Nu 2 maanden later zag ik gisteren dit:
Conclusie: knipkies aan de linkerkant behoorlijk ontstoken. Zo te zien is de kies puntgaaf, maar er is met een naald in die dikke bult gewroet en daar kwamen puur ontstekingscellen uit. Geen pus, maar goed dit zou een zeer typisch beeld zijn voor een wortelontsteking. Dus nu moet de knipkies linksboven ook eruit. De da is daar zelf niet blij mee dat een hond van 12,5 jaar binnen 2 maanden voor twee keer onder narcose moet. Op dit moment eerst 2 weken ab, want het is te ontstoken om nu al de kies te verwijderen.
Vandaag nog even gebeld omdat me inviel dat het misschien handig is om gebitsfoto's te maken. Dit komt niet vaak voor en jawel daarvoor is narcose nodig, maar ja als deze kies er toch uit moet... Blijkbaar zie je aan hem niets en toch is het hommeles. Komt baasje helaas bekend voor (heb ik ook niets te zien en ondertussen mis ik zelf al mijn eerste kies...). Ventje geeft ook geen pijn aan, zo bikkelhard is hij. Ik moest gisteren de da erop wijzen dat de hond wel reageerde en namelijk door volledig te verstarren. Ze maakte nog haar excuses dat ze daar niet op gelet had en alleen op terugtrek of uitvalreacties, maar ja dat doet mijn lieve ventje niet. Die laat zich gewoon met een spuit erin wroeten zonder een kik te geven (gelukkig dat ik zijn manier van kik geven wel herkende, deed hem goed pijn dus).
zijn er mensen met tips om dit soort ongein te voorkomen in de toekomst? Vind het zo sneu zo twee keer in extreem korte tijd en zonder dat er iets te zien of te merken is totdat er een giga bult zit of totdat hij zoals twee maanden terug het uitgilt omdat gewoon zijn grote kies in stukken breekt (die zag er ook tot dat moment van buiten puntgaaf uit, zelfs geen tandsteen).
Een zachte knuffel op zijn opgezette wang
