kunnen ze 'm maar beter gewend zijn. Punt is vaak bij "die kul" dat je er zelf iets heel groots van maakt, de hond proeft een gorigheidje en zonder "de kul" is het voorbij voordat de hond er erg in heeft en als er dan ook nog een stuk lekkers achteraan komt dan is het leed al helemaal snel geleden.
Via mijn trimsalon heb ik wel geleerd dat er honden zijn waar ook werkelijk niks mee te doen is. In veel gevallen niet eens honden met een "verleden" maar met "ik doe er nooit wat mee" eigenaren, die na 9 maanden denken...ik moet 'm nu toch eens een keer gaan borstelen oid en bij de "juiste" hond ben je dan net 9 maanden te laat. Zeker als ze al geleerd hebben dat grommen en bijten winst oplevert. Daar zul je dus ook niet makkelijk een pil in krijgen, aangezien ze al flippen en bijten als je er naar wijst.
Oh nu opeens wel. En als ik het zeg is het kul...Senta schreef: Niets meer aan toe te voegen
En vervolgens wordt zo'n hond herplaatst en zit de volgende eigenaar er mee. Of je hebt pech en je onzekere hond leert door 1 nare ervaring dat bijten en grommen winst oplevert. Dát is namelijk het probleem waardoor het met Oscar allemaal moeilijk moeilijk gaat. Hij is onzeker, hij heeft geen goede basis (tot 8 maand onduidelijk maar iig maanden alleen in een kennel gezeten en hij is geslagen en geschopt geweest). Vervolgens maken wij 1 keer een foute keus bij de dierenarts en klaar ben je. Wij dachten namelijk dat als we met 4 man er boven op zouden gaan zitten, we die ene ontstoken teek er wel uit zouden krijgen. Onder het mom van niet zeuren en gewoon doen. Jammer, want nu weet hij dus dat als hij uit zijn stekker gaat, dat hij wint. Dus voorkom ik dat hij het nodig vindt om uit zijn stekker te gaan, nu win ik altijd, want ik kan alles weer, zolang ik maar niet dwing. Ik oefen alles rustig, maak het voorspelbaar en positief en ik kan alles weer.Angelique schreef: Via mijn trimsalon heb ik wel geleerd dat er honden zijn waar ook werkelijk niks mee te doen is. In veel gevallen niet eens honden met een "verleden" maar met "ik doe er nooit wat mee" eigenaren, die na 9 maanden denken...ik moet 'm nu toch eens een keer gaan borstelen oid en bij de "juiste" hond ben je dan net 9 maanden te laat. Zeker als ze al geleerd hebben dat grommen en bijten winst oplevert. Daar zul je dus ook niet makkelijk een pil in krijgen, aangezien ze al flippen en bijten als je er naar wijst.
Dat dus, omdat ik met mijn mega onzekere en gevoelige pupje de "niet zeiken het is maar een pil" instelling had is hij super angstig gewordenKaela schreef: Oh nu opeens wel. En als ik het zeg is het kul...
En vervolgens wordt zo'n hond herplaatst en zit de volgende eigenaar er mee. Of je hebt pech en je onzekere hond leert door 1 nare ervaring dat bijten en grommen winst oplevert. Dát is namelijk het probleem waardoor het met Oscar allemaal moeilijk moeilijk gaat. Hij is onzeker, hij heeft geen goede basis (tot 8 maand onduidelijk maar iig maanden alleen in een kennel gezeten en hij is geslagen en geschopt geweest). Vervolgens maken wij 1 keer een foute keus bij de dierenarts en klaar ben je. Wij dachten namelijk dat als we met 4 man er boven op zouden gaan zitten, we die ene ontstoken teek er wel uit zouden krijgen. Onder het mom van niet zeuren en gewoon doen. Jammer, want nu weet hij dus dat als hij uit zijn stekker gaat, dat hij wint. Dus voorkom ik dat hij het nodig vindt om uit zijn stekker te gaan, nu win ik altijd, want ik kan alles weer, zolang ik maar niet dwing. Ik oefen alles rustig, maak het voorspelbaar en positief en ik kan alles weer.
We weten niets van de achtergrond van de hond van de topicstarter, wie weet wat er speelt. Ik zag daar vandaag een mooi stukje over op facebook, maar kan hier niet kopieren en plakken. Zal ik straks thuis even doen.
Hij is nu bijna 4 en na 4 jaar geduld, liefde en begrip ben ik nu zover dat als het echt moet ik het er wel in krijg hoor. Maar waarom zou ik als het niet nodig is? 
