Op het bernerforum las ik dat een 10-jarige teef bij het spel een rugblessure had oplopen. De teef was op dat moment schijndrachtig.
Uiteindelijk is de hond dit fataal geworden ; ik las verder:
Als een teef (schijn)drachtig is rekken de banden op en zijn ze kwetsbaarder voor blessures in de rug. Bij tijdige signalering en behandeling kan het goed komen. Veel dierenartsen die regulier werken denken hier blijkbaar niet aan.
Over het algemeen 'geldt' dat onder invloed van hormonen de banden wat slapper worden ja. Daarom wordt bv geadviseerd een teef niet te laten röntgenen voor officiële beoordeling tijdens of kort na de loopsheid.
Hoewel onderzoek door de PenHIP mensen laat zien dat het bij hen geen klap uitmaakt, maar dat zegt waarschijnlijk vooral iets over de wetenschappelijke waarde van hun methode.
Maar het is niet alsof die hond ineens uit elkaar valt van slapheid tijdens (schijn)dracht hoor. Of het zo 'erg' is dat een blessure ook veel erger is, opgelopen in die tijd... Lijkt me stug. Als die link zó duidelijk was, was dat vast wel erkend inmiddels.
Ik kan natuurlijk nergens over oordelen, maar ik vind het er gezocht klinken om te zeggen dat dit niet gebeurd was als ze niet schijndrachtig was.
; ik las verder:
