Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Moderators: Lizzy, Charlie Angel, eelke
-
marjan23
- 3-sterren

- Berichten: 227
- Lid geworden op: ma 10 nov 2008, 18:40
- Locatie: Bergeijk
- Contacteer:
Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Ik heb het in een fototopic al eens aangeven, ik praat niet graag over mijn persoonlijke leven. Toch open ik met regelmaat een topic om tijdens het schrijven weer af te sluiten onder het mom van; wie interesseert dit nu eigenlijk. En toch....toch wil ik graag soms iets delen en dit is echt iets omdat ik blij ben.
Bijna twaalf jaar lang heb ik "thuis" gezeten, en echt niet alleen thuis maar ook intern op plaatsen gewoon waar ik "hulp" kreeg. De afgelopen jaren leek ik maar niet van de grond te komen en er speelt meer dan gewoon ongelukkig zijn. Mijn leven is niet altijd makkelijk geweest, niet alleen door de dingen die ik meegemaakt hebt, maar vaak ook omdat hetgeen wat ik heb meegemaakt me gevormd hebben in degene die ik helemaal niet had willen zijn.
Bijna twee jaar geleden heb ik in samenspraak met de mensen die me heel dichtbij staan de beslissing genomen om toch weer medicijnen te gaan gebruiken, want zoals het ging kon niet meer. Een beslissing die ik ergens liever graag zou terugdraaien omdat ik er ook hinder van heb maar die me wel gebracht hebben waar ik nu sta.
En waar ik sta ik nu: ik word dit jaar 30 en voor mijn gevoel begin ik langzaam pas te leven. Dit jaar heb ik een kans gekregen die ik met beide handen heb aangenomen, iets waar ik zelf om gevraagd heb: werk. Werken wou ik al lang, maar het ging telkens niet.
Ik zeg werk, maar officieel is het stage; in de horeca en als het goed is begin ik volgende maand met de opleiding. Meer dan een nieuwe start! Ik vind het leuk, krijg complimenten en ruimte om fouten te maken. Ik doe het met zoveel passie en plezier dat ik niet begrijp waarom ik dit niet eerder heb kunnen doen.
Toch is het niet altijd even makkelijk. Werken (stage), de honden, huishouden, een levering vlees en tijd voor andere dingen. Maar ik voel me hier zo ontzettend goed bij, dat ik het soms van de daken wil schreeuwen.
Mijn zus met haar gezin, mijn eeuwig trouwe partner zijn allemaal al eens komen eten. En ik vind het dan geweldig om hun eens na al die jaren te mogen bedienen in lekker eten, drinken en leuke avond. En binnenkort komt mijn andere zus met har gezin gezellig eten. Als ik aan het moment denk, dat ik deze plek over een jaar weer ga verlaten voor een echte baan, bekruipt me al verdriet. Maar nu....geniet ik.....ik geniet van deze nieuwe stap in mijn leven die me meer dan goed doet.
En voor eens wil dit eens delen met andere mensen, al vind ik dat heel moeilijk....zal ik het posten....of weer verwijderen.....nee dit ga ik eens posten!
Bijna twaalf jaar lang heb ik "thuis" gezeten, en echt niet alleen thuis maar ook intern op plaatsen gewoon waar ik "hulp" kreeg. De afgelopen jaren leek ik maar niet van de grond te komen en er speelt meer dan gewoon ongelukkig zijn. Mijn leven is niet altijd makkelijk geweest, niet alleen door de dingen die ik meegemaakt hebt, maar vaak ook omdat hetgeen wat ik heb meegemaakt me gevormd hebben in degene die ik helemaal niet had willen zijn.
Bijna twee jaar geleden heb ik in samenspraak met de mensen die me heel dichtbij staan de beslissing genomen om toch weer medicijnen te gaan gebruiken, want zoals het ging kon niet meer. Een beslissing die ik ergens liever graag zou terugdraaien omdat ik er ook hinder van heb maar die me wel gebracht hebben waar ik nu sta.
En waar ik sta ik nu: ik word dit jaar 30 en voor mijn gevoel begin ik langzaam pas te leven. Dit jaar heb ik een kans gekregen die ik met beide handen heb aangenomen, iets waar ik zelf om gevraagd heb: werk. Werken wou ik al lang, maar het ging telkens niet.
Ik zeg werk, maar officieel is het stage; in de horeca en als het goed is begin ik volgende maand met de opleiding. Meer dan een nieuwe start! Ik vind het leuk, krijg complimenten en ruimte om fouten te maken. Ik doe het met zoveel passie en plezier dat ik niet begrijp waarom ik dit niet eerder heb kunnen doen.
Toch is het niet altijd even makkelijk. Werken (stage), de honden, huishouden, een levering vlees en tijd voor andere dingen. Maar ik voel me hier zo ontzettend goed bij, dat ik het soms van de daken wil schreeuwen.
Mijn zus met haar gezin, mijn eeuwig trouwe partner zijn allemaal al eens komen eten. En ik vind het dan geweldig om hun eens na al die jaren te mogen bedienen in lekker eten, drinken en leuke avond. En binnenkort komt mijn andere zus met har gezin gezellig eten. Als ik aan het moment denk, dat ik deze plek over een jaar weer ga verlaten voor een echte baan, bekruipt me al verdriet. Maar nu....geniet ik.....ik geniet van deze nieuwe stap in mijn leven die me meer dan goed doet.
En voor eens wil dit eens delen met andere mensen, al vind ik dat heel moeilijk....zal ik het posten....of weer verwijderen.....nee dit ga ik eens posten!
Re: Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Go for it! 
- Mieke L.
- 5-sterren

- Berichten: 8350
- Lid geworden op: wo 28 dec 2005, 21:17
- Locatie: Almere
- Contacteer:
Re: Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Dat zijn juist de berichten die fijn zijn om te lezen! Wat goed dat je werk zo bevalt en dat je eerdaags met een opleiding gaat beginnen, heel veel succes daarmee!
Re: Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Re: Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Goed dat je het niet verwijderd hebt en je dit met ons wil delen 
Fijn dat je het zo naar je zin hebt op je stage en heel veel succes alvast met je opleiding !
Fijn dat je het zo naar je zin hebt op je stage en heel veel succes alvast met je opleiding !
Re: Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Dit is virtueel van de daken schreeuwen! En dat is heel leuk om te lezen 
Geniet er lekker van!
Geniet er lekker van!
Re: Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Ik schrijf ook niet zo vaak, maar lees veel mee.. maar wil je bedanken voor het delen.. je geeft voor mensen die in zo'n zelfde situatie zitten veel hoop. Nu jezelf een schouderklopje geven voor het posten 
Laatst gewijzigd door Vivianneb op di 18 mar 2014, 22:57, 1 keer totaal gewijzigd.
-
yvette_van_alert
- 5-sterren

- Berichten: 705
- Lid geworden op: ma 10 aug 2009, 16:35
- Contacteer:
Re: Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Dapper van je
Re: Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Ik vind het heel stoer van je! Om het nu toch te schrijven en ook om die kans te pakken. You go girl!
Re: Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Marjan, alle respect dat je dit deelt!! Zoiets delen is al een grote stap op de goede weg

Re: Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Re: Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Mooi om te lezen!!!
Geniet van wat je bereikt hebt en waar je nu mee bezig bent, je bent het waard
Geniet van wat je bereikt hebt en waar je nu mee bezig bent, je bent het waard
-
hannabelgje
- 5-sterren

- Berichten: 16141
- Lid geworden op: zo 16 aug 2009, 12:00
- Locatie: Bocholt
Re: Gaat mijn leven dan echt beginnen?
Heerlijk zeg! Geniet ervan!

